دسته‌ها
Uncategorized

هواوی قلم لمسی، شارژر، پاوربانک و قاب جدید معرفی کرد


هواوی روز گذشته در جریان برگزاری رویدادی آنلاین گوشی‌های سری میت ۴۰ را در قالب سه عضو رونمایی کرد. درکنار گوشی‌های میت ۴۰ و میت ۴۰ پرو و میت ۴۰ پرو پلاس (Huawei Mate 40 Pro Plus) شاهد رونمایی مدل تغییریافته‌ی میت ۳۰ پرو با نام میت 30E پرو هم بودیم که از تراشه‌ی کرین 990e استفاده می‌کند. هواوی همچنین دو تراشه‌ی جدید با نام‌های کرین 9000 و کرین 9000E معرفی کرد که هر دو برپایه‌ی لیتوگرافی پنج نانومتری تولید شده‌اند و از پردازنده‌ی گرافیکی و واحد پردازش عصبی (NPU) قدرتمند استفاده می‌کنند. مدل عادی در میت ۴۰ پرو و میت ۴۰ پرو پلاس و مدل دارای پسوند E در میت ۴۰ معمولی استفاده شده‌اند. 

هواوی در مراسم دیروز، نخستین هدفون دورگوشی خود را با نام فری بادز استودیو معرفی کرد که درایور ۴۰ میلی‌متری و عمر باتری طولانی و قیمت ۳۰۰ یورویی دارد. همچنین شاهد معرفی هواوی واچ GT2 پورشه دیزاین و مدل جدید عینک هوشمند هواوی بودیم. افزون‌بر آنچه گفتیم، چینی‌ها محصولات دیگری میز به‌نمایش گذاشتند که در دسته‌ی لوازم جانبی قرار می‌گیرند.

هواوی گفت گوشی‌های سری میت ۴۰ از قلم لمسی جدیدی با نام ام پن ۲ (Huawei M-Pen 2) پشتیبانی می‌کنند. M-Pen 2 افزون‌بر گوشی‌های هوشمند، با تبلت‌های جدید هواوی هم سازگار است. قلم لمسی M-Pen 2 هواوی از ۴٬۰۹۶ سطح فشاری پشتیبانی می‌کند و می‌تواند زاویه‌ای را که با نمایشگر دستگاه مقصد دارد تشخیص دهد.

هواوی می‌گوید با استفاده‌ی معمولی، M-Pen 2 تا ۴۰ روز دوام می‌آورد. درصورت استفاده‌ی مداوم، قلم لمسی هواوی تا ۱۰ ساعت برای نوشتن یا طراحی کردن شارژدهی می‌کند. فرایند شارژر M-Pen 2 هواوی به‌صورت بی‌سیم انجام می‌شود و با پنج دقیقه شارژ می‌توانید به‌مدت دو ساعت از قلم لمسی هواوی استفاده کنید. قیمت M-Pen 2 هواوی برابربا ۹۹ یورو است. 

پوستر قلم لمسی ام پن ۲ هواوی / M-Pen 2

قلم لمسی هواوی M-Pen 2 (برای مشاهده‌ی تصویر بالا در ابعاد اصلی روی آن کلیک کنید)

دومین وسیله‌ی جانبی هواوی، شارژر بی‌سیم خودرو با توان ۵۰ وات است که برای دارندگان گوشی‌های سری میت ۴۰ کاربرد زیادی خواهد داشت؛ البته به‌طور دقیق‌تر، مدل‌های پرو. بر اساس اعلام هواوی، گوشی‌های میت ۴۰ پرو و میت ۴۰ پرو پلاس دارای شارژ سیمی ۶۶ وات و شارژ بی‌سیم ۵۰ وات و شارژ معکوس پنج وات هستند. میت ۴۰ استاندارد شارژ بی‌سیم و معکوس ندارد. شارژر بی‌سیم ۵۰ وات هواوی در رنگ مشکی به بازار عرضه می‌شود و از مانت خاصی بهره می‌گیرد تا بتوانید گوشی را در آن قرار دهید.

هواوی همچنین شارژر سیمی خودرو ۶۶ وات را معرفی کرد که مخصوص تمامی گوشی‌های سری میت ۴۰ است و با دستگاه‌های دیگر هم کار می‌کند. شارژر ۶۶ وات جدید هواوی پرسرعت‌ترین شارژر این شرکت تابه‌امروز محسوب می‌شود. 

پوستر شارژر خودرو 66 وات و 50 وات هواوی / Huawei

شارژر سیمی ۶۶ وات و شارژر بی‌سیم ۵۰ وات هواوی مخصوص خودرو (برای مشاهده‌ی تصویر بالا در ابعاد اصلی روی آن کلیک کنید)

هواوی همچنین پاوربانک جدیدی با توان خروجی ۶۶ وات معرفی کرد که ۱۲٬۰۰۰ میلی‌آمپرساعت ظرفیت دارد. درحال‌حاضر اطلاعات کاملی از پاوربانک ۱۲٬۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی هواوی منتشر نشده است.

پوستر پاوربانک 12000 میلی آمپر 66 وات هواوی / Huawei

پاوربانک ۱۲٬۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی ۶۶ وات هواوی (برای مشاهده‌ی تصویر بالا در ابعاد اصلی روی آن کلیک کنید)

درنهایت به قاب ویژه‌ای با نام Ring Light Case می‌رسیم که دارای حلقه‌ای جمع‌شونده از چراغ‌های LED است تا بتوانید در محیط‌هایی که نور کمی دارند، تصاویر سلفی را با نور مناسب بگیرید. قاب موردبحث هواوی تنها با میت ۴۰ پرو کار می‌کند و انرژی چراغ LED به‌صورت بی‌سیم ازطریق گوشی تأمین می‌شود. قیمت قاب موردبحث ۶۹ یورو است. این قاب در رنگ‌های مشکی و نقره‌ای و سفید به بازار عرضه می‌شود.

پوستر قاب Ring Light Case هواوی / Huawei برای میت ۴۰ پرو

قاب Ring Light Case هواوی (برای مشاهده‌ی تصویر بالا در ابعاد اصلی روی آن کلیک کنید)

مقاله‌های مرتبط:

شما کاربران زومیت چه دیدگاهی دربار‌ه‌ی محصولات جدید هواوی دارید؟

دسته‌ها
Uncategorized

دادگاه آمریکا مدیرعامل استارتاپ «پیمنت ۲۴» را به ۲۳ ماه زندان محکوم کرد


«سجاد شهیدی» که سایت «Payment24» را در ایران هدایت می‌کرد پس از مدتها بلاتکلیفی در نهایت از سوی دادگاه فدرال مینه‌سوتا به ۲۳ ماه زندان محکوم شد. استارتاپ «پیمنت ۲۴» به کاربران ایرانی کمک می‌کرد تا پرداخت دلاری خود را در سایت‌های مختلف انجام دهند. با این حال همین موضوع از سوی دادگاه آمریکایی به عنوان دور زدن تحریم‌ها تلقی شده است.

