دسته‌ها
Uncategorized

تست ورزش قلب | تست ورزش قلب چیست و چه کاربردهایی دارد؟


بیماری‌های قلبی جزو بیماری‌های شایع در جوامع پیشرفته محسوب می‌شود و سالانه هزاران نفر در اثر ابتلا به این بیماری‌ها فوت می‌شوند. روش‌های مختلفی برای ارزیابی وضعیت بیماران قلبی و بررسی سیر پیشرفت بیماری و درمان آن وجود دارند و تست ورزش قلب یکی از این روش‌ها محسوب می‌شود. در این مقاله قصد داریم تا اطّلاعاتی را در رابطه با این تست و دلایل انجام آن به شما عزیزان ارائه دهیم.

تست ورزش قلب چیست؟

تست ورزش یا تست استرس قلب یکی از رو‌ش‌های بررسی وضعیّت عملکرد قلب در مبتلایان به بیماری‌های قلبی مختلف همچون آترواسکلروز و ایسکمی‌های قلبی می‌باشد و از مزایای بسیاری برخوردار است و پزشک معالج می‌تواند با استفاده از این تست اطّلاعات بسیار جامعی را از وضعیت عملکرد قلب افراد را بدست آورد. همچنین، برای بدست آمدن بهترین نتایج از این روش نیاز است تا بیمار از شرایط خاصّی برخوردار باشد و پیاده سازی صحیح این تست اهمیّت بسیار بالایی را دارد زیرا احتمال کسب نتایج کاذب در صورت عدم رعایت شرایط انجام این تست بسیار بالا می‌باشد. بنابراین، شما می‌توانید با رعایت مواردی که در ادامه قصد معرّفی آن‌ها را داریم انجام این تست را با موفّقیت پشت سر بگذارید و از وضعیّت قلب خود آگاه شوید.

دلایل انجام تست ورزش و ضرورت انجام آن:

بر اساس تحقیقات انجام گرفته در این زمینه، بررسی وضعیت قلب بیماران و تشخیص گرفتگی عروق قلب در آن‌ها در حالت استراحت می‌تواند با خطاهای بسیاری همراه باشد و نتایج کاذبی را در اختیار پزشک متخصص قرار دهد و روند درمانی بیماران را دچار اختلال نماید. بنابراین، پزشکان با انجام تست ورزش قلب می‌توانند با بررسی نحوه‌ی پاسخ قلب بیماران به شرایط ورزش و استرس بهترین برآیند از وضعیّت قلب بیماران را کسب نمایند و بر اساس نتایج بدست آمده بهترین روش‌های درمانی را برای درمان بیماران استفاده کنند. بنابراین، می‌توان با استفاده از تست ورزش یا تست استرس قلب تشخیص گرفتگی عروق قلب و نحوه‌ی پاسخ ماهیچه‌ی قلب به شرایط ورزش و استرس را با دقّت بیشتری انجام داد و به همین دلیل است که امروزه ارزیابی عملکرد قلب توسّط تست ورزش قلب به صورت روتین در کلینیک‌های تشخیصی انجام می‌شود و پزشکان از این روش برای کسب اطّلاعات کافی از وضعیت قلب بیماران استفاده می‌کنند.

دلایل انجام تست ورزش

تست ورزش قلب چگونه انجام می‌شود؟

سوالات بسیاری در رابطه با روش انجام تست ورزش یا تست استرس قلب در ذهن مخاطبان و بیماران وجود دارند و بسیاری از افراد از اطّلاعات کافی در رابطه با روش انجام این تست نیستند. قبل از ارزیابی عملکرد قلب توسّط تست ورزش، متخصصین فشار خون و نبض بیماران را اندازه‌گیری می‌کنند و با استفاده از دستگاه الکتروکاردیوگرام نوار قلبی اوّلیه بیماران را تهیّه می‌‌نمایند و سپس الکترودهای مختلف به قفسه سینه و شکم بیمار متّصل می‌گردد و یک فشار سنج نیز جهت اندازه‌گیری میزان فشار خون لحظه‌ای بیمار به بازوی وی بسته می‌شود. در این مرحله بیمار برای انجام تست ورزش قلب آماده است و با قرار گرفتن بر روی تردمیل ارزیابی عملکرد قلب توسّط تست ورزش آغاز می‌شود. در ابتدا، بیمار بدون وجود شیب و با دور بسیار آهسته شروع به حرکت بر روی تردمیل می‌کند و نوار قلبی، فشار خون و نبض وی به صورت لحظه‌ای توسّط دستگاه ثبت می‌شود و در ادامه پزشک معالج شیب سطح تردمیل و سرعت حرکت آن را در بازه‌های زمانی مشخّص افزایش می‌دهد. در انتها، بیمار باید در شرایط شیب بسیار زیاد و سرعت بالا بر روی تردمیل شروع به دویدن نماید تا نتایج نهایی از این تست حاصل شوند و در این مرحله تست به پایان می‌رسد و بیمار از تردمیل پیاده می‌شود.

تفسیر نتایج حاصل از ارزیابی عملکرد قلب توسّط تست ورزش قلب:

در رابطه با تفسیر نتایج حاصل از تست ورزش قلب لازم به ذکر است که افراد در سنین و جنسیت‌های مختلف باید به حدود مشخّصی از ضربان قلب و فشار خون دست یابند و در صورتی که فرد به بیماری‌های قلبی مبتلا نباشد، این فرایند باید بدون اختلال انجام شود. پزشک متخصص نتایج حاصل از تست ورزش یا تست استرس قلب شما را با نتایج حاصل از افراد عادّی مقایسه می‌کند و در صورت مشاهده‌ی عدم تطابق میان نتایج بدست آمده با نتایج افراد نرمال، تست‌های دیگری همچون تست استرس تالیوم را برای بررسی وجود لخته و یا گرفتگی در قلب شما انجام می‌دهد. بطور کلّی، قلب افرادی که به بیماری‌های قلبی مبتلا نیستند و یا اینکه بیماری قلبی آن‌ها تحت کنترل می‌باشد باید بتواند به میزان حداقل 85 درصد از ضربان قلب و فشار خون افراد نرمال دست یابد و الکتروکاردیوگرام آن‌ها نباید دچار تغییر فاحشی شود. در صورت مشاهده‌ی هرگونه مورد مشکوک در نتایج حاصل از این تست باید آزمایشات بیشتری برای بررسی نتایج بدست آمده انجام شوند.

آمادگی بیمار قبل از انجام تست ورزش قلب:

همان‌گونه که قبلاً به آن اشاره شد، شما باید قبل از انجام تست ورزش قلب موارد بسیاری را رعایت نمایید تا نتایج حاصل از این تست دچار خطا نشوند و پزشک متخصص توانایی تفسیر صحیح نتایج را داشته باشد. اوّلین موردی که قبل از انجام تست باید انجام دهید این است که شما باید شب قبل از انجام این فرایند از خوردن غذاهای چرب و یا سنگین پرهیز نمایید تا در هنگام انجام این تست با مواردی همچون: سنگینی بدن و کاهش توانایی بدن برای به پایان رساندن تست مواجه نشوید. همچنین، شما باید حدّاقل 4 ساعت قبل از انجام تست ناشتا باشید و در این مدّت تنها مجاز به نوشیدن آب هستید و باید به این نکته توجّه داشته باشید که زیاده‌روی در مصرف آب نیز می‌‌تواند فرایند انجام تست ورزش قلب را مختل نماید پس تنها برای رفع تشنگی آب بنوشید. مصرف نوشیدنی‌های انرژی‌زا و دارای کافئین فراوان همچون قهوه نیز باید 1 هفته قبل از انجام تست ورزش یا تست استرس قلب متوّقف شوند زیرا این ترکیبات می‌توانند موجب بروز نتایج کاذب گردند و مسیر درمانی شما را منحرف نمایند. همچنین، شما باید مصرف سیگار را حدّاقل 1 هفته قبل از انجام تست ورزش قلب متوقّف نمایید زیرا سیگار کشیدن با کاهش ظرفیّت تنفّسی موجب ایجاد شدن اختلال در فرایند انجام این تست خواهد شد و نتایج بدست آمده را دچار انحراف خواهد کرد. لازم به ذکر است که بیماران دیابتی نیازی به رعایت ناشتایی 4 ساعته ندارند و باید قبل از انجام این تست پزشک متخصص را در جریان بیماری خود قرار دهند زیرا احتمال افت قند خون و کاهش شدید فشار خون در هنگام انجام این تست در این افراد وجود دارد.

مصرف چه داروهایی قبل از انجام تست ورزش قلب ممنوع می‌باشد؟

داروهای ممنوع قبل از انجام تست ورزش

تست ورزش یا تست استرس قلب روشی برای بررسی میزان ضربان قلب، فشار خون و نوار قلبی بیماران می‌باشد و استفاده از داروهایی که بتوانند به نحوی این پارامترها را تحت تاثیر قرار دهند قبل از انجام تست ورزش قلب ممنوع است. داروهای کنترل فشار خون و رفع آریتمی‌های قلبی جزو داروهایی هستند که مصرف آن‌ها باید 48 ساعت قبل از انجام این تست با اطّلاع پزشک متخصص کم و یا قطع شود تا روند انجام این فرایند دچار اختلال نگردد. از جمله مهم‌ترین داروهایی که می‌توانند در فرایند بررسی پارامترهای ذکر شده اختلال ایجاد نمایند می‌‌توان به مواردی همچون: پروپرانولول، متوپرولول، آتنولول، دیگوکسین، دیلتیازم، بیزوپرولول و کارودیلول هیدروکلرید اشاره کرد. همچنین، این اشتباه رایج در میان بیماران دیابتی وجود دارد که مصرف انسولین باید قبل از انجام این تست متوقّف شود ولی لازم به ذکر است که مصرف انسولین ارتباط چندانی را با پارامترهای مورد نظر ندارد و این افراد نباید بدون دلیل و مشورت پزشک خود برای قطع مصرف انسولین اقدام نمایند.

موارد منع انجام تست ورزش قلب:

هدف از انجام تست ورزش قلب بررسی وضعیت سلامت قلبی بیماران می‌باشد بنابراین، چنانچه انجام این تست بیماران را در معرض خطرات مختلف قرار دهد باید از انجام آن جلوگیری کرد. به عنوان مثال: انجام این فرایند پس از انفارکتوس میوکارد هایی که به تازگی رخ داده‌اند با ریسک بسیار بالایی همراه است و چنانچه با چنین شرایطی مواجه هستید حتماً متخصص مربوطه را در جریان قرار دهید.

همچون، مواردی دیگری همچون آمبولی ریه نیز وجود دارند که نباید تست ورزش در صورت وجود آن‌ها انجام شود زیرا ممکن است که فعّالیت فیزیکی منجر به حرکت لخته به سمت دیگر ارگان‌های بدن گردد و زندگی بیمار را با خطر مواجه نماید.

از دیگر مواردی که انجام تست ورزش قلب در صورت مشاهده‌ی آن‌ها ممنوع می‌باشد می‌توان به مواردی همچون: تنگی شدید آئورت، آریتمی‌ها و دیس‌ریتمی‌های شدید، عفونت‌های ریه، شوک کاردیوژنیک، نارسایی‌های حاد قلبی، تب و وجود سابقه‌ی تشنّج و بی‌هوشی اشاره کرد.

انجام این فرایند در صورت مشاهده‌ی موارد ذکر شده ضمن ایجاد اختلال در فرایند انجام این تست تشخیصی و سخت کردن تفسیر نتایج حاصل از آن، می‌تواند سلامتی بیماران را با خطراتی نسبتاً جدّی مواجه نماید بنابراین، قبل از انجام تست ورزش قلب پرونده‌ی پزشکی خود را در اختیار متخصص قرار دهید و در صورت وجود هرگونه مشکلی تکنسین‌های مربوطه را در جریان وقایع بوجود آمده بگذارید تا روش‌های دیگری همچون تست استرس اکوکاردیوگرافی و یا تست اسکن هسته‌ای جایگزین این روش شوند و خطری سلامتی شما را تهدید نکند.