ماجرای تعطیلی ناگهانی استارتاپ «پیمنت ۲۴» و وضعیت یکی از مدیرانش در یک سال اخیر تبدیل به یکی از علامت سوال‌های مهم در اکوسیستم استارتاپی ایران شده بود. در نهایت مشخص شد که او در پاییز ۱۳۹۷ در لندن بازداشت شده و مدتی بعد با رضایت خودش به آمریکا مسترد شده است.  شهیدی سفری به انگلیس داشته و اصلا نمی‌دانسته که قرار است در آنجا به درخواست آمریکا دستگیر شود. دادستان‌های آمریکایی این شرکت را که در ایران دفاتر و ۴۰ کارمند داشته متهم کرده‌اند و اتهام آنها کمک به شهروندان ایران برای دور زدن تحریم‌های آمریکا در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ بوده است.

حال «اریک مکدونالد» دادستان آمریکایی درباره این حکم مدعی شده که «شهیدیان بنیانگذار و مدیر یک شرکت خدمات مالی بود که با استفاده از تاکتیک های فریبکارانه تحریم هایی که آمریکا به طور قانونی بر ایران اعمال کرده را دور می زد.» در واقع دادستان‌های آمریکایی ادعا کرده‌اند که این شرکت از طریق وبسایت خود بسته‌ای شامل یک حساب کاربری پرداخت اینترنتی پِی پَل (PayPal)، یک آدرس اینترنتی از امارات متحده عربی، کارت هدیه ویزا و یک کارت هویت جعلی و قبض اعلام وصول به کاربران می‌فروخته تا به مشتریان ایرانی برای خرید آنلاین خدمات و کالاها از آمریکا کمک کند.


آگهی استخدام


وزارت دادگستری آمریکا مدیرعامل پیمنت ۲۴ را متهم کرده که با استفاده از گذرنامه‌های جعلی ایجاد صدها حساب Paypal ایجاد کرده که در ظاهر متعلق به کسانی در خارج از ایران بود. به گفته «حمید بعیدی‌نژاد»، سفیر وقت ایران در بریتانیا، مقام‌های ایرانی با تصمیم شخصی آقای شهیدی برای پذیرش اتهام نقض تحریم و استرداد به آمریکا مخالفت و ضرورت تجدید نظر را به وی اعلام کرده بودند.

پیش‌تر «حمید بعیدی‌نژاد» سفیر وقت ایران در لندن نیز در توییتر اعلام کرده بود که در جریان این پرونده است و سعی دارند به مدیر پیمنت ۲۴ کمک کنند اما از رسانه‌ای کردن این موضوع به درخواست خود شهیدیان امتناع ورزیده‌اند. پیگیری‌های دیجیاتو نیز در آن زمان به نتیجه مشابهی رسید و رسانه‌ای شدن این موضوع از سوی وکلای شهیدیان موضوعی حساس‌برانگیز اعلام شد.

گفتنیست انجام پرداخت‌های دانشجویی یا ثبت‌نام آزمون‌های بین‌المللی، پرداخت‌های ارزی از طریق حساب‌های پی‌پال، وبمانی، بیت‌کوین و اسکریل، خرید از وب‌سایت‌ها و فروشگاه‌های خارجی، پرداخت هزینه وقت سفارت، نقد کردن درآمدهای ارزی و بسیاری از خدمات ارزی دیگر توسط این مجموعه ارائه می‌‌شد و اقدامات این وبسایت در زمان خود کمک بزرگی برای ایرانیان داخل کشور بود.

دستگیری شهیدیان در سال ۹۷ رخ داده بود و اعلام رسمی آن در اسفند سال ۱۳۹۸ توسط «حمید بعیدی‌نژاد» سفیر ایران در بریتانیا، در توییتر بود. بعیدی‌نژاد در آن زمان هم تاکید کرد که که شهیدی حدود یک سال و نیم پیش به دستور دادگاه آمریکا در سفر به انگلیس بازداشت شده بود.

سجاد شهیدیان (که در اکوسیستم استارتاپی با نام سهیل شهیدی شناخته می‌شود) سال ۱۳۹۵ شرکتی به نام «صرافی سید سجاد شهیدیان و شرکاء» را در ایران ثبت کرد. بر اساس اسناد رسمی این شرکت در تاریخ ۹ اردیبهشت امسال از سوی بانک مرکزی ایران منحل شد.

دسته‌ها
Uncategorized

پیکسل 5: گوگل چگونه فناوری شارژ بی سیم را به موبایلی با بدنه آلومینیومی اضافه کرد؟


جدیدترین گوشی پرچم‌دار گوگل یعنی پیکسل ۵ (Google Pixel 5) چند روز پیش به‌هنگام برگزاری رویداد سخت‌افزارمحور آنلاین Launch Night In به‌همراه چند محصول دیگر رونمایی شد. در مراسم موردبحث گوگل علاوه‌بر پیکسل ۵ شاهد معرفی پیکسل ۴ ای 5G، اسپیکر هوشمند نست آدیو و مدل جدید کروم‌کست با سیستم‌عامل گوگل TV بودیم. گوگل همچنین چند خبر با محوریت نرم‌افزار اعلام کرد.

گوگل از پیکسل ۵ به‌عنوان پرچم‌دار خود برای سال ۲۰۲۰ یاد می‌کند. این گوشی با وجود بهبود نسبت‌به پیکسل 4a، ازلحاظ مشخصات‌ سخت‌افزاری تفاوت‌هایی محسوس با استانداردهای امروزیِ گوشی‌های پرچم‌دار دارد و به‌نظر می‌رسد که بیشتر برای هدف قرار دادنِ بازار میان‌رده‌های باکیفیت تولید شده. پیکسل ۵ نسبت‌به پیکسل ۴ ای ازلحاظ حافظه‌ی رم بهبود پیدا کرده است، نمایشگری با نرخ نوسازی (رفرش ریت) بالا دارد، از فناوری شارژ بی‌سیم پشتیبانی می‌کند و به بدنه‌ای از جنس آلومینیوم مجهز است. پیکسل ۵ در حالت کلی دستگاه باکیفیتی به‌نظر می‌رسد. 