کدام کلینیک برای انجام تست ورزش قلب مناسب است؟

کجا تست ورزش قلب را انجام دهیم؟

کلینیک قلب و دیابت اکسیر یکی از بهترین و معتبر‌ترین کلینیک‌ها برای انجام این تست محسوب می‌شود و از سابقه‌ای بسیار درخشانی در زمینه‌ی انجام انواع تست‌های قلبی برخوردار است. این کلینیک از بهترین و جدیدترین دستگاه‌های روز دنیا برای تشخیص بیماری‌های مراجعین استفاده می‌کند و به همین دلیل است که نتایج آزمایشات کلینیک قلب و دیابت اکسیر از صحّت و دقّت بسیار بالایی برخوردار هستند. شما با انتخاب این کلینیک ضمن بهره‌مند شدن از خدمات بهترین و مجرّب‌ترین متخصصین قلب و عروق، می‌توانید با کیفیّتی فوق‌العادّه و بدون مواجه با کوچک‌ترین مشکلی تمامی خدمات مورد نیاز خود از جمله تست ورزش قلب را دریافت نمایید.

منابع ما در تهیه ی این مطلب سایت های معتبر زیر می باشند،

www.mayoclinic.org

www.medicalnewstoday.com

www.heart.org

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!

[کل: 1 میانگین: 5]



Source link

دسته‌ها
Uncategorized

تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟


تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت فرایندی است که امروزه از آن بطور گسترده برای رفع مشکلات زیبایی استفاده می‌شود و از بازده و مزایای فراوانی نسبت به تکنیک‌های سنّتی تزریق سلول‌‌های چربی برخوردار است. در این مقاله قصد داریم تا ضمن معرّفی این تکنیک و مزایای آن، اطّلاعاتی در رابطه با ویژگی‌های بارز این تکنیک را به شما عزیزان ارائه دهیم.

تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت چیست؟

تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت فرایندی است که در آن سلول‌های چربی پس از جداسازی از بافت منبع فرایندهای بیشتری را نسبت به روش قدیمی تزریق سلول‌های چربی پشت سر می‌گذارند و سپس به بافت هدف تزریق می‌شوند. انجام این تکنیک‌های اضافی در فرایند استخراج و جداسازی بافت چربی موجب افزایش بازده این روش می‌شود و میزان ماندگاری نتایج بدست آمده را به میزان قابل توجّهی افزایش می‌دهد. این تکنیک موثّر‌ترین روش جهت سیاهی و گودی و کبودی زیر چشم می‌باشد و بازده نتایج حاصل از آن از ماندگاری بسیار بالاتری نسبت به سایر فرایندهای زیبایی برخوردار هستند و این مسئله موجب شده است تا امروزه این تکنیک در بیشتر کلینیک‌های معتبر جهان جایگزین تکنیک‌های سنّتی شود و زیباجویان از این روش برای درمان مشکلات زیبایی مختلف استفاده نمایند. در ادامه می‌توانید با چگونگی انجام تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت بیشتر آشنا شوید.

چگونگی تزریق چربی (نانو فت):

در تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت سلول‌های چربی از بافت‌هایی نظیر شکم و ران از طریق لیپوساکشن و یا با استفاده از میکرو جت خارج می‌شوند و در ادامه فرایندهای آماده سازی را پشت سر می‌گذارند. سلول‌های بافت چربی که اصطلاحاً با نام سلول‌های بنیادی چربی (ASC) نیز شناخته می‌شوند سلول‌هایی هستند که از پتانسیل ترمیمی بالایی برخوردار هستند و منشأ ایجاد دسته‌ی بسیار مهمّی از سلول‌ها با نام سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSC) می‌باشند. بافت چربی پس از استخراج شدن سانتریفیوژ و فیلتر می‌شود و مایع زرد رنگی که حاوی سلول‌های مورد نظر می‌باشد در قسمت رویی لوله آزمایش پدیدار می‌گردد. پزشک متخصص در این مرحله یک نمونه از سلول‌های چربی را برای بررسی میزان سلامت سلول‌ها بررسی می‌نماید و در صورت مناسب بودن وضعیت سلول‌ها فرایندهای بعدی را انجام می‌دهد. سلول های بنیادی در تزریق چربی به روش نانو فت سپس به سرنگ تزریق انتقال می‌یابند و پیستون این سرنگ با استفاده از یک لوله‌ی اتّصالی به یک سرنگ دیگر متّصل می‌شود. در این مرحله متخصص زیبایی به آرامی و با پر و خالی کردن این سرنگ‌ها به داخل یکدیگر موجب جدا شدن نهایی سلول‌های چربی از یکدیگر و یک دست شدن قوام مایع تزریق می‌شود و از این طریق سلول‌های چربی را برای تزریق آماده می‌کند. در انتها سوسپانسیون بدست آمده از سلول‌های بافت چربی با استفاده از سرنگ‌هایی بسیار نازک به محل مورد نظر تزریق می‌شود و این فرایند به روش نانو فت و میکرو فت پایان می‌یابد.

مزایای تزریق چربی

فوائد تزریق چربی (نانو فت) و مزایای تزریق چربی (نانو فت) :

اصلی‌ترین مزیّت‌ تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت بالاتر بودن میزان بازده و ماندگاری آن می‌باشد. تکنیک‌های سنّتی تزریق سلول‌های چربی از بازده بسیار پایینی برخوردار هستند و زیباجویان نیازمند تکرار آن‌ها در بازه‌های زمانی کوتاه‌تری می‌باشند ولی در صورت پیاده سازی صحیح این روش نیازی به تزریق مجدّد چربی وجود ندارد و در بیشتر مواقع با یک بار تزریق نتایج مطلوبی حاصل می‌شود و این ویژگی موجب شده است تا این فرایند زیبایی موثّر‌ترین روش جهت سیاهی و گودی و کبودی زیر چشم محسوب شود. همچنین، در این تکنیک احتمال وقوع واکنش‌های ازدیاد حسّاسیت وجود ندارد زیرا تمامی سلول‌ها از بدن فرد استخراج شده‌‌اند و موجب تحریک سیستم ایمنی نمی‌شوند. جالب است بدانید که دوره‌ی ریکاوری این روش بسیار کوتاه است و شما نیازی به مراقبت‌های طولانی مدّت برای بهبودی کامل نیازی ندارید و می‌‌توانید پس از گذشت 24 ساعت از تزریق چربی به زندگی عادّی خود بازگردید. همچنین، در محل تزریق سلول‌های چربی هیچ‌گونه اسکار و جای زخمی ایجاد نمی‌شود و این ویژگی موجب شده است تا شما نیازی به انجام فرایندهای زیبایی اضافی برای رفع اسکارهای ناشی از جراحی را نداشته باشید و لازم به ذکر است که اسکار به جا مانده از مرحله‌ی لیپوساکشن بسیار جزئی و ناچیز است و میزان کبودی این ناحیه به مرور زمان کاهش خواهد یافت.

تزریق چربی (نانو فت) برای چه مناطقی از بدن مفید است؟

این روش از کاربردهای بسیار فراوانی برخوردار است و موثرترین روش جهت سیاهی و گودی و کبودی زیر چشم محسوب می‌شود. با این حال، شما می‌توانید از این تکنیک برای از بین بردن مشکلات زیبایی مختلفی همچون: از بین بردن خطوط اخم و پیری در اطراف چشم و گونه‌ها، ترمیم پوست‌های نازک و آفتاب سوخته، ایجاد چال گونه و لبخند، درمان سلولیت، تزریق چربی به دست‌ها و جوانسازی پوست قسمت‌های مختلف بدن استفاده نمایید و از مزایای فراوان آن بهره‌مند شوید.

چه کسانی کاندید مناسبی برای تزریق چربی (نانو فت) هستند؟

فرد مناسب برای تزریق چربی

بطور کلّی، هیچ گونه محدودیّتی برای این کار به روش نانو فت و میکرو فت وجود ندارد و تمامی افراد می‌توانند برای انجام این تکنیک زیبایی اقدام نمایند. با این حال، شما باید به این نکته توجّه داشته باشید که با افزایش سن کیفیّت سلول‌های چربی بدن دچار کاهش می‌شود و این مسئله می‌تواند بازده کلّی این تکنیک را کاهش دهد. بنابراین، بازده این تکنیک در سنین 30 تا 45 سال بسیار بیشتر از سنین بالاتر می‌باشد و استفاده از آن می‌تواند نتایج بارز‌تری را به همراه داشته باشد. همچنین، تزریق چربی به این روش برای ورزشکاران و افرادی که به بی اشتهایی عصبی (آنورکسیا) دچار هستند توصیه نمی‌شود زیرا ماندگاری این روش در این افراد پایین است و سلول‌های تزریق شده سریعاً کوچک و ضعیف خواهند شد.

مراقبت‌های بعد از تزریق چربی:

  • به مدّت 24 ساعت از انجام فعّالیت‌های فیزیکی سنگین خودداری کنید.
  • محل تزریق را ماساژ ندهید.
  • از مواجهه‌ی طولانی مدّت با نور آفتاب خودداری نمایید.
  • از کمپرس سرد برای رفع کبودی ناحیه استخراج استفاده کنید.
  • از مصرف نمک در 48 ساعت اوّل پرهیز نمایید.
  • به مدّت 24 ساعت از استحمام خودداری کنید.
  • در صورت مشاهده‌ی علائم عفونت سریعاً به پزشک مراجعه نمایید تا درمان‌های آنتی بیوتیکی شروع شوند.
  • مصرف آناناس را برای کاهش تورّم و التهاب در نظر بگیرید.
  • در 24 ساعت اوّل از لوازم آرایشی و لوسیون‌ها در محل تزریق استفاده نکنید.

مراقبت های بعد از تزریق چربی

کدام کلینیک زیبایی برای تزریق چربی به روش نانو فت و میکرو فت مناسب است؟

کلینیک اکسیر بهترین و مشهور‌ترین کلینیک در زمینه‌ی تزریق چربی محسوب می‌شود و شما می‌توانید با استفاده از خدمات زیبایی این کلینیک از مزایای فراوان این روش بهره‌مند شوید. در کلینیک اکسیر از جدیدترین متدهای روز دنیا برای استخراج و تزریق بافت چربی استفاده می‌شود و مهارت بالای متخصصین این کلینیک تضمین کننده‌ی بالا بودن بازده این فرایند زیبایی می‌باشد. بنابراین، شما می‌‌توانید با انتخاب کلینیک اکسیر خدمات زیبایی مورد نظر خود را با قیمت مناسب و بازده بالا دریافت نمایید و از زیبایی خود نهایت بهره را ببرید.

جهت مشاوره رایگان با پزشکان مجرب مرکز تخصصی پوست و زیبایی اکسیر همین حالا با ما تماس بگیرید.️

آدرس شعبه یک: یوسف آباد، خیابان هجدهم ، پلاک ۱۰

☎️

 ۰۲۱-۸۸۰۶۷۱۷۵

۰۲۱-۸۸۵۵۷۶۰۱-۳

اگر این مطلب برای شما مفید بود و تمایل دارید آن را برای دوستان خود ارسال کنید،

می توانید لینک این صفحه را از زیر کپی کرده و برای دوستان خود ارسال کنید،

تا آن ها نیز مانند شما از این مطلب استفاده کنند .

https://www.exircenterclinic.com/Fat_Injection

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!

[کل: 1 میانگین: 5]



Source link

دسته‌ها
Uncategorized

فیبر غذایی | فیبر غذایی چیست و چه نقشی را در سلامت بدن ایفا می‌کند؟


ممکن است که بسیاری از شما با عبارت فیبر غذایی آشنایی داشته باشید ولی اطّلاعات جامعی را در رابطه با این ترکیبات غذایی در اختیار ندارید. فیبرهای غذایی یکی از ترکیبات موجود در منابع غذایی گیاهی می‌‌باشند و نقش‌های بسیار مهمّی را در سلامتی بدن انسان ایفا می‌کنند. در این مقاله قصد داریم تا اطّلاعاتی را در رابطه با فیبرهای غذایی و نقش‌های بسیار مهم و متعدّد آن‌ها در سلامتی سیستم‌های مختلف بدن انسان را به شما عزیزان ارائه دهیم و نکاتی را در ارتباط با ویژگی‌های اصلی فیبرهای غذایی عنوان نماییم.

فیبر غذایی چیست؟

فیبر‌های غذایی به ترکیباتی اطلاق می‌شود که دارای ساختارهای کربوهیدراتی می‌باشند و نقش‌های بسیار برجسته و پر اهمیّتی را در سیستم‌های مختلف بدن انسان از جمله سیستم گوارش بر عهده دارند. بدن انسان به دلیل ساختار و ماهیت متفاوت خود با بدن موجودات گیاهخوار توانایی هضم و جذب فیبر غذایی را ندارد ولی جالب است بدانید که این ترکیبات با استفاده از مکانیزم‌های دیگری موجب افزایش سلامتی می‌شوند. این ساختارهای کربوهیدراتی دارای اهمیت بسیار بالایی در زمینه‌ی سلامت سیستم گوارش انسان می‌باشند و مصرف روزانه‌ی آن‌ها می‌تواند احتمال بروز بیماری‌های مختلفی را کاهش دهد. در ادامه می‌توانید با برخی از انواع فیبرهای غذایی آشنا شوید.

انواع فیبر غذایی:

روش‌های مختلفی برای دسته بندی فیبر غذایی وجود دارند ولی اصلی‌ترین و رایج‌ترین روش دسته بندی این ترکیبات بر اساس میزان محلولیّت آن‌ها در آب می‌باشد. بطور کلّی، فیبرها بر اساس میزان محلولیّت خود در آب به 2 دسته‌ی فیبرهای محلول در آب و فیبرهای نامحلول در آب دسته بندی می‌شوند. فیبرهای محلول در آب به دلیل ساختار خود پس از جذب آب ساختاری ژلاتینی را بدست می‌آورند ولی فیبرهای نامحلول با فرم اوّلیه خود و بدون حل شدن در آب مسیرهای سیستم گوارشی انسان را طی می‌کنند. همچنین، لازم به ذکر است که در بیشتر مواد غذایی گیاهی هر دو فرم از این فیبرها وجود دارند و این مسئله اهمیّت مصرف فیبرهای غذایی را دوچندان می‌کند.

انواع فیبر غذایی

مقدار مصرف فیبر مورد نیاز روزانه:

منابع علمی مختلف مقادیر متفاوتی را به عنوان حداقل فیبر مورد نیاز روزانه‌ی بدن انسان عنوان کرده‌اند ولی با این حال، می‌‌توان اینگونه عنوان کرد که آقایان می‌توانند با مصرف روزانه‌ی حدود 40 گرم فیبر غذایی قسمت عمده‌ای از نیازهای خود به این مادّه‌ی غذایی را برطرف نمایند. همچنین، این مقدار در بانوان برابر با 28 گرم عنوان شده است و این مسئله نشان دهنده‌‌ی نیاز کم‌تر بدن بانوان به فیبرهای غذایی نسبت به آقایان می‌باشد.

بهترین منابع فیبر غذایی:

بطور کلّی، منابع گیاهی بهترین و اصلی‌ترین منبع برای تامین فیبر غذایی محسوب می‌شوند و شما می‌توانید با اضافه کردن این ترکیبات به رژیم غذایی خود فیبر مورد نیاز بدن را تامین نمایید. از جمله مهم‌ترین ترکیباتی که حاوی فیبرهای غذایی هستند می‌توان به مواردی همچون: غلّات، سبزیجات، حبوبات، میوه‌ها و دانه‌های روغنی اشاره کرد.

بهترین منابع فیبر غذایی

نقش فیبر غذایی در سلامتی و تناسب اندام:

همان‌گونه که قبلاً به آن اشاره شد، فیبر غذایی دارای نقش‌های بسیار مهم و متعددی در میزان سلامتی سیستم‌های مختلف بدن انسان می‌باشد ولی با این حال، قسمت عمده‌ای از فواید این ترکیبات غذایی متوجّه سیستم گوارشی انسان می‌باشد و سایر فواید مصرف فیبرهای غذایی بیشتر از روش‌های غیر مستقیم موجب افزایش سلامتی بدن انسان می‌شوند. بر اساس تحقیقات انجام شده در این رابطه، فیبرهای غذایی دارای نقش‌های بسیار مهم و متعددی در زمینه‌های: سلامتی قلب و عروق، کنترل بیماری دیابت، کاهش وزن و تناسب اندام، پیشگیری از ابتلا به سرطان و تنظیم سیستم گوارشی هستند و این مسئله میزان حسّاسیت مصرف فیبر غذایی را بیش از پیش نمایان می‌کند. در ادامه می‌توانید با نحوه‌ی تاثیر فیبرهای غذایی در سلامتی بدن انسان بیشتر آشنا شوید.

فواید دارویی و درمانی فیبر غذایی برای بدن:

 

فواید فیبر غذایی برای سلامت قلبی – عروقی:

میزان مصرف روزانه‌ی فیبرهای غذایی یکی از فاکتورهای بسیار مهم در سلامتی سیستم قلبی – عروقی انسان می‌باشد و این ترکیبات از روش‌های مختلفی موجب پیشگیری از ابتلای افراد به بیماری‌های قلبی می‌شوند. بر اساس شواهد علمی موجود در این زمینه، فیبر غذایی موجود در ترکیباتی همچون: غلات، میوه‌ها و سبزیجات با جلوگیری از جذب بیش از حد کلسترول موجب افزایش سلامتی قلب می‌شود و احتمال بروز بیماری‌های قلبی را به میزان قابل توجّهی کاهش می‌دهد. با جذب کم‌تر کلسترول نسبت به حالت عادّی، سیستم کبدی انسان فرصت بیشتری را برای تبدیل کردن کلسترول به فرم‌های دیگر و جلوگیری از رسوب آن در دیواره‌ی عروق را خواهد داشت و شما می‌توانید با مصرف این ترکیبات غذایی این روند را به طرز شگفت‌انگیزی تسریع نمایید.

فواید دارویی و درمانی فیبر غذایی برای بدن

مصرف فیبرهای غذایی برای کنترل دیابت و قند خون:

مصرف فیبرهای غذایی سرعت جذب گلوکز از روده‌ها را به میزان فراوانی کاهش می‌دهد و از این طریق موجب کاهش قند خون در بیماران دیابتی پس از مصرف موادّ غذایی می‌گردد. چنانچه شما به دیابت مبتلا هستید، می‌توانید با افزایش سهم فیبر غذایی در وعده‌های خود گام‌های بلندی را در زمینه‌ی کنترل این بیماری بردارید.

مصرف فیبر غذایی برای رفع یبوست و اسهال:

تنظیم سیستم گوارشی یکی از اصلی‌ترین وظایف فیبر غذایی می‌باشد و اهمیّت مصرف این نوع ترکیبات را بیش از پیش نمایان می‌کند. مصرف فیبرهای غذایی موجب افزایش حرکات دودی و موضعی روده می‌شود و حرکت غذا در طول سیستم گوارشی را آسان‌تر می‌کند و این ویژگی از بروز مشکلاتی همچون اسهال و یبوست جلوگیری می‌نماید.

اهمیّت فیبرهای غذایی برای کاهش وزن و تناسب اندام:

همان‌گونه که قبلاً به آن اشاره شد، فیبر‌های غذایی موجب کاهش سرعت جذب گلوکز و کلسترول در روده می‌شوند و قرار گرفتن این ویژگی در کنار موارد دیگری همچون: کاهش سرعت جذب چربی‌های اشباع و کم‌کالری بودن فیبر‌ غذایی نسبت به سایر ترکیبات غذایی موجب شده‌اند تا فیبرهای غذایی به گزینه‌ای بسیار مناسب و جذّاب برای لاغری موضعی بدن تبدیل شوند و شما می‌توانید با افزایش سهم این نوع موادّ غذایی در رژیم‌های لاغری خود به راحتی برای کاهش وزن خود اقدام نمایید و از مزایای آن بهره‌مند شوید.

اهمیّت فیبر غذایی برای جلوگیری از سرطان:

فیبر‌های غذایی منابع اصلی آنتی اکسیدان‌ها و ویتامین‌ها محسوب می‌شوند و این مسئله موجب گردیده است تا مصرف فیبر غذایی با کاهش احتمال ابتلا به سرطان‌های مختلف همراه باشد. همچنین، فیبرهای غذایی با افزایش سرعت حرکت غذا در مسیرهای گوارشی از مواجهه‌ی طولانی مدّت ترکیبات سمّی و سرطان‌زا با سلول‌های بدن جلوگیری می‌کنند و از این طریق نیز موجب کاهش بروز سرطان می‌شوند.

چرا باید کلینیک رژیم درمانی و تغذیه اکسیر را برای دریافت برنامه‌های لاغری انتخاب نماییم؟

رژیم‌های لاغری و تناسب اندام با پیشرفت علم تحوّلات عظیمی را شاهد بوده‌اند و امروزه رو‌ش‌های علمی و دقیقی برای لاغری و تناسب اندام بوجود آمده‌اند. متخصصین تغذیه با آگاهی بر تمامی اطّلاعات علمی و عملی در رابطه با رژیم‌های لاغری و تناسب اندم می‌توانند بهترین روش‌ها را به شما پیشنهاد نمایند و با محاسبه‌ی میزان فیبر غذایی مورد نیاز بدن شما بهترین برنامه‌های غذایی و لاغری را تنظیم کنند. بنابراین، شما باید برای بهره‌مندی از بهترین رژیم‌های لاغری و تناسب اندام از مشاوره‌ی بهترین کارشناسان و متخصصین تغذیه بهره‌مند شوید تا بتوانید در مدّت زمان کوتاهی بازده مناسبی را کسب نمایید. کلینیک رژیم درمانی و تغذیه اکسیر با سال‌ها تجربه در زمینه‌ی ارائه‌ی خدمات ارزنده آماده است تا بهترین توصیه‌ها را در اختیار شما قرار دهد و با ارائه‌ی رژیم‌های پربازده و محاسبه‌ی میزان فیبر غذایی ایده‌آل برای بدن شما، بهترین برنامه‌های غذایی را بر اساس شرایط فیزیکی بدن شما تجویز نماید. بنابراین، شما می‌توانید با بهره‌مندی از تجربه‌ی چندین ساله‌ی کلینیک رژیم درمانی و تغذیه اکسیر در مدّت زمان کوتاهی به تناسب اندام و لاغری دست یابید و از زیبایی خود لذّت ببرید.

جهت مشاوره رایگان با پزشکان مجرب مرکز تخصصی پوست و زیبایی اکسیر همین حالا با ما تماس بگیرید.️

آدرس شعبه یک: یوسف آباد، خیابان هجدهم ، پلاک ۱۰

☎️

 ۰۲۱-۸۸۰۶۷۱۷۵

۰۲۱-۸۸۵۵۷۶۰۱-۳

اگر این مطلب برای شما مفید بود و تمایل دارید آن را برای دوستان خود ارسال کنید،

می توانید لینک این صفحه را از زیر کپی کرده و برای دوستان خود ارسال کنید،

تا آن ها نیز مانند شما از این مطلب استفاده کنند .

https://www.exircenterclinic.com/Dietary_fiber

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!