یکی از نکات جالب‌توجه درباره‌ی پیکسل ۵، این است که گوگل توانسته در این گوشی آلومینیومی از فناوری شارژ بی‌سیم بهره بگیرد. سال‌ها است که شرکت‌های حوزه‌ی موبایل مجبورند برای قرار دادن فناوری شارژ بی‌سیم در گوشی‌هایشان، بدنه‌ی آن‌ها را به شیشه یا پلی‌کربنات مجهز کنند؛ زیرا سیگنال شارژ بی‌سیم توانایی عبور از فلز را ندارد. دستگاه‌هایی همچون نکسوس 6P بدنه‌ای آلومینیومی داشتند و حس بسیار خوبی به کاربر منتقل می‌کردند؛ بااین‌حال نیاز به شارژ بی‌سیم باعث شد شرکت‌ها کم‌کم به استفاده از پنل پشتی شیشه‌ای در گوشی‌های هوشمند خود ترغیب شوند. 

گوگل ازلحاظ فنی، بدنه‌ی پیکسل ۵ را از آلومینیوم ساخته و این موضوع در مشخصات فنی محصول هم دیده می‌شود. بااین‌حال نکته‌ای که خیلی‌ها به آن توجه نکرده‌اند این است که روی این بدنه‌ی آلومینیومی لایه‌ای دیگر قرار دارد. گوگل می‌گوید این لایه‌ی اضافه از ماده‌ای با نام بایو رزین (Bo-Resin) ساخته شده. ظاهرا ماده‌ای که گوگل با نام بایو رزین از آن یاد می‌کند، نوعی پلاستیک بسیار نازک است. این همان ماده‌ای است که وقتی گوشی را در دست بگیرید، حس‌اش می‌کنید. بااین‌حال آلومینیومی که در زیر لایه‌ی بسیار نازک پلاستیکی قرار گرفته باعث حفظ ساختار و تقویت استحکام بدنه‌ی پیکسل ۵ می‌شود.

این رویکرد در طراحی بدنه، گوگل را قادر ساخت حفره‌ای فیزیکی در بدنه‌ی آلومینیومی پیکسل ۵ ایجاد و سیم‌پیچ مربوط به فناوری شارژ بی‌سیم را جاسازی کند. گوگل می‌گوید شما به‌هنگام در دست گرفتن گوشی، سیم‌پیچ را احساس نخواهید کرد؛ زیرا لایه‌ی پلاستیکی با وجود نازک بودن، بسیار محکم است. در پی اعلام این موضوع توسط گوگل، خبرنگاران خواستار توضیح اضافه شدند. خبرنگاران گفتند که گوگل می‌توانسته به‌جای این رویکردِ نسبتا سخت، سراغ استفاده از بدنه‌ی پلاستیکی یا شیشه‌ای برود. بااین‌حال گوگل می‌گوید با این رویکرد در طراحی، هدفی خاص دنبال می‌کرده: باریک ماندن گوشی.

پیکسل ۵ در بین تمامی پیکسل‌هایی که گوگل به‌موفق‌به تولیدشان شده بیشترین ظرفیت باتری را دارد. گوشی‌های سری پیکسل همواره به‌دلیل داشتن باتری ضعیف مورد انتقاد بوده‌اند و گوگل در تلاش است با باتری ۴٬۰۸۰ میلی‌آمپرساعتی مشکل شارژدهی را در پیکسل ۵ رفع کند. باتری ۴٬۰۸۰ میلی‌آمپرساعتی پیکسل ۵ به‌شکلی محسوسی بزرگ‌تر از باتری گوشی شرکت‌های دیگر نیست و امروزه دستگاه‌هایی پیدا می‌شوند که باتری بسیار پرظرفیت‌تری دارند؛‌ بااین‌حال گوگل روی باریک‌ماندن پیکسل ۵ تمرکزی ویژه داشت.

مقاله‌های مرتبط:

دستگاه‌های سری پیکسل به‌دلیل داشتن ضخامت کم، طراحی دوست‌داشتنی دارند؛ گوگل نمی‌خواست استفاده از باتری ۴٬۰۸۰ میلی‌آمپرساعتی به‌قیمت افزایش درخورتوجه ضخامت پیکسل ۵ تمام شود. استفاده از فریم آلومینیومی با لایه‌ی پلاستیکی بسیار باریک که خود گوگل آن را «پوسته»‌ی پلاستیکی خطاب می‌کند،‌ شرکت موردبحث را قادر ساخت پیکسل ۵ را با ضخامتی که مدنظرش بود، به‌مرحله‌ی تولید برساند. این موضوع باعث شد پیکسل ۵ در عین داشتن پوسته‌ای پلاستیکی، تا حد زیادی بتواند حسی پریمیوم به کاربر منتقل کند. 

کارشناس رسانه‌ی Android Authority که تجربه‌ی کار با پیکسل ۵ را دارد می‌گوید از نگه‌داشتن این گوشی در دست «هیجان‌زده» می‌شود. گوشی‌های آلومینیومی بسیار محکم‌تر از گوشی‌هایی هستند که با پنل شیشه‌ای تولید می‌شوند و میزان شکستگی آن‌ها کمتر از گوشی‌های شیشه‌ای است. درحال‌حاضر نمی‌دانیم که پوسته‌ی بایو رزین پیکسل ۵ تا چه حد دربرابر ضربه و ترک برداشتن مقاومت می‌کند. در هر صورت داشتن بدنه‌ی آلومینیومی و فدا نکردن فناوری شارژ سریع، اتفاق بسیار خوبی برای پیکسل ۵ گوگل است. 

شما کاربران زومیت چه دیدگاهی درباره‌ی این موضوع دارید؟

دسته‌ها
Uncategorized

آمازون پلتفرم گردشگری مجازی و کلاس‌ آنلاین «اکسپلور» را معرفی کرد


آمازون از پلتفرم جدیدی به نام اکسپلور (Explore) رونمایی کرد که به کاربر اجازه شرکت در کلاس‌های مجازی، بازدید از مکان‌های دیدنی دنیا و خرید کردن را می‌دهد.

آمازون اکسپلور از تماس ویدیویی استفاده کرده و راهنماهای تور، معلمان و خریدکننده‌ها می‌توانند با کاربران ارتباط تصویری مستقیم برقرار کنند. آمازون می‌گوید تماس تصویری یک طرفه است، یعنی حین تماس فقط دوربین میزبان فعال است ولی صدای دو طرف فعال بوده و کاربر می‌تواند از میزبان سوال پرسیده یا درخواست خرید کند.