[کل: 1 میانگین: 5]



Source link

دسته‌ها
Uncategorized

واکسن ۱۲ بیماری مشهور جهان در چه مدت و چطور ساخته شد؟


در سراسر جهان، محققان با سرعتی رکوردشکنانه مشغول توسعه واکسنی برای ویروس جدید کرونا هستند، ویروسی که تا همین حالا بیش از ۱۳ میلیون نفر را در جهان آلوده کرده و حداقل ۶۰۰ هزار نفر را به کام مرگ کشانده است.

درحالی که هنوز هیچ دوا و درمان شناخته شده‌ای برای کرونا ویروس نداریم، بسیاری به این باور رسیده‌اند که تولید واکسن، ایده‌آل‌ترین گزینه برای جلوگیری از شیوع دوباره ویروس در آینده خواهد بود – اما حقیقت تلخ اینست که ساخت واکسن سال‌ها و گاهی چند دهه طول می‌کشد.

در ایالات متحده، روند توسعه واکسن باید مراحل مشخصی را پشت سر بگذارد که شامل فاز تحقیقات، آزمایش‌های پیش‌بالینی، آزمودن داروهای تازه، چهار فاز از آزمایش واکسن و در نهایت بررسی همه‌جانبه از سوی مرکز کنترل و پیش‌گیری بیماری آمریکا و همینطور وزارت غذا و دارو می‌شود.

پیمودن تمام این مراحل، می‌تواند چندین سال طول بکشد و حتی آن موقع هم نتیجه کار لزوما آنقدر که امید داشتیم موثر نخواهد بود.

درک لو، نویسنده بلاگ In The Pipeline و کسی که بیش از ۳۰ سال در زمینه کشف دارو تجربه دارد به خبرگزاری بیزنس اینسایدر می‌گوید که: «شدیدا خوشحال خواهم شد اگر در اشتباه باشم، اما واقعا بعید می‌دانم که در زمان مقرر قادر به تولید واکسنی باشیم که شرایط پاندمی کنونی را تغییر دهد».

اما به خاطر وخامت این پاندمی، تولیدکنندگان و محققان برجسته در سراسر جهان، تمام سرمایه و وقت خود را صرف تولید واکسن برای کووید-۱۹ کرده‌اند تا بلکه در سریع‌ترین زمان ممکن، قادر به مقابله با بلایی باشیم که اکنون به سر کره خاکی آمده.

دکتر آنتونی فاسی، متخصص ارشد دولت آمریکا در زمینه بیماری‌های واگیردار مدتی پیش در مقابل کنگره این کشور شهادت داد و گفت که می‌توان تا پایان سال جاری میلادی، واکسنی توسعه داد که در سال ۲۰۲۱ در دسترس عموم قرار می‌گیرد.

اما برای صحبت در این ‌باره اندکی زود است. اگرچه برخی شرکت‌های تولیدکننده دارو اکنون در فاز آزمایش بالینی به سر برده و به نتایجی مثبت هم دست یافته‌اند، هنوز هیچ تضمینی نیست که اصلا یک روز واکسنی برای کووید-۱۹ داشته باشیم.

برای اینکه به درکی بهتر راجع به پیچیدگی‌های تولید واکسن برسیم، بیایید مروری کنیم بر اینکه واکسن‌های دیگر بیماری‌های واگیردار در طول تاریخ، طی چه مدت زمانی تولید شده و به دست مردم رسیدند.

آبله

ریشه‌کنی آبله از طریق واکسن، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای بشر در تاریخچه سلامت عمومی به حساب می‌آید – اما رسیدن به این موفقیت، چند سده طول کشید.

معلوم نیست بیماری آبله دقیقا از کجا آمده، اما دانشمندان عقیده دارند که سابقه آن به امپراطوری مصری‌ها در قرن سوم پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد. تا قرن ۱۸ام میلادی، استعمار سبب شد این بیماری راهش را به اقصی نقاط جهان باز کند. نرخ مرگ و میر این بیماری، رقم سرسام‌آور ۳۰ درصد بود. به عبارت دیگر، ۳۰ درصد مبتلایان به آبله جان خود را از دست می‌دادند.

در سال ۱۷۹۶ میلادی، ادوارد جنر انگلیسی توانست به شکلی موفقیت‌آمیز نخستین واکسن آبله را بسازد، اما تا پیش از دهه ۱۹۵۰ میلادی نبود که واکسن به صورت موثر در سراسر جهان در دسترس قرار گرفت و بیماری را در برخی نقاط ریشه‌کن کرد.

بعد در سال ۱۹۶۷، یک همت جهانی باعث شد تولیدات واکسن بالا برود و با پیشرفت‌های حاصل شده در تکنولوژی سوزن‌های پزشکی، بالاخره بشریت توانست رد پای آبله را در سال ۱۹۸۰ برای همیشه از زندگی خود حذف کند.

تا به امروز، آبله تنها بیماری‌ایست که به کمک واکسن، به صورت کامل در تمام نقاط جهان شکست داده شده.

طاعون

طاعون یکی از قدیمی‌ترین و مرگبارترین بیماری‌های جهان است و در تاریخچه بشریت، بیشتر از ۲۰۰ میلیون نفر را به کام مرگ کشانده. اما تا به این لحظه، هنوز هیچ واکسن مجازی برای آن ساخته نشده.

طاعون احتمالا بیشتر شهرت خود را مدیون کشتن میلیون‌ها نفر در دوران قرون وسطی باشد، اما این بیماری همچنان در نقاط مختلف جهان فعال است. جالب است بدانید همین اواخر -یعنی در سال ۲۰۱۷- شاهد شیوع دوباره طاعون در ماداگاسکار بودیم که هم توجه بسیاری را به خود جلب کرد و هم بسیاری را به وحشت انداخت.

اما از آن‌جایی که طاعون از طریق باکتری شیوع می‌یابد، از آنتی بیوتیک‌های مدرن می‌توان برای درمان آن استفاده کرد. با این همه، محققان باور دارند که تولید واکسن، بهینه‌ترین گزینه برای جلوگیری از شیوع دوباره بیماری در طولانی‌مدت خواهد بود.

در گذشته بی‌شمار تلاش غیر موفقیت‌آمیز برای تولید واکسن طاعون داشته‌ایم، یکی از برجسته‌ترین موارد نیز، تلاش ایالات متحده برای مقاوم‌سازی سربازان حاضر در جنگ ویتنام است.

اما در سال ۲۰۱۸ میلادی، سازمان بهداشت جهانی «پروفایل واکسن طاعون» را ساخت که ۱۷ کاندیدای احتمالی برای دریافت جواز واکسن را لیست کرده. این ۱۷ کاندیدا همچنان در مسیر آزمایش‌های بالینی هستند و سپس باید جواز وزارت غذا و دارو آمریکا را دریافت کنند.

حصبه (تب تیفوئید)

تب تیفوئید یا حصبه، بیماری مرگباریست که می‌تواند به شکل گسترده از طریق آب و غذا شیوع یابد. اگرچه این بیماری در مناطق صنعتی بسیار نادر است، اما در مناطق در حال توسعه‌ای نظیر آسیای جنوب شرقی، آفریقا و آمریکای لاتین کماکان مشکلی بزرگ تلقی می‌شود.

در حال حاضر دو واکسن داریم که برای مقاوم‌سازی در برابر حصبه در دسترس قرار گرفته‌اند. بعد از اینکه باکتری این بیماری در سال ۱۸۸۰ میلادی شناسایی شد، محققان آلمانی نخستین تلاش‌ها برای ساخت واکسن را در سال ۱۸۹۶ استارت زدند.

در سال ۱۹۰۹، فردریک اف. راسل، پزشک ارتش ایالات متحده نخستین واکسن حصبه را برای این کشور توسعه داد. در چند سال بعد، این واکسن برای مصارف نظامی کاربرد داشت و در سال ۱۹۱۴ نیز به صورت عمومی در اختیار مردم آمریکا قرار گرفت.

تب زرد

در سال ۱۹۵۱، مکس تیلر تبدیل به نخستین و تنها پزشکی شد که جایزه نوبل را به خاطر ساخت یک واکسن دریافت کرد. تلاش او برای کنترل بیماری تب زرد مورد تمجید گسترده جامعه پزشکی قرار گرفت و او توانست سال‌ها خطا در تحقیقات را نیز اصلاح کند.

تب زرد برای بیش از ۵۰۰ سال منجر به اپیدمی‌هایی مرگبار در سراسر جهان شده بود و تا پایان سده ۱۹ میلادی، یکی از شناخته‌ترین خطرات علیه بشریت بود. اما اطلاعات درباره این بیماری بسیار اندک بود و نخستین تلاش‌ها برای تولید واکسن، به اشتباه با این فرضیه پیش رفتند که تب زرد از طریق انتقال باکتری شیوع می‌یابد، درحالی که عامل بیماری‌زا، ویروس بود.

در سال ۱۹۱۸، محققانی که در انستیتوی راکفلر کار می‌کردند چیزی را توسعه دادند که به عقیده خودشان، نخستین واکسن موفقیت‌آمیز تب زرد بود. اما در سال ۱۹۲۶ تیلر خلاف این موضوع را اثبات کرد و تولید واکسن معیوب متوقف شد.

بیشتر از یک دهه بعد و در سال ۱۹۳۷، تیلر توانست نخستین واکسن موثر و امن را برای تب زرد بسازد که از آن زمان تبدیل به استانداردی جهانی شده است.

آنفولانزا

آنفولانزا تاریخچه‌ای طولانی و تراژیک از کشتن میلیون‌ها نفر در سراسر جهان دارد. در جریان پاندمی آنفولانزا در سال ۱۹۱۸، هیچ درمان یا واکسن شناخته شده‌ای برای ویروس وجود نداشت.

با آغاز تلاش‌ها در دهه ۱۹۳۰ میلادی، چندین دهه طول کشید تا پیچیدگی‌های ویروس آنفولانزا درک شود و تا پیش از سال ۱۹۴۵ هیچ واکسنی نتوانست جوازهای لازم را در ایالات متحده دریافت کند.

تنها دو سال بعد، در سال ۱۹۴۷، محققان به این نتیجه رسیدند که تغییرات فصلی در ترکیب‌بندی ویروس باعث می‌شود واکسن‌هایی که تا آن زمان تولید شده بودند عملا غیر موثر باشند. همین محققان دریافتند که به صورت کلی، با دو نوع برجسته از ویروس آنفولانزا روبه‌رو هستیم. آنفولانزای نوع A و آنفولانزای نوع B و همینطور انوع دیگری از ویروس که هر سال از راه می‌رسیدند. دقیقا به همین دلیل، محققان باید واکسن آنفولانزا را هر سال دستکاری کنند.

امروز، واکسن‌های آنفولانزای فصلی توسط سازمان بهداشت جهانی و براساس اطلاعات به دست آمده از مراکز نظارت آنفولانزا ساخته می‌شوند. تولید هر واکسن جدید، براساس سه نوع آنفولانزای جدیدی صورت می‌گیرد که بیشترین احتمال شیوع طی فصل پیش رو را دارند.

فلج اطفال

درحالی که فلج اطفال احتمالا جمعیت بشر را برای هزاران سال تحت تاثیر خود قرار داده، تا پیش از اواخر سده ۱۸۰۰ میلادی هیچوقت به شکل یک اپیدمی در نیامده بود. در شرف تغییر این قرن، فلج اطفال به شکلی گسترده در ایالات متحده شیوع یافت و بسیاری از مبتلایان آلوده را فلج یا برای همیشه معلول کرد.

تحقیق روی فلج اطفال در نخستین دهه‌های سده ۲۰ میلادی به شکلی تدریجی پیش رفت. در سال ۱۹۳۵، نخستین تلاش برای ساخت یک واکسن صورت گرفت که ابتدای روی میمون‌ها و بعد روی کودکان کالیفرنیا تست شد. اگرچه این واکسن نتایجی ضعیف به همراه دارد، اما با دو دهه تحقیق بیشتر، راه را برای دو واکسن دیگر باز کرد که اولی در سال ۱۹۵۳ توسط جوناس سالک و دیگری در سال ۱۹۵۶ توسط آلبرت سابین ساخته شد.

بعد از آزمایش روی ۱.۶ میلیون کودک، دولت ایالات متحده در سال ۱۹۵۵ به استفاده از واکسن سالک روی آورد. تحقیقات بیشتر تا دهه ۱۹۸۰ باعث شد به واکسن‌هایی حتی موثرتر و بهینه‌تر دست یابیم و به این ترتیب در سال ۱۹۹۴، فلج اطفال به صورت کامل در آمریکا ریشه‌کن شد.

شاید باورش سخت باشد، اما فلج اطفال تا همین چند دهه پیش بسیاری را درگیر خود کرده بود. برای مثال در سال ۱۹۸۸ میلادی، ۳۵۰ هزار نفر در آمریکا به این بیماری مبتلا بودند و اکثرشان کودک. گفته می‌شود تا سال ۲۰۱۸، تنها ۳۳ مورد فلج اطفال در تمام کره خاکی داشته‌ایم.

سال گذشته اما این رقم اندکی افزایش یافت و تعداد مبتلایان به ۵۴۴ نفر رسید. به محض اینکه این رقم را به صفر برسانیم، فلج اطفال دومین بیماری انسانی خواهد بود که به صورت کامل و برای همیشه ریشه‌کن شده .

سیاه‌زخم

سیاه‌زخم احتمالا از سده ۷۰۰ قبل از میلادی مسیح گریبان‌گیر انسان بوده، اما نخستین شواهد رصد آن به صورت بالینی در سده ۱۷۰۰ میلادی به دست آمد.

در جریان سده ۱۸۰۰، مجموعه‌ای از پژوهش‌ها که به دنبال یافتن سرمنشا بیماری، میزان دوام باکتری آن و چگونگی شیوعش از طریق حیوانات بودند توانستند مسیر را برای نخستین تلاش‌ها در راستای ساخت واکسن طی سال ۱۸۸۱ میلادی هموار کنند.

در سال ۱۹۳۷، محققی به نام مکس استرن توانست اولین واکسن موفقیت‌آمیز سیاه‌زخم را برای حیوانات دامی بسازد و ورژنی از آن کماکان امروز هم استفاده می‌شود تا میزان انتقال از حیوانات به انسان‌ها به حداقل برسد. ۱۳ سال بعد، نخستین واکسن انسانی ساخته شد و در اختیار افرادی قرار گرفت که در دامداری‌های سراسر آمریکا مشغول به کار بودند.

در سال ۱۹۷۰ هم یک ورژن به‌روزرسانی شده از واکسن سیاه‌زخم داشتیم که عمدتا برای جلوگیری از شیوع بیماری میان انسان‌ها استفاده می‌شود.

سرخک، اوریون و سرخجه (ام‌ام‌آر)

سرخک، اوریون و سرخجه بیماری‌هایی ویروسی هستند که هرکدام چندین شیوع گسترده و مرگبار داشته‌اند. در سراسر دهه ۱۹۶۰ میلادی، واکسن‌های جداگانه‌ای برای هرکدام از این بیماری‌ها ساخته شد و یک دهه بعد، محققان همه این واکسن‌ها را با یکدیگر ترکیب کردند.

سرخک نخستین بیماری از میان این سه بیماری بود که واکسن مخصوص خودش را در سل ۱۹۶۳ داشت، بعد نوبت به اوریون در سال ۱۹۶۷ رسید و در نهایت سرخجه در سال ۱۹۶۹. دو سال بعد، موریس هیلمن از انستیتوی تحقیقات درمانی آمریکا واکسنی ترکیبی ساخت که ایمنی در برابر هر سه ویروس را در بدن انسان به ارمغان می‌آورد.

هیلمن که مسئول ساخت نخستین واکسن سرخک و اوریون بود، به دنبال راهی برای ایجاد ایمنی در برابر هر ویروس هم می‌گشت. با استفاده از پژوهش‌های پیشین‌اش و همینطور واکسن سرخجه‌ای که توسط استنلی پلاتکین ساخته شده بود، او توانست در تنها دو سال واکسن موفقیت‌آمیز ام‌ام‌آر را توسعه دهد.

بنابر آنچه مرکز کنترل و پیشگری بیماری آمریکا می‌گوید، یک دوز از واکسن ام‌ام‌آر ۹۳ درصد در برابر سرخک، ۷۸ درصد در برابر سرخجه و ۹۷ درصد در برابر اوریون موثر است. دو دوز از این واکسن نیز تاثیر ۹۷ درصدی در برابر سرخک و ۸۸ درصدی در مقابل سرخجه را به همراه دارد.

آبله مرغون (واریسلا)

بیماری وریسلا که در میان عموم مردم تحت عنوان آبله مرغون شناخته می‌شود، تا پایان سده ۱۸۰۰ با آبله اشتباه گرفته می‌شد. در دهه ۱۹۵۰، محققان توانستند تفاوت میان دو بیماری را بیابند و تحقیقات‌شان منجر به ساخت اولین واکسن آبله مرغون در ژاپن، طی دهه ۱۹۷۰ میلادی شد. این واکسن اما سال‌ها بعد و در ۱۹۹۵ توانست بالاخره جوازهای لازم را در آمریکا دریافت کند.

زونا (تبخال زوستر)

زونا یا تبخال زوستر عاملی ویروسی یکسانی با آبله مرغون دارد. تنها دو راه برای ابتلا به زونا وجود دارد: یا از طریق ابتلای ابتدایی به آبله مرغون و یا (در روشی که چندان رایج نیست) از طریق واکسن آبله مرغون.

ارتباط میان زونا و آبله مرغون برای نخستین بار در سال ۱۹۵۳ میلادی رویت شد و در دهه ۱۹۶۰، تحقیقات نشان می‌دادند احتمال ابتلا به زونا در میان افراد کهنسال بسیار بالاتر است. با این همه، تا پیش از سال ۲۰۰۶ هیچ واکسن مجوزداری به صورت گسترده در دسترس نبود.

مقامات بهداشت آمریکا اکنون پیشنهاد می‌کنند که افرادی که ۶۰ سال یا بالاتر دارند باید در مقابل زونا واکسن شوند.

هپاتیت ب

هپاتیت ب به نسبت دیگر بیماری‌های این لیست، ویروسی جدیدتر است که توسط دکتر باروش بلومبرگ در سال ۱۹۶۵ میلادی کشف شد. تنها چهار سال بعد هم خود او نخستین واکسن هپاتیت ب را تولید کرد.

۱۲ سال بعد، یعنی در سال ۱۹۸۱، سازمان غذا و داروی آمریکا جوازهای لازم برای دسترسی عمومی به واکسن هپاتیت ب را صادر کرد که شامل نمونه خونی اهدا شده از سوی مبتلایان بود.

بعد در سال ۱۹۸۶ُ یک واکسن دیگر ساخته شد که دیگر در آن نیازی به نمونه خونی مبتلایان نبود. از آن‌جایی که هپاتیت ب می‌تواند به سرطان کبد منجر شود، این واکسن به عنوان نخستین واکسن ضد سرطان جهان نیز شناخته می‌شود.

ویروس پاپیلوم انسانی (HPV)

ویروس پاپیلوم انسانی یکی از رایج‌ترین بیماری‌های مقاربتی جهان به حساب می‌آید و تحقیقات نشان می‌دهد که حداقل ۸۰ درصد از زنان آمریکایی در برهه‌ای خاص از زندگی خود با این ویروس مواجه شده‌اند.

دو نوع از ویروس‌های پاپیلوم انسانی مسئولیت ۷۰ درصد از سرطان‌های گردن رحم را برعهده دارند که هر سال منجر به مرگ هزاران نفر می‌شود. ارتباط میان HPV و سرطان گردن رحم برای نخستین بار در سال ۱۹۸۱ میلادی کشف شد و سپس برای دو دهه تحقیقات مختلف صورت گرفت تا بالاخره اولین واکسن موثر راهش را به بازار باز کرد.

نخستین واکسن HPV در سال ۲۰۰۶ در آمریکا ساخته شد و تحقیقات بعدی، تولید دو واکسن دیگر را نیز به همراه داشته است.

دسته‌ها
Uncategorized

پل گلدن گیت و هر آن چه درباره پل بزرگ ایالت کالیفرنیا می دانیم


پل گلدن گیت (Golden Gate Bridgeیک پل معلق در کشور ایالات متحده است که روی تنگه‌ای به همین نام در شمال سن‌فرانسیسکو ساخته شد. تنگه‌ای به عرض حدود ۱/۶ کیلومتر که خلیج سن‌فرانسیسکو را به اقیانوس آرام متصل می‌کند. این پل، شهر سن‌فرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا را به شهرستان مارین متصل می‌کند. جاده‌هایی که روی پل گلدن گیت قرار دارند، US Route 101 و California State Route 1 هستند که به کمک پل از روی تنگه‌ی گلدن گیت عبور کرده‌اند.

شهر سن‌فرانسیسکو و ایالت کالیفرنیا در کشور ایالات متحده، بیش از همه چیز با نماد پل گلدن گیت شناخته می‌شوند. جوزف استراس، مهندس نام‌دار صنعت سازه در سال ۱۹۱۷ این پل را طراحی کرد که سال‌ها بعد ازسوی انجمن مهندسان سازه‌ی ایالات متحده به‌عنوان یکی از عجایب جهان مدرن شناخته شد. بسیاری از منابع گردشگری و جهان‌گردی، گلدن گیت را زیباترین پل جهان می‌دانند که بیشترین عکس‌ها نیز از آن توسط گردشگران و شهروندان ثبت شده است. در زمان افتتاح (۱۹۳۷)، گلدن گیت به‌عنوان بلندترین و مرتفع‌ترین پل جهان شناخته می‌شد که در ارتفاع ۲۲۷ متری از سطح آب و به طول ۱،۲۸۰ متر ساخته شده بود.

پل گلدن گیت / Golden Gate

پلی که ساختنش غیر ممکن بود

پیش از طراحی و ساخت پل گلدن گیت، تنها راه ارتباطی بین سن‌فرانسیسکو و شهرستان مارین، استفاده از قایق در خلیج سن‌فرانسیسکو بود. سرویس رسمی قایق‌رانی برای جابه‌جایی شهروندان و بار، در سال ۱۸۲۰ در سن‌فرانسیسکو شروع به کار کرد که در دهه‌ی ۱۸۴۰، دیگر به سرویسی با زمان‌بندی منظم و سرویس‌دهی جامع تبدیل شده بود. ایده‌ی ساخت پلی روی خلیج سن‌فرانسیسکو از میانه‌ی قرن ۱۹ مطرح شد تا بزرگ‌ترین شهر ایالات متحده، از قابلیت‌های حرفه‌ای حمل‌ونقل بهره‌مند شود. البته از همان ابتدا چالش‌های بی‌شماری برای ساخت پل مطرح بود. خلیج سن‌فرانسیسکو با امواج خروشان شناخته می‌شد و عرض تنگه نیز برای ساختن یک پل، بسیار بلند بود. به‌‌علاوه، عمق آب در پایین‌ترین نقطه به ۱۱۳ متر می‌رسید که در مجموع، بسیاری از مهندسان طراح سازه را در ورود به پروژه‌ای برای ساخت پل روی تنگه‌ی گلدن گیت، باز می‌داشت.