با مراجعه به صفحه این پلتفرم می‌توان با خدماتی که این سرویس ارائه می‌کند آشنا شد. برای مثال با پرداخت ۱۰ دلار می‌توان یک تجربه ۴۰ دقیقه‌ای خرید از فروشگاه‌های شهر «ریجلند» در ایالت میسیسیپی آمریکا کسب کرد، با پرداخت ۷۰ دلار از عمارتی در «لیما» پایتخت کشور پرو دیدار کرد یا با پرداخت ۱۲۹ دلار در کلاس مجازی آموزش پخت شیرینی شرکت کرد.



آمازون پیش از شروع جلسه لیست مواد اولیه و اقلام مورد نیاز برای شرکت در کلاس را برای کاربر تهیه می‌کند، اما خرید آن‌ها بر عهده کاربر بوده و می‌توان همچنان در کلاس شرکت کرد. آنطور که گزارش آمده در حال حاضر امکان شرکت در ۸۶ تجربه مجازی از ۱۶ کشور امکان پذیر شده است.

آمازون می‌گوید میزبان‌های پلتفرم اکسپلور از شرکت‌های گردشگری معتبر از جمله Intrepid Urban Adventures، Bamba و Essence of Berlin هستند. به گفته این شرکت قیمت گذاری جلسه‌ها بر عهده میزبان است و خریدها توسط سیستم پرداخت این شرکت پردازش می‌شوند. امکان تعیین تاریخ و ساعت برگزاری جلسه وجود داشته و می‌توان تا حداکثر ۲۴ ساعت قبل نسبت به تغییر تاریخ یا کنسل کردن آن اقدام کرد.

آمازون اکسپلور در حال حاضر فقط برای کاربران ایالات متحده و بوسیله دعوتنامه قابل دسترسی است.

دسته‌ها
Uncategorized

HMD گلوبال برنامه عرضه آپدیت اندروید 11 برای گوشی های برند نوکیا را منتشر کرد


ازجمله شرکت‌هایی که انتظار می‌رود هرچه سریع‌تر به‌روزرسانی اندروید ۱۱ را برای محصولاتشان عرضه کنند، HMD گلوبال است که درواقع گوشی‌های هوشمندی تحت برند نوکیا را به بازار عرضه می‌کند. بااین‌حال، برنامه‌ای که HMD گلوبال در صفحه رسمی توییتر خود منتشر کرده است، امکان دارد برای برخی از کاربران محصولات این شرکت خوشایند نباشد.

درواقع برخی از دارندگان محصولات برند نوکیا برای دریافت اندروید ۱۱ باید تا سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۱ صبر کنند. برنامه عرضه‌ی به‌روزرسانی اندروید ۱۱ برای محصولات شرکت HMD گلوبال به سه بازه زمانی تقسیم شده است. در ادامه به محصولات دریافت‌کننده‌ی به‌روزرسانی اندروید ۱۱ در هر بازه زمانی اشاره می‌کنیم:

تا انتهای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۰

ابتدای سه‌ماهه اول ۲۰۲۱

بازه‌زمانی بین سه‌ماهه اول و دوم ۲۰۲۱

ابتدای سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۱

  • نوکیا ۱ پلاس
  • نوکیا ۹ پیور ویو

برنامه آپدیت اندروید 11 گوشی های نوکیا

باید در نظر داشت که امکان تغییر در زمان عرضه وجود دارد. با شیوع بیماری کرونا در انتشار به‌روزرسانی‌های مختلف خللی ایجاد شد و برخی از گوشی‌های هوشمند به‌روزرسانی‌های جدید را با تأخیر دریافت کردند. در هر صورت آنچه مشخص است، عدم توقف پشتیبانی HMD گلوبال حتی از محصولات پایین‌رده است.

مقاله‌های مرتبط:

با‌این‌حال، نام برخی از محصولات برند نوکیا در فهرست مشاهده نمی‌شود و مشخص نیست که آیا کار HMD گلوبال با آن‌ها به اتمام رسیده است یا انتشار به‌روزرسانی برای چنین محصولاتی در آینده اعلام خواهد شد.

درنهایت بار دیگر باید تکرار کرد که احتمال تغییر در برنامه‌های HMD گلوبال وجود دارد. حتی ممکن است اسامی گوشی‌های هوشمند دیگری نیز به فهرست اضافه شود. با‌این‌حال تا زمان انتشار گزارش‌های دیگر باید صبر کرد.

دسته‌ها
Uncategorized

ناسا روش جدیدی را برای فرود ایمن روی ماه ابداع کرد


ناسا یک سیستم کاملا جدید ساخته است که می‌تواند فرود روی ماه و مریخ را بسیار کم خطرتر کند و قصد دارد آن را برای یکی از مأموریت‌های آینده خود آزمایش کند. پروژه تکامل قابلیت‌های یکپارچه و فرود ایمن ناسا (SPLICE) قصد دارد با ترکیب مجموعه‌ای از حسگرهای لیزری، دوربین، کامپیوتری با سرعت بالا و برخی الگوریتم‌های پیچیده، ایمنی در فرود را بهبود ببخشد که همه آن‌ها، می‌توانند نیاز به خلبان انسانی را برطرف کنند.

ران سوستاریچ، مدیر این پروژه در بیانیه ناسا گفت: «آنچه ما در حال ساختن آن هستیم، سیستم فرود کامل است كه برای مأموریت‌های آینده آرتمیس به ماه مورد استفاده قرار خواهد گرفت و می‌تواند برای مأموریت‌های مریخ نیز به‌کار گرفته شود. کار ما این است که اجزای جداگانه را کنار هم قرار دهیم و اطمینان حاصل کنیم که به‌عنوان یک سیستم عملکردی درست کار می‌کند.»

این سیستم می‌تواند به کاوشگرها اجازه دهد تا دامنه بسیار گسترده‌تری از مکان‌ها، از جمله نزدیک تخته سنگ‌ها یا چاله‌ها را لمس کنند. همچنین می‌تواند مناطق امنی را که اندازه‌ای برابر با نیمی ‌از یک زمین فوتبال دارند، شناسایی کند. برای درک بهتر این مسئله، لازم است بدانید «آپولو ۱۱» دارای یک منطقه فرود تقریبا ۱۷ و ۵ کیلومتری از دو طرف بود. این محاسبات مربوط به سال ۱۹۶۸ است.