ایده‌ی ساخت پلی روی تنگه‌ی گلدن گیت از سال‌های ابتدایی قرن ۱۹ شکل گرفته بود

چارلز کراکر، کارآفرین صنعت ریلی ایالات متحده در دهه‌ی ۱۸۷۰ ایده‌ی ساخت پل روی تنگه‌ی گلدن گیت را با جدیت پیگیری می‌کرد و در سال ۱۹۱۶، جیمز اچ والکینز، مهندس سازه و روزنامه‌نگار یکی از رسانه‌های سن‌فرانسیسکو، توجه رسانه‌ای را به ایده‌ی مذکور جلب کرد و توانست مهندس مشهور شهرساز سن‌فرانسیسکو، مایکل اوشونسی را به طراحی و ایده‌پردازی عمیق‌تر روی ایده‌ی پل، تشویق کند. سه سال بعد، مقام‌های شهری سن‌فرانسیسکو به اوشونسی اجازه دادند تا طرح پلی روی تنگه‌ی گلدن گیت را به‌صورت جدی‌تر پیگیری کند. او فرایند مشاوره را با بسیاری از مهندسان بزرگ سازه در سرتاسر ایالات متحده شروع کرد که اکثر آن‌ها، هزینه‌ی ساخت پل را حدود ۱۰۰ میلیون دلار تخمین می‌زدند و حتی ساخت چنین سازه‌ای را غیرممکن می‌دانستند. در میان آن‌ها، جوزف برمن استراس، تنها فردی بود که ساختن پل را ممکن می‌دانست و هزینه‌ی آن را نیز حدود ۲۵ تا ۳۰ میلیون دلار برآورد کرد.

در ۲۸ ژوئن سال ۱۹۲۱، ادوارد رینی معاون شهردار وقت سن‌فرانسیسکو (جیمز رالف) درکنار اوشونسی و استراس جلسه‌ای داشت تا ایده‌ی ساخت پل روی تنگه‌ی گلدن گیت را بررسی کند. استراس طرح‌های اولیه را به جلسه آورده بود و هزینه‌ی اولیه را ۱۷ میلیون دلار تخمین زد. طرح اولیه‌ای که استراس ارئه کرده بود، کمی با طراحی نهایی پل تفاوت داشت؛ اما او از همان ابتدا مفهوم پل معلق را برای پل گلدن گیت در نظر گرفته بود.

پل گلدن گیت / Golden Gate

خلیج گلدن گیت پیش از ساخت پل

در دسامبر سال ۱۹۲۲، ایده‌ی ساخت پل به‌صورت عمومی مطرح شد. مخالفت‌های کمی با ایده‌ی اولیه صورت گرفت و تنها برخی از رسانه‌های محلی، آن را «زشت» نامیدند. استراس و اوشونسی در تبلیغ برای ایده‌ی ساخت پل انرژی زیادی صرف کردند. آن‌ها با مهندسان و مقام‌های مسئول متعددی جلسه داشتند و ایده و توجیه اقتصادی پل را مطرح می‌کردند. استراس اعتقاد داشت با دریافت هزینه‌های عوارض می‌توان به سرعت هزینه‌ی ساخت پل را تأمین کرد.

استراس را می‌توان سرباز خط مقدم ایده‌پردازی و ساخت پل گلدن گیت دانست. او تلاش‌های متعددی در جبهه‌های سیاسی، مالی و تبلیغاتی انجام می‌داد تا رویکرد کلی سیاست‌مداران و جامعه، به سمت ساختن بزرگ‌ترین پل جهان، پیش برود. زمان‌بندی مطرح کردن ایده‌ی ساخت پل، طلایی بود. در دهه‌ی ۱۹۲۰ جمعیت مناطق در دو سوی تنگه بسیار افزایش پیدا کرده بود و نیاز به حمل‌ونقل بیش از همیشه احساس می‌شد. ترافیکی شدید در سرویس‌های قایق‌رانی به حد انفجار رسیده بود و بسیاری از مسافران نیز وسایل نقلیه‌ی موتوری را روی ناوگان حمل‌ونقل دریایی سوار می‌کردند که دیگر گنجایش کافی را برای خدمت‌رسانی نداشت. ازطرفی، سرمایه‌گذاری لازم از سوی دولت محلی و فدرال ایالات متحده انجام نمی‌شد، چون منطقه‌ی سن‌فرانسیسکو، کمی قبل، کمک‌هزینه‌ی دولتی را برای ساخت پلی روی خلیج سن‌فرانسیسکو اوکلند دریافت کرده بود.

تأمین هزینه و چالش‌های حقوقی

سه نفر اصلی که ایده‌ی ساخت پل گلدن گیت را پیش می‌بردند، استراس و اوشونسی و رینی، برای تأمین هزینه‌های ساخت پل ایده‌ی راه‌اندازی منطقه‌ی ویژه‌ی اقتصادی را مطرح کردند. جلسه‌ای با همکاری سرمایه‌گذاران سرشناس منطقه تشکیل شد که حاصل آن، شکل‌گیری انجمنی برای سیاست‌گذاری و جذب سرمایه برای ساخت پل بود (Bridging the Golden Gate Association). اولین تلاش انجمن، کمپینی به‌نام Bridge-the-Gate بود تا هرچه بیشتر، آگاهی عمومی نسبت به ایده‌ی ساخت پل، خصوصا در شهرستان‌های شمال کالیفرنیا افزایش پیدا کند. کسب مجوزهای قانونی برای ساخت پل نیز برعهده‌ی همین انجمن بود. درنهایت، تلاش‌های انجمن به تصویب قانونی محلی در ۲۵ مه ۱۹۲۳ انجامید که راه‌اندازی منطقه‌ی ویژه‌‌ای را برای تأمین هزینه‌های ساخت پل، در پی داشت.

پل گلدن گیت / Golden Gate

طرح اولیه‌ی هیبریدی طره‌ای-معلق استراس برای پل

پس از توجیه اقتصادی و مطرح شدن ایده‌ی منطقه‌ی ویژه، سرنوشت ساخت پل در دستان وزارت جنگ ایالات متحده (اکنون به‌نام وزارت دفاع شناخته می‌شود) متحده بود. تمامی زمین‌ها در دو سوی تنگه‌ی سن‌فرانسیسکو دراختیار وزارت جنگ بود و آن‌ها باید مجوز ساخت‌وساز را صادر می‌کردند. به‌علاوه، دسترسی‌های قضایی متعددی دراختیار وزارت جنگ ایالات متحده قرار داشت که هرگونه ساخت‌وساز در بنادر که روی حمل‌‌ونقل نظامی تأثیر می‌گذاشت، منوط به دریافت مجوز از وزارت‌خانه می‌کرد. جلسه‌ی وزارت‌خانه برای بررسی ایده در ۱۶ مه ۱۹۲۴ تشکیل شد تا دو مسئله‌ی اصلی را در فرایند ساخت پل بررسی کنند. ابتدا باید تأثیر پل بر حمل‌ونقل نظامی بررسی می‌شد و سپس نوبت به طرح توجیهی اقتصادی برای ساخت رسید. درنهایت پس از چند ماه بحث و گفت‌وگو، اسناد تیم طراحی پل پذیرفته شدند و مجوز در ۲۰ دسامبر همان سال، صادر شد.

دریافت مجوز از وزارت جنگ ایالات متحده، به‌معنای تأیید نهایی ساخت پل گلدن گیت نبود. بسیاری از سرمایه‌داران منطقه و خصوصا شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی که از نبود پل سود می‌بردند، کمپین‌های اعتراضی گسترده‌ای را علیه ایده به راه انداختند. بحث و جدل گروه‌ها بر سر ساخت یا عدم ساخت پل، هشت سال به طول انجامید. استراس طرحی برای شکل‌دهی منطقه‌ی ویژه داشت (Bridge and Highway District) که آن را شخصا با مقام‌ها و مردم تمامی شهرستان‌های شمال کالیفرنیا مطرح می‌کرد تا نظر آن‌ها را به ساخت پل جلب کند. درنهایت سن‌فرانسیسکو و مارین و بسیاری از شهرستان‌های مجاور، با برگزاری همه‌پرسی،‌ تشکیل منطقه‌ی ویژه را پذیرفتند. البته فشار از سوی مخالفان همچنان ادامه پیدا کرد که پرونده‌های متعدد حقوقی را در سطح دادگاه‌های محلی و عالی برای گروه ساخت پل، در پی داشت.

شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی بزرگ‌ترین مخالفان طرح ساخت گلدن گیت بودند

پیروزی مدافعان طرح ساخت پل، در سال ۱۹۲۸ قطعی شد. منطقه‌ی ویژه‌ی اتوبان و پل گلدن گیت در دسامبر همان سال با عضویت ۶ شهر شکل گرفت و مقام‌های قانون‌گذار ایالت کالیفرنیا، منطقه را به‌عنوان مرکز اصلی و مسئول طراحی و ساخت و درآمدزایی از پل انخاب کردند. هیئت ناظران از ۶ شهر درگیر در پروژه، نماینده‌هایی را به هیئت‌مدیره‌ی پروژه‌ی ساخت پل ارائه کردند. اولین جلسه‌ی هیئت‌مدیره در ژانویه‌ی ۱۹۲۹ تشکیل شد و استراس به‌عنوان مهندس ارشد، کار خود را شروع کرد. مجوز رسمی وزارت جنگ نیز در اوت ۱۹۳۰ به دست هیئت‌مدیره رسید.

جوزف استراس، مهندس ارشد پروژه‌ی پل گلدن گیت، شرکت مهندسی استراس را راه‌اندازی کرده بود که پس از کسب مجوزهای قانونی و سرمایه‌گذاری‌های اولیه، به‌همراه همکاران خود در آن شرکت، فرایند طراحی نهایی و ساخت را شروع کرد. فرایندی که به ساخته شدن یکی از زیباترین نمادهای شهری قرن بیستم انجامید.

 موقعیت  پل گلدن گیت / Golden Gate

موقعیت جغرافیایی گلدن گیت

با وجود تشکیل منطقه‌ی قانونی و دریافت مجوزهای لازم، مخالفت‌های مدنی با فشار زیاد سرمایه‌داران ادامه داشت. حتی اوشونسی هم در یکی از گروه‌های مخالف طرح پل عضو شده بود که به‌دنبال جلوگیری از اجرای طرح اوراق قرضه برای تأمین هزینه‌های ساخت بودند. همان‌طور که گفته شد، تمرکز رهبران مدنی مخالف روی تأثیرهای زیست‌محیطی و کاهش درآمد حمل‌ونقل دریایی بود. مخالفان، عبارت‌های زیر را برای توجیه ادعاهای خود مطرح می‌کردند:

  • حمله‌ی نیروهای دشمن به‌راحتی پل و سیستم حمل‌ونقل آن را تخریب می‌کند.
  • ساخت این پل غیر ممکن است.
  • این پل در برابر زمین‌لرزه آسیب‌پذیر است.
  • بستر تنگه‌ی گلدن گیت توانایی تحمل وزن ستون‌های پل را ندارد.
  • تنها افراد احمق، اوراق قرضه‌ی پلی را می‌خرند که درنهایت تخریب می‌شود.

در مقابل مخالفان، گروه‌های موافق ساخت پل روی نتایجی همچون بهبود گردشگری در منطقه و افزایش فروش خودرو متمرکز بودند. بسیاری از سازمان‌‌های دولتی و خصوصی هم روی مزایای اشتغال پروژه متمرکز شده بودند. درنهایت یک همه‌پرسی برای انتشار اوراق قرضه برگزار شد و با وجود شرایط نه‌چندان مناسب دهه‌ی ۱۹۳۰ و رکود بزرگ اقتصادی، اکثر مردم به انتشار اوراق برای سرمایه‌گذاری در پروژه‌ی پل گلدن گیت، رأی مثبت دادند. سرمایه‌ی اولیه که باید تأمین می‌شد، ۳۵ میلیون دلار بود تا ۲۷ میلیون دلار هزینه‌ی ساخت را به‌همراه هزینه‌های اضافه‌ی نگه‌داری و تعمیر و موارد دیگر، تأمین کند.