جایگاه فرود آپولو ۱۱

تصویری از منطقه‌ای که آپولو 11 قرار بود روی ماه فرود آید در مقایسه بامنطقه فرودی که فضاپیمای آرتمیس در سال ۲۰۲۴ خواهد داشت

این سیستم برای تعیین مکانی که در آن قرار دارد، اطلاعات به‌دست آمده از اسکنرهای سطح زیرین خود را با پایگاه داده‌ای از نشانه‌های شناخته شده، مقایسه می‌کند. چهار کیلومتر بالاتر از سطح فرود، لیزر سه پرتویی سیستم، ایمن‌ترین محل فرود را شناسایی می‌کند. ناسا امیدوار است که این سیستم بتواند به‌عنوان بخشی از برنامه آرتمیس که از اوایل سال ۲۰۲۴ اجرا خواهد شد، امکان فرود اولین زن روی کره ماه را فراهم کند.

مقاله‌های مرتبط:

آژانس قصد دارد، ابتدا این سیستم را در حین پرواز با موشک «نیوشپرد بلو ارجین» طی یکی از مأموریت‌های آینده خود آزمایش کند. زمان انجام این مأموریت مشخص نیست. در این آزمایش‌ها، SPLICE به‌جای جست‌وجوی مکانی امن برای فرود روی ماه، به‌دنبال مکانی مناسب برای فرود موشک نیوشپرد روی زمین خواهد بود. برای تحقق کامل این سیستم، ناسا راه زیادی در پیش دارد.

جان کارسون، مدیر ادغام فنی برای فرود دقیق ناسا، در بیانیه گفت: «فرود ایمن و دقیق بر کرات دیگر هنوز هم با چالش‌های بسیاری رو‌به‌رو است.» وی افزود: «هنوز هیچ فناوری تجاری وجود ندارد که بتوانیم برای این کار تهیه کنیم، ازاین‌رو تمام مأموریت‌های آینده می‌تواند از این قابلیت فرود دقیق استفاده کنند.»

دسته‌ها
Uncategorized

سیگیت از هارد ۱۸ ترابایتی آیرون ولف پرو رونمایی کرد


سیگیت که از پیشتازان بازار حافظه‌های ذخیره‌سازی محسوب می‌شود از جدیدترین دستاوردهای خود برای کاربران حافظه‌های متصل به شبکه (Network-attached Storage) یا به اختصار NAS رونمایی کرد. درحال‌حاضر حافظه‌های مکانیکی سری آیرون ولف ظرفیتی تا نهایت ۱۶ ترابایت را به کاربران ارائه می‌دهند؛ اما سیگیت نسخه‌ای ۱۸ ترابایتی از آیرون ولف پرو را معرفی کرد تا کاربران حافظه‌های متصل به شبکه، آزادی عمل بیشتری در ارتقای میزان حافظه داشته باشند.

متاسفانه مدل ۱۸ ترابایتی تنها برای سری آیرون ولف پرو عرضه می‌شود و مدل استاندارد تا سقف ۱۶ ترابایت محدود خواهد بود. از ویژگی‌های آیرون ولف ۱۸ ترابایتی می‌توان به استفاده از فرم‌وِر AgileArray اشاره کرد که روی فناوری CMR سوار شده است. سرعت انتقال اطلاعات در هارد جدید سیگیت به ۲۵۰ مگابایت بر ثانیه و حد بار کاری آن نیز به ۳۰۰ ترابایت در سال می‌رسد.

درحالی‌که مشخصات سخت‌افزاری و توان هارد ۱۸ ترابایتی آیرون ولف پرو در نوع خود بسیار قابل‌توجه است؛ اما برای خرید چنین هاردی باید ۶۰۸ دلار هزینه کنید. سیگیت درکنار رونمایی از ظرفیت بالاتر سری آیرون ولف پرو از حافظه‌های SSD آیرون ولف ۱۲۵ و پرو ۱۲۵ ساتا رونمایی کرد. مدل استاندارد درواقع نسخه‌ی ارزان‌تر محسوب می‌شود و برای کسانی مناسب است که بخواهند حافظه متصل به شبکه خود را با استفاده از حافظه‌های پرسرعت SSD اما با قیمتی مقرون‌به‌صرفه تقویت کنند.

در مقایسه‌ای اجمالی میان دو حافظه آیرون ولف پرو ۱۲۵ و ۱۲۵ ساتا باید گفت که ولف پرو ۱۲۵ از نرخ DWPD بالاتری بهره می‌برد و همچنین دارای امکاناتی ازجمله محافظت در برابر کاهش قدرت و میانگین زمان خرابی یا MTTF معادل ۲ میلیون ساعت کاری است.

مقاله‌های مرتبط:

درحال‌حاضر سیگیت نسخه حافظه آیرون ولف ۱۲۵ را در ظرفیت‌های ۲۵۰ گیگابایتی، ۵۰۰ گیگابایتی، ۱ ترابایتی، ۲ ترابایتی و ۴ ترابایتی عرضه می‌کند که مدل پایه‌ی آن از قیمت ۶۲/۹۹ دلار شروع می‌شود. مدل حافظه آیرون ولف پرو ۱۲۵ نیز در ظرفیت‌های ۲۴۰ گیگابایت، ۴۸۰ گیگابایت، ۹۶۰ گیگابایت، ۱/۹۲ ترابایت و ۳/۸۴ ترابایت با قیمت پایه‌ی ۹۴/۹۹ دلار روانه بازار شده است.

دسته‌ها
Uncategorized

طبق نظریه‌ای جدید می‌توان از کرمچاله‌ها عبور کرد


کرمچاله‌ها یکی از عناصر محبوب داستان‌های علمی‌تخیلی هستند. فضاپیماها با عبور از این تونل‌ها می‌توانند به سرعتی بیش از سرعت نور برسند و در کسری از ثانیه از نقطه‌ای در فضازمان به نقطه‌ای دیگر منتقل شوند. با اینکه طبق نظریه‌ی نسبیت وجود کرمچاله‌های پیمایش‌پذیر ناممکن است، پژوهش‌های جدید حوزه‌ی فیزیک کوانتوم این اجرام را عبور‌پذیر می‌دانند.

تنها عیب تعریف کرمچاله‌ها از دیدگاه فیزیک کوانتوم، کاهش سرعت است. دانشمندان آیوی لیگ (مجموعه‌ای شامل دانشگاه‌های خصوصی ایالات متحده) در پژوهشی جدید با استفاده از فیزیکی فراتر از مدل استاندارد ثابت می‌کنند که کرمچاله‌ها نه‌تنها به‌اندازه‌ی کافی بزرگ و عبور‌پذیر هستند؛ بلکه برای مسافران انسانی و انتقال از نقطه‌ی A به B ایمن هستند. نظریه‌ی کرمچاله‌ها در اوایل قرن بیستم و در واکنش به نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین ظهور کرد. کارل شوارتزشیلد، فیزیک‌دان آلمانی، اولین کسی بود که به وجود کرمچاله‌ها اشاره کرد.

طبق پژوهش جدید، کرمچاله‌های پیمایش‌پذیر به شرایط خاصی نیاز دارند. یکی از این شرایط وجود انرژی منفی است که در فیزیک کلاسیک مجاز نیست؛ اما در حوزه‌ی فیزیک کوانتوم می‌توان آن را تعریف کرد. اثر کاسیمیر نمونه‌ی مناسبی از این ادعا است. طبق تعریف اثر کاسیمیر، میدان‌های کوانتومی در دایره‌ای بسته انرژی منفی تولید می‌کنند. در فیزیک کوانتوم، این اثر کوچک و چشم‌پوشیدنی است؛ اما می‌تواند در سیاهچاله‌هایی با بار مغناطیسی بزرگ به‌شکل چشمگیری افزایش پیدا کند. در این پژوهش، از خاصیت‌های ویژه‌ی فرمیون‌های بدون جرم باردار (ذراتی مشابه الکترون با جرم صفر) استفاده می‌شود. این ذرات در مسیر خطوط میدان مغناطیسی سیاهچاله‌های باردار حرکت می‌کنند.

جابه‌جایی ذرات در یک دایره بدین‌معنی است که انرژی خلأ تغییر می‌یابد و می‌تواند منفی شود. انرژی منفی یکی از عوامل اصلی پایداری کرمچاله‌ها است که به‌عنوان پلی بین نقاط فضازمان عمل می‌کنند. احتمال وجود چنین کرمچاله‌هایی براساس مدل استاندارد فیزیک ذرات وجود دارد؛ اما براساس این تعریف، مقیاس کرمچاله‌ها بسیار کوچک می‌شود. برای عبور انسان، کرمچاله‌ها باید به‌اندازه‌ی کافی بزرگ باشند؛ به‌همین‌دلیل، به فیزیکی فراتر از مدل استاندارد نیاز است.

اینجا است که مدل راندال ساندروم ۲ (نظریه‌ی هندسه‌ی پیچشی پنج‌بُعدی) مطرح می‌شود. این نظریه که براساس فیزیک‌دانان نظری، لیزا راندال و رامان ساندروم، نام‌گذاری شده است، جهان را در پنج بُعد تعریف می‌کند. طبق تعریف جدید، کرمچاله‌ها را می‌توان به سیاهچاله‌هایی متوسط و باردار تشبیه کرد که با تولید نیروهای قدرتمند جزرومدی، امکان عبور فضاپیما را فراهم می‌کنند. مسافر احتمالی برای عبور از کرمچاله به نیروی کمکی نیاز دارد. با فرض عملی‌شدن این فرضیه، این پرسش هم مطرح می‌شود که آیا کرمچاله‌ها می‌توانند به‌عنوان میان‌بری بین دو نقطه از فضا زمان عمل کنند؟ طبق پژوهش دانیل جافریس، از دانشگاه هاروارد، زمان عبور از کرمچاله‌های پایدار درمقایسه‌با عبور از فضای عادی طولانی‌تر است.

از دید مسافر، زمان عبور از کرمچاله بسیار اندک است و از دید عامل بیرونی، زمان عبور می‌تواند طولانی‌تر باشد که این دیدگاه کاملا با نظریه‌ی نسبیت عام منطبق است. طبق این نظریه، افرادی که با سرعت نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند، انبساط زمانی را تجربه می‌کنند. پژوهشگران می‌گویند:

شاید زمان طی مسافت عادی ۱۰ هزار سال نوری برای فضانوردانی که وارد کرمچاله می‌شوند، تنها یک ثانیه به‌طول بینجامد؛ اما از دید ناظر خارج از کرمچاله، این زمان بسیار طولانی‌تر خواهد بود. در این فرضیه، از سوخت استفاده نمی‌شود؛ زیرا جاذبه سرعت و شتاب فضاپیما را کنترل می‌کند.

طبق نظریه‌ی جدید، مزیت دیگر کرمچاله‌ها این است که برای عبور از آن‌ها به سوخت نیاز نیست؛ زیرا نیروهای گرانشی کرمچاله، افزایش و کاهش سرعت فضاپیما را کنترل می‌کنند. در سناریو اکتشافات فضایی، خلبان باید نیروهای جزرومدی کرمچاله را با موقعیت‌یابی صحیح فضاپیما کنترل کند و سایر کار برعهده‌ی طبیعت است. یک ثانیه بعد، فضاپیما در آن سوی کهکشان ظاهر می‌شود.

مقاله‌های مرتبط:

با اینکه نتایج یادشده می‌توانند برای هواداران کرمچاله و سفرهای فضازمانی امیدبخش باشند، این پژوهش خالی از عیب نیست. در درجه‌ی اول، کرمچاله‌های پیمایش‌پذیر باید به‌گونه‌ای با جرم منفی تغییر پیدا کند؛ زیرا هیچ مکانیزمی برای شکل‌گیری طبیعی کرمچاله‌ها وجود ندارد. علاوه‌بر‌این، باتوجه‌به جرم و اندازه‌ی کرمچاله‌های فرضی، با فناوری کنونی نمی‌توان از آن عبور کرد. افزون‌براین، عبور از کرمچاله‌ها صرفا زمانی ایمن خواهد بود که فضا سرد و مسطح باشد.

مهم‌تر از هرچیز، سرعت تمام اشیای ورودی به کرمچاله افزایش می‌یابد و وجود تابش پس‌زمینه‌ی کیهانی هم خطر بزرگی است. بااین‌حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند یافته‌های جدید صرفا عبورپذیربودن کرمچاله‌ها و تعامل بین نسبیت عام و فیزیک کوانتومی را اثبات می‌کنند. به‌طور خلاصه، بعید است کرمچاله‌ها به راهی کاربردی برای سفر در زمان تبدیل شود یا حداقل در آینده‌ای نزدیک، این مسئله محقق نخواهد شد.