افتتاح پل گلدن گیت / Golden Gate

پیاده‌روی روز افتتاح گلدن گیت

طراحی و ساخت پل گلدین گیت

با وجود اینکه درگیری‌ها بر سر طراحی و ساخت پل گلدن گیت تا دهه‌ی ۱۹۳۰ ادامه داشت، جوزس استراس از سال ۱۹۲۱ کار جدی روی طراحی را شروع کرده بود. او در آن سال چارلز الیس را به‌عنوان مدیر تیم طراحی استخدام کرد که به‌سرعت به معاون ارشد شرکت استراس تبدیل شد. الیس مدیریت و نظارت بر فرایند طراحی و ساخت پل را برعهده گرفت. در سال ۱۹۲۵، استراس از الیس خواست تا پروفسور جورج اف سواین از دانشگاه هاروارد و لئون موسیف را به تیم مشاوران دعوت کند. آن‌ها پل منهتن نیویورک را طراحی کرده بودند.

موسیف و سواین پس از بررسی‌های متعدد طرح اولیه‌ی استراس، آن را قابل قبول توصیف کردند. البته در سال ۱۹۲۵ موسیف ویرایش‌هایی روی طراحی ارائه کرد که بر پایه‌ی همان مفهوم پل معلق، طراحی کمی بهینه‌تر را پیشنهاد می‌داد. در سال ۱۹۲۹، موسیف به‌همراه دو استاد و متخصص سازه‌ی دیگر توسط هیئت‌مدیره‌ی پروژه‌ی پل به‌عنوان اعضای ناظر و مشاور انتخاب شدند.

در اول مارس ۱۹۳۰ با آماده شدن طرح پل و آزمایش‌های اولیه روی بستر ساخت ستون‌ها، الیس به شیکاگو رفت تا بهینه‌سازی‌هایی نهایی را روی نقشه انجام دهد. موسیف و آمان، مشاوران اصلی بودند که در مراحل نهایی درکنار الیس حضور داشتند. الیس وظایف متعدد محاسبه‌های سازه‌ای، ارائه‌ی فشارهای نهایی روی سازه و بستر تنگه، آماده‌سازی اسناد محاسباتی و طراحی و توسعه‌ی مشخصات مورد نیاز را به‌همراه قراردادها و فرم‌های رسمی پروژه برعهده داشت.

در پنجم دسامبر ۱۹۳۱،‌ الیس که دورانی طولانی را برای آماده‌سازی اسناد و نقشه‌های پل سپری کرده بود، نامه‌ای از استراس دریافت کرد که او را به یک مرخصی دعوت می‌کرد. الیس به مرخصی رفت و سه روز پیش از اتمام آن، نامه‌ای دیگر از استراس رسید که به‌نوعی حکم اخراج الیس را داشت. او باید تمامی کارهای خود را به مشاورش، کلاراهان تحویل می‌داد و به یک مرخصی بدون حقوق همیشگی می‌رفت. دلایل اخراج الیس توسط استراس هیچ‌گاه مشخص نشد. درنهایت این مهندس حرفه‌ای بدون هیچ‌گونه توجیهی از یکی از پروژه‌های بزرگ خود کنار رفت و حتی تلاش‌های بی‌شمار او در طراحی و سندسازی پل نیز هیچ‌گونه اعتبار و تقدیری دریافت نکرد. استراس هیچ‌گاه در تاریخ اشاره‌ای جدی به نقش الیس در پروژه‌ی گلدن گیت نکرد؛ اما او هنوز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مهندسان و مدیران پروژه‌ شناخته می‌شود.

ساخت پل گلدن گیت

فرایند ساخت پل گلدین گیت پنجم ژانویه‌ی ۱۹۳۳ به‌صورت رسمی شروع شد. انجمن طراحی و توسعه‌ی پل، در ۲۶ فوریه‌ی همان سال یک جشن برای شروع فرایند ساخت برگزار کردند تا هرچه بیشتر، توجه رسانه‌ای را به پروژه‌ی تاریخ‌ساز خود جلب کنند. جشن شروع به ساخت پل گلدن گیت چیزی از جشن افتتاح یک پروژه‌ی ساختمانی کم نداشت. جمعیت زیادی در محل برگزاری (کریسی فیلد که اکنون بخشی از منطقه‌ی ملی بازسازی پل گلدن گیت است) گرد آمده بودند و مقام‌های دولتی و محلی در آن سخنرانی کردند. پرنده‌های نامه‌بر هم برای انتقال خبر نمادین شروع به کار پروژه، به پرواز درآمدند و حتی یک تلگراف از رئیس جمهور وقت ایالات متحده در مراسم خوانده شد.

چرا پل معلق؟

همان‌طور که گفته شد طرح ابتدایی استراس برای پل گلدن گیت از نوع طره‌ای-معلق هیبریدی بود و درنهایت هم طرح معلق برای ساخت نهایی انتخاب شد. فرایندی که منجر به تغییر طرح پل از طره‌ای-معلق به معلق کامل شد، به‌خاطر پیشرفت‌هایی رخ داد که در علوم مهندسی زمین‌شناسی و پل‌سازی پیش آمد. در سال ۱۹۳۲، مطالعات زمین‌شناسی بیشتر روی منطقه‌ی محل احداث گلدن گیت نشان داد که زمین آنجا مقاومت لازم برای حفر زیرساخت نگه‌داری لنگر کابل اصلی پل معلق را دارد.

جوزف استراس با وجود سابقه‌ی طولانی که در طراحی و ساخت پل داشت، از آخرین افرادی بود که پیشرفت‌های صنعتی در تولید کابل و فولاد و دیگر زیرساخت‌های موردنیاز برای ساخت پل معلق را پذیرفت. به‌هرحال اگرچه مهندسان از ابتدای دهه‌ی ۱۹۲۰، ساختن پل کاملا معلقی به ابعاد تنگه‌ی گلدن گیت را ممکن می‌دانستند، استراس تا سال ۱۹۳۲ ایده‌ی آن‌ها را نپذیرفته بود.

پل معلق

شماتیک پل کاملا معلق

سؤال مهم این است که مزیت‌های پل معلق نسبت به انواع دیگر پل و خصوصا طراحی بسیار مشابه دیگری یعنی پل کابلی، چه بوده است که مهندسان، آن را برای گلدن گیت انتخاب کرده‌اند؟ ابتدا تفاوت و شباهت‌های پل معلق و کابلی را بیان می‌کنیم و سپس، مزیت‌های استفاده از طراحی معلق برای گلدن گیت را هم شرح می‌دهیم.

پل‌های معلق و کابلی، شباهت‌ زیادی به هم دارند و هردو طراحی در مناطقی که به پل با دهانه‌ی بلند نیاز باشد، کاربرد پیدا می‌کنند. با وجود شباهت‌های کلی پل کابلی و معلق، تفاوت‌های عمده‌ای هم در آن‌ها دیده می‌شود. در پل معلق شاهد استفاده از دو برج هستیم که کابل‌های اصلی حامل بار، از روی آن‌ها عبور می‌کنند و در دو طرف پل متصل می‌شوند. همین اتصال باعث می‌شود تا پل‌های معلق برای مکان‌هایی که شرایط زمین‌شناسی مناسب ندارند، استفاده نشوند. کابل‌های اصلی که در ساختاری مبتنی بر بیرینگ اجازه‌ی جابه‌جایی روی برج‌های اصلی را دارند، وظیفه‌ی تحمل بار اصلی بدنه‌ی پل را برعهده می‌گیرند. بیرینگ یا یاتاقان به بیان ساده به قطعه‌ای مکانیکی گفته می‌شود که برای تحمل بار در یک جهت (عمود یا موازی با محور اصلی) در سازه‌های مهندسی استفاده می‌شود (بلبرینگ‌ها زیرمجموعه‌ای از بیرینگ‌ها محسوب می‌شوند).

در ساخت پل معلق، نصب کابل‌های اصلی روی برج‌ها پیش از نصب بدنه انجام می‌شود و درنتیجه کابل‌ها ابتدا تحت کشش بر اثر وزن خود قرار دارند. سپس، کابل‌های معلق یا طناب‌هایی در فواصل منظم روی کابل‌های اصلی متصل می‌شوند که وظیفه‌ی نگه‌داری بدنه را برعهده دارند. بدنه نیز به‌صورت بخش به بخش به این کابل‌ها متصل می‌شود. پس از نصب نهایی، فشار واردشده به کابل‌های اصلی افزایش پیدا می‌کند که با اضافه شدن بار زنده‌ی ترافیکی بیشتر هم می‌شود. این بار وارده، ازطریق اتصال کابل‌های اصلی به زمین در دو طرف پل منتقل می‌شود و تحمل بخشی از آن هم برعهده‌ی برج‌های اصلی قرار دارد.

در پل‌های کابلی، برج‌ها عموما ساختارهای بیرینگی دارند که بار پل را به زمین منتقل می‌کنند. برای حفظ سازه‌ی اصلی در نزدیکی برج یک پل کابلی، از المان‌های تقویت‌کننده استفاده می‌شود و بخش‌هایی که از برج اصلی دور می‌شوند، با اتصال کابل به برج مرکزی متصل خواهند شد. این‌گونه اتصال کابلی نقاط ضعفی را برای پل کابلی ایجاد می‌کند، چون کابل را به‌صورت افقی می‌کشد. درنتیجه بدنه‌ی پل باید مقاومت بیشتری داشته باشد تا نیروهای فشاری افقی کابل‌ها را تحمل کند. نقطه‌ی قوت پل کابلی نیز این است که نیازی به لنگرهای قوی برای مقاومت در برابر کشش افقی کابل‌های اصلی (مانند پل معلق) ندارد. از تفاوت‌های عمده‌ی تحمل بار پل کابلی با معلق می‌توان به سفتی قابل‌توجه پل کابلی اشاره کرد که هرگونه دفرمه شدن بدنه‌ی اصلی تحت بارهای زنده و متغیر را از بین می‌برد.

شماتیک پل کابلی

شماتیک پل کابلی

از مزیت‌های مهم طراحی پل معلق که منجر به انتخاب آن به‌عنوان سازه‌ی کلدن گیت هم شد، می‌توان به هزینه‌ی پایین‌تر نسبت به طر‌ح‌های دیگر اشاره کرد. به‌علاوه، مهندسان به‌هرحال باید پلی با دهانه‌ی بلند می‌ساختند تا عبور و مرور دریایی از زیر آن ممکن باشد. امکان ساخت پل معلق در ارتفاع بالاتر نسبت به نمونه‌های دیگر، از مزیت‌های مهم آن به شمار می‌رود.

منطقه‌ی کالیفرنیا، یکی از مناطق زلزله‌خیز ایالات متحده محسوب می‌شود. درنتیجه پلی که روی تنگه‌ی گلدن گیت قرار دارد، باید در برابر لرزش‌ها انعطاف بالا را از خود نشان دهد. جالب است بدانید پیش از اتمام مراحل اولیه‌ی پل گلدن گیت هم یک زمین‌لرزه در همان منطقه رخ داد که بخشی از فرایند را به تأخیر انداخت. به‌هرحال پل‌های معلق انعطاف‌پذیری و تلرانس بالایی در تغییر شکل دارند و برخلاف پل کابلی، سفتی ثابت و شکننده‌ای ارائه نمی‌کنند. به همین دلیل پل معلق به‌عنوان طراحی گلدن گیت انتخاب شد تا تحت بارهای زنده‌ی گوناگون همچون باد و طوفان و از همه مهم‌تر، زمین‌لرزه در خلیج سن‌ فرانسیسکو، انعطاف داشته باشد. درواقع گلدن گیت به‌خاطر طراحی معلق کابلی، به‌نوعی در برابر بارهای مذکور «حرکت» می‌کند. البته همین «تحرک» در شرایطی که وضعیت آب‌وهوایی خطرناک باشد، منجر به تعطیلی این نوع از پل می‌شود که در تاریخ گلدن گیت هم چند بار رخ داد.