دسته‌ها
Uncategorized

چطور پردازش ابری جهان تکنولوژی را دگرگون کرد؟


ما اکنون در دورانی به سر می‌بریم که پردازش ابری را می‌توان در همه‌جا یافت. این تکنولوژی چالاکی، مقرون به صرفگی و دسترسی بهتر به منابع را در ابعاد جهانی در اختیارمان قرار می‌دهد. اما چطور شد که به این نقطه رسیدیم؟

مزیت‌های اجتماعی ذخیره‌سازی ابری داده همچنان در دست اکتشاف هستند و ما نیز روز به روز اطلاعات بیشتری راجع به این موضوع به دست می‌آوریم که تکنولوژی‌های جدید چطور دارند عصر کنونی را دگرگون می‌کنند. درحالی که اپلیکیشن‌های بیشتر و بیشتری دیگر در قید و بند یک لوکیشن فیزیکی واحد نیستند، رشد پردازش ابری شکلی تصاعدی به خود گرفته. ما در طول عمر خود شاهد پیشرفت از فلاپی دیسک‌ها به سمت درایو‌های زیپ و از سی‌دی‌ها و دی‌وی‌دی‌ها به درایو‌های USB و فراتر بوده‌ایم. اما در حالی که جوانان کنونی اعتقاد دارند ذخیره‌سازی ابری متعلق به نسل آن‌هاست، ریشه‌های پردازش غیر بومی را می‌توان در اوایل دهه ۱۹۵۰ میلادی یافت.

پیش‌نیازهای نظامی

سابقه پردازش ابری به یک مین‌فریم نظامی بازمی‌گردد که در دهه ۱۹۵۰ میلادی توسعه یافت تا ترمینال‌های کامپیوتری در یک ماتریکس داخلی را به یکدیگر متصل سازد. این تکنولوژی به محض اینکه توجه جامعه علمی را به خود جلب کرد، با سرعتی چشمگیر به تکامل و پیشرفت رسید. اهمیت سیستم در اینجا بود که آن زمان، کامپیوترها هزینه‌های چند میلیون دلاری روی دست محققان می‌گذاشتند و نیاز به دسترسی به این تکنولوژی از سوی افراد مختلف، تبدیل به یک ضرورت شده بود.

خود عبارت «پردازش ابری» در سال ۱۹۹۶ ابداع شد و رد پای آن را می‌توان در مستندات داخلی شرکت Compaq یافت. عبارت «ابر – کلاد» در ابتدا به مفهوم رایانش توزیع‌شده مرتبط بود که با کامپیوترهای General Magic شرکت اپل در ابتدای دهه ۱۹۹۰ میلادی به دست عموم مردم رسیده بود. اما در محیط آکادمیک، پیش از این هم شاهد اشاره به چنین سیستمی بوده‌ایم. بنابر آنچه در تاریخ آمده، این جی. سی. آر. لیکلیدر (نخستین مدیر دفتر تکنیک‌های پردازش اطلاعات در واحد ARPA پنتاگون طی دهه ۱۹۶۰) بود که برای نخستین بار به صحبت راجع به این مفهوم پرداخت.

وقتی در سال ۱۹۶۹ میلادی، باب تیلور و لری رابرتز ARPANET (شبکه‌های آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته) را توسعه دادند، ایده‌ای که از سوی لیکلیدر مطرح شده بود به وقوع انقلابی در پردازش منجر گشت و کار مشترک تیلور و رابرتز هم سرآغاز آن‌چیزی بود که ما امروز اینترنت می‌نامیم.

در دهه‌های بعد از دهه ۱۹۷۰ میلادی، شاهد توسعه چندین ماشین مجازی (Virtual Machine یا به اختصار VM) بودیم که امثال آی‌بی‌ام به تولید آن‌ها می‌پرداختند. سپس شرکت‌های ارتباطی و مخابراتی همین مسیر را ادامه داده و شروع به عرضه شبکه‌های خصوصی مجازی (یا همان وی‌پی‌ان) به بازار کردند.

ظهور نرم‌افزار به عنوان سرویس

تا دهه ۱۹۹۰ میلادی، انبوهی از کامپیوترهای شخصی به یکدیگر متصل شدند و تکنولوژی داشت شکلی مقرون به صرفه‌تر به خود می‌گرفت. بالاخره در سال ۱۹۹۹ بود که شرکت Salesforce برای اولین بار شروع به ارائه اپلیکیشن‌ها از طریق اینترنت کرد و ظهور «نرم‌افزار به عنوان سرویس» را رقم زد.

سه سال بعد، با هاستینگ و ارائه ویدیو، موزیک و دیگر اشکال مدیا، این صنعت به شکلی چشمگیر پیشرفت کرد. از سوی دیگر، با ظهور طراحی «تجربه کاربری – User Experience» بالاخره زمانش رسیده بود که مردم عادی به اطلاعاتی دسترسی یابند که پیش‌تر فقط در دسترس برنامه‌نویسان و متخصصین بود.

کلاد راهش را باز می‌کند

تا اواسط دهه ۱۹۹۰، عبارت «کلاد» برای صحبت درباره یک اتمسفر دیجیتالی کاملا جدید مورد استفاده قرار می‌گرفت. خیلی زود، گوگل و مایکروسافت به شکلی تا دندان مسلح به مصاف یکدیگر رفته و هرکدام در تلاش بودند تا سهم بیشتری از بازار این محیط مجازی بیابند.

ناگهان، رد پای کلاد را می‌شد همه‌جا دید و با گسترش سه حوزه‌ی پلتفرم به عنوان سرویس، نرم‌افزار به عنوان سرویس و زیرساخت به عنوان سرویس، صنعتی کاملا جدید به وجود آمد که توجه سازمان‌های امنیت سایبری را نیز به خود جلب کرد.

دیگر همه داشتند از کلاد استفاده می‌کردند -چه برای مصارف سرگرمی‌محور، چه سلامت‌محور و چه اقتصادی و دولتی- و با هجومی که تقریبا تمام شرکت‌ها و سازمان‌ها به این تکنولوژی جدید آورده‌ بودند، صنعتی که تا چند سال قبل وجود نداشت با سرعت باورنکردنی شروع به رشد کرد. کلاد داشت نوعی گذار فرهنگی را رقم می‌زد که مشابه آن هیچوقت در تاریخ بشریت دیده نشده بود.

انبوهی از چیزهای از معرکه از راه رسیدند و موانع موجود در برابر دانش داشت برداشته می‌شد. به این ترتیب، دسترسی به اطلاعات رایج‌تر و آسان‌تر از هر زمان دیگر شده بود. استارتاپ‌های کوچک داشتند جهان را تغییر می‌دادند. سرمایه در نقاط دورافتاده جهان جمع‌آوری می‌شد و خلاقیت و ابتکار عمل، رمز موفقیت در این دنیای جدید بود.

در روز ۲۵ آگوست سال ۲۰۰۶، سرویس‌های وب آمازون از برنامه Elastic Compute Cloud رونمایی کرد که به مردم اجازه می‌داد کامپیوترهایی مجازی را اجاره کرده و برنامه‌ها و اپلیکیشن‌های آنلاین خود را روی آن‌ها به اجرا در آورند. گوگل هم به سرعت همین مسیر را در پیش گرفت. تنها یک سال بعد بود که یک استارتاپ کوچک به نام نت‌فلیکس وب‌سایت استریم محتویات ویدیویی خود را راه‌اندازی کرد. آی‌‌بی‌ام هم با SmartCloud سوار این قطار شد و اپل نیز iCloud را راه‌اندازی کرد. در همین زمان‌ها بود که اوراکل هم سرویس کلاد خودش را عرضه کرد.

دو ابر متفاوت

تا همین امروز، پردازش ابری به دو بخش عمده تقسیم شده است: کلاد عمومی و کلاد خصوصی.

کلاد عمومی به عنوان سرویس پردازشی در نظر گرفته می‌شود که توسط یک تامین‌کننده شخص ثالث در اینترنت عمومی به کار گرفته می‌شود و در دسترس هرکسی قرار می‌گیرد که بخواهد از آن‌ها استفاده یا خریداری‌شان کند. از سوی دیگر نیز کلاد خصوصی را داریم که برای نیازهای گسترده‌تر و تخصصی‌تر ساخته شده: مثلا زمانی که اطلاعات بسیار حساس باید ذخیره‌سازی و به اشتراک گذاشته شوند. کلادهای خصوصی اساسا دیتاسنترهایی هستند که درون یک سیستم امن و کنترل شده قرار گرفته‌اند.

پیش‌بینی آینده

سطح کربن دی اکسید

با ظهور پردازش ابری، به نظر می‌رسد که مبارزه با مشکلات زیست‌محیطی دیگر به اندازه سابق دشوار نباشد، چرا که دورکاری اکنون برای بسیاری از ما امکان‌پذیر شده و بنابراین میزان آلودگی محیط در اثر رفت و آمدهای روزانه کاهش می‌یابد. پردازش ابری نه‌تنها به نجات سیاره ما کمک می‌کند، بلکه به ما از منظر ارزشمندترین دارایی‌مان، یعنی زمان هم یاری می‌رساند. ما اکنون قادر به دسترسی فوری به تمام دانش بشری، تمام اطلاعات موجود و تمام تخصص‌ها هستیم و به این ترتیب می‌توانیم جان‌های بیشتر و بیشتری را نجات دهیم.

پیش‌بینی اینکه تکنولوژی کلاد در آینده نزدیک یا دور چه شکل و شمایلی به خود خواهد گرفت کار آسانی نیست، اما به احتمال زیاد به پیشرفت هرچه بیشتر ادامه خواهد داد و به چیزی به مراتب فراتر از وضعیت کنونی‌اش تبدیل خواهد شد. فقط باید امیدوار باشیم که مزیت‌های این حد از پراکندگی اطلاعات و داده بیشتر از مشکلاتش باشد.

دسته‌ها
Uncategorized

مدیر عامل تیک تاک استعفا کرد


با شدت گرفتن فشارها بر اپلیکیشن تیک تاک، کوین میر مدیرعامل این پیام رسان از سمت خود استعفا کرد. آقای میر در یادداشتی که به همین بهانه برای کارکنان تیک تاک ارسال کرد چنین گفته است:

در هفته های اخیر جو سیاسی به شدت تغییر کرده و من هم تلاش زیادی کردم تا شفاف سازی کنم که به چه تغییرات ساختاری در سازمان نیاز داریم و این تغییرات چه معنا و مفهومی برای نقش جهانی من دارند.

به خاطر مخالفت هایی که با ما وجود دارد و همچنین در راستای تلاش هایی که برای دستیابی به توافق [با دولت آمریکا] صورت گرفته، تصمیم گرفتم شما را در جریان بگذارم که می خواهم شرکت را ترک کنم.

malltina

آقای میر از مدیران ارشد سابق در دیزنی است و چهار ماه پیش توسط تیک تاک استخدام شد تا مدیریت این پیام رسان محبوب را در دست بگیرد؛ اپلیکیشنی چینی که برای نخستین بار با استقبال گسترده کاربران در جوامع غربی روبرو شده است. میر علاوه بر مسئولیت های خود در پست مدیرعاملی تیک تاک، در سمت مدیر ارشد عملیاتی ByteDance (شرکت مادر تیک تاک) نیز فعالیت می کرد.

اما درست همزمان با استخدام آقای میر فشارهای دولت آمریکا بر این اپ چینی افزایش یافت و ترامپ تهدید کرد که اگر ByteDance تیک تاک را به یک شرکت آمریکایی نفروشد آن را در قلمرو خود مسدود می کند.

مدیرعامل تیک تاک

سخنگوی تیک تاک هم در بیانیه ای پیرامون استعفای مدیرعامل خود چنین گفت:

از اینکه شرایط سیاسی پویای چند ماه اخیر محدوده اختیارات و نقش آقای میر را دستخوش چنین تغییر شگرفی کرده است خرسندیم و کاملا به تصمیم او احترام می گذاریم.

اما جالب است بدانید که حتی پیش از صدور فرمان اجرایی ترامپ برای مسدود سازی تیک تاک مدیران این شرکت مشغول بررسی تغییرات ساختاری در تیک تاک بودند. حدودا دو ماه پیش وال استریت ژورنال گزارش داد که ByteDance مشغول بررسی طرح انتقال مقر اصلی اش به خارج از چین یا انتخاب اعضای جدید برای هیئت مدیره اش است تا با این کار از چین فاصله بگیرد.

Edith Yeung شخصی که سالهاست روی شرکت های چینی سرمایه گذاری می کند در این باره گفت که استعفای کوین میر عقب گرد بسیار بزرگی برای تیک تاک است.

براساس فرمان اجرایی ترامپ تیک تاک خطری علیه امنیت ملی آمریکا محسوب می شود زیرا این اپ حجم قابل توجهی از دیتای کاربرانش را جمع آوری می کند و ممکن است این اطلاعات را در اختیار حزب کمونیست چین قرار دهد.

اقدامات صورت گرفته علیه تیک تاک اما بخشی از جنگ فناوری چین و آمریکا است که از مدت ها پیش دیگر شرکت های بزرگ در این کشور از جمله وی چت و هواوی نیز ترکش های آن را دریافت کردند.