پل معلق گلدن گیت

طراحی پل گلدن گیت تا پیش از نهایی شدن، تغییرات دیگری را هم تجربه کرد. از میان مهم‌ترین‌ها می‌توان به کاهش ارتفاع برج‌ها از ۲۹۰ متر به حدود ۲۲۷ متر اشاره کرد. مقاومت کابل‌های اصلی هم نیاز به بهبود داشت که با افزایش قطر آن‌ها از ۰/۵ متر به ۰/۹ متر انجام شد. عرض پل هم از ۲۴ متر به ۲۷ متر افزایش یافت.

گالری تصاویر فرایند ساخت گلدن گیت

هزینه‌ها و قرادادها

۱۱ شرکت بزرگ مهندسی پل و سازه از ایالات متحده، پروپوزال‌های پیشنهادی ساخت را به هیئت‌مدیره‌ی پروژه ارائه کرده بودند. در ۱۱ اوت ۱۹۳۰، وزارت جنگ، مجوز نهایی را برای ساخت دهانه‌ای به طول ۱،۲۸۰ متر و ارتفاع ۲۲۰ متر از سطح آب در میانه‌ی دهانه صادر کرد. در ۲۷ اوت همان سال، استراس طرح نهایی را به هیئت‌مدیره‌ی منطقه‌ی ویژه‌ی پل و آزادراه گلدن گیت ارائه کرد.

قراردادهای پیمانکاری برای مراحل گوناگون ساخت پل گلدن گیت، در نوامبر سال ۱۹۳۲ به امضا رسیده بودند. مجموع هزینه‌ی قراردادها به ۲۳،۸۴۳،۹۰۵ دلار رسید. درنهایت جزئیاتی که برای هزینه‌های ساخت و موارد اضافه‌ی پل گلدن گیت مطرح شد، در جدول زیر دیده می‌شود:

موضوع مجموع هزینه (دلار)
فرایند ساخت سازه ۲۷،۱۲۵،۰۰۰
مهندسی و نظارت ۲،۰۵۰،۰۰۰
هزینه‌های مقدماتی و مدیریت ۴۲۳،۰۰۰
فرایندهای تأمین مالی  ۴،۰۶۸،۰۰۰
مازاد هزینه ۱،۳۴۴،۰۰۰

هزینه‌ی فرایند ساخت سازه، ابتدا ۲۳ میلیون دلار تخمین زده شده بود؛ اما اضافه شدن بخش‌های جدید باعث شد تا هزینه به ۲۷ میلیون دلار برسد. هزینه‌های اضافی که پس از ایده‌ی اولیه مطرح شدند، موارد زیر بودند:

  • ساختمان مرکزی دریافت عوارض: ۴۵۰ هزار دلار
  • تجهیزات دریافت عوارض: ۷۲ هزار دلار
  • آسانسورهای برج: ۶۰ هزار دلار
  • تجهیزات متفرقه: ۴۵ هزار دلار
  • بهینه‌سازی و جایگزینی تجهیرات نظامی: ۵۷۵ هزار دلار

جزئیات قراردادها و هزینه‌های هر قرارداد در مراحل ساخت پل را در جدول زیر مشاهده می‌‌کنید:

شماره قرارداد موضوع قرارداد شرکت پیمانکار هزینه (دلار)
Contract I-A ابرسازه‌ی فولادی McClintic-Marshall Corporation، زیرمجموعه‌ی Bethlehem Steel Corporation ۱۰،۴۹۴،۰۰۰
Contract I-B کابل‌های فولادی، تعلیق‌های مرتبط و قطعات جانبی  John A. Roebling’s Sons Company ۵،۸۵۵،۰۰۰
Contract II برج اسکله‌‌های سن‌فرانسیسکو و مارین Pacific Bridge Company ۲،۹۳۵،۰۰۰
Contract III لنگرگاه‌ها و اسکله‌های دهانه‌ی میانی Barrett & Hilp ۱،۸۵۹،۸۵۵
Contract IV ابرسازه‌ی فولادی برای اسکله‌های مارین و سن‌فرانسیسکو J.H. Pomeroy & Company, Inc. و Raymond Concrete Pile Co ۹۳۴،۸۰۰
Contract V جاده‌ی مجاور پرسیدیو (بعدا به‌نام Doyle Drive شناخته شد) Eaton & Smith Construction Company ۹۹۶،۰۰۰
Contract VI جاده‌ی مجاور ساسالیتو نامشخص ۵۹،۷۸۰
Contract VII سنگفرش دهانه‌های میانی Barrett & Hilp و Pacific Bridge Company  ۵۵۵،۰۰۰
Contract VIII زیرساخت‌های برقی Alta Electric& Mechanical Company, Inc ۱۵۴،۴۷۰

جدول زمانی فرایند ساخت

  •  ۲۲ دسامبر ۱۹۳۲: جاده‌ای به طول ۵۱۸ متر از اسکله‌ی فورت بیکر ساخته شد. این جاده برای دسترسی به محل ساخت‌وساز اسکله و برج و لنگرگاه شهرستان مارین توسعه یافت.
  • ۵ ژانویه ۱۹۳۳: شروع رسمی فرایند ساخت
  • ژانویه‌ی ۱۹۳۳ تا فوریه‌ی ۱۹۳۶: ساخت برج‌ها و لنگرگاه‌‌های بخش سن‌فرانسیسکو و شهرستان مارین
  • ژانویه‌ی ۱۹۳۳ تا مه ۱۹۳۵: ساخت لنگرگاه سن‌فرانسیسکو
  • ژانویه‌ی ۱۹۳۳ تا ژوئن ۱۹۳۳: اسکله‌ی مارین
  • ژانویه‌ی ۱۹۳۳ تا ژوئن ۱۹۳۵: ساخت لنگرگاه مارین
  • فوریه‌ی ۱۹۳۳: شروع کار از سمت شرقی جاده در سن‌فرانسیسکو که به پرسیدیو در انتهای جنوبی پل گلدن گیت می‌رسید.
  • مارس ۱۹۳۳: فولاد مورد نیاز برای برج‌های سن‌فرانسیسکو و مارین که توسط شرکت بثلم در پتسون و استیلتون ساخته شده بود، توسط تریلی‌های متعدد به فیلادلفیا رفت و از آنجا به کمک کشتی‌های باری و از مسیر کانال پاناما به آلمدا در کالیفرنیا رسید. فولاد مذکور در اسکله‌ی مارین نگه‌داری شد تا زمان بالا رفتن برج نهایی فرا برسد.
  • مارس ۱۹۳۳ تا مارس ۱۹۳۴: چوب‌بست دسترسی به برج سن‌فرانسیسکو به طول ۳۳۵ متر در ساخل ساخته شد. پس از اتمام ساخت چوب‌بست، اولین تخریب آن در ۱۴ اوت ۱۹۳۳ و زمانی بود که یک کشتی به‌خاطر مه زیاد مسیر خود را گم کرده و به سازه برخورد کرد. حدود ۱۰۰ متر از سازه در اثر برخورد کشتی تخریب شد. تعمیرات از ۱۳ دسامبر ۱۹۳۳ شروع شد؛ اما این‌بار به‌خاطر طوفان شدید در تنگه‌ی گلدن گیت، ۲۴۳ متر از سازه تخریب شد. مجددا فرایندهای تعمیر شروع شد تا اینکه بالاخره چوب‌بست در هشتم مارس ۱‍۹۳۴ به اتمام رسید.
  • ۷ نوامبر ۱۹۳۳: ساخت برج در سمت شهرستان مارین شروع شد. منابع تاریخی، زمان اتمام برج را ژوئن یا نوامبر ۱۹۳۴ بیان می‌کنند.
  • ۲۴ اکتبر ۱۹۳۴: ساخت دیواره‌ی حفاظتی و هدایت کشتی در سمت سن‌فرانسیسکو به اتمام رسید.
  • ۲۷ نوامبر ۱۹۳۴: منطقه‌ی اسکله در سمت سن‌فرانسیسکو و داخل دیواره‌ی هدایت کشتی از آب خالی شد.
  • ۳ ژانویه‌ی ۱۹۳۵: اسکله‌ی سمت سن‌فرانسیسکو به ارتفاع نهایی ۱۳ متر از سطح آب رسید.
  • ژانویه‌ی ۱۹۳۵ تا ژوئن ۱۹۳۵: ساخت برج در سمت سن‌فرانسیسکو
  • اوت ۱۹۳۵ تا سپتامبر ۱۹۳۵: اولین کابل‌های نگهدارنده‌ی پیاده‌رو پل نصب شدند.
  • اکتبر ۱۹۳۵ تا مه ۱۹۳۶: اتصال کابل‌های اصلی و فشاردهی به کابل‌ها
  • آوریل ۱۹۳۶: ساخت جاده‌ی مجاوری ساسالیتو
  • ژوئیه ۱۹۳۶ تا تا دسامبر ۱۹۳۶: توسعه‌ی ساختار پل معلق
  • ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۶: توسعه‌ی زیرساخت‌های راه‌آهنی از سمت سن‌فرانسیسکو و قوس فورت پوینت
  • ۱۸ نوامبر ۱۹۳۶: دو بخش از دهانه‌ی اصلی پل به هم متصل شدند. در این تاریخ یک جشن کوتاه برای اتمام زیرساخت‌های اولیه‌ی پل برگزار شد که گروه‌های ساخت و تولید از منطقه‌ی سن‌فرانسیسکو و مارین به هم رسیدند.
  • ۱۹ ژانویه‌ی ۱۹۳۷ تا ۱۹ آوریل ۱۹۳۷: اتمام فرایند جاده‌سازی

جدول زمانی بالا به‌صورت خلاصه فرایندهای ساخت پل گلدن گیت را نشان می‌دهد که برای اطلاعات دقیق‌تر می‌توانید به وب‌سایت رسمی منطقه‌ی گلدن گیت مراجعه کنید.

اهمیت ایمنی در ساخت

بسیاری از محققان و مورخان اعتقاد دارند فرایندهای جسورانه و بدون احتیاط پل‌سازی، در دوره‌ی ساخت گلدن گیت به پایان رسید و دوران تازه‌های در صنعت پل‌سازی شروع شد. جوزف استراس تأکید زیادی روی امنیت کارگران داشت و جدیدترین استانداردهای حفاظت و ایمنی را در پروژه پیاده‌سازی می‌کرد. در آن سال‌ها، آمار مرگ‌ومیر در پروژه‌های ساختمانی یک نفر به ازای هر یک میلیون دلار هزینه‌ی پروژه بود. با وجود چالش‌های متعدد باد و موج و ارتفاع زیاد عملیات، مرگ‌ومیر حادثه‌ی در فرایند ساخت گلدن گیت آن‌چنان زیاد نبود. استراس در مقاله‌ای در Saturday Evening Post در سال ۱۹۳۷، سیاست‌ها و قوانین اجرایی ایمنی در پروژه‌ی گلدن گیت را این‌گونه توضیح داد:

در پروژه‌ی پل گلدن گیت با پیاده‌سازی هر وسیله‌ی ایمنی ممکن تصمیم گرفتیم تا با مرگ مبارزه و افرادی مقابله کنیم که به فعالیت‌های عجیب و غریب روی کابل‌های علاقه‌ داشتند. ما تمامی کارگرهای قانون‌شکن را اخراج می‌کردیم.

برخی مورخان ادعا می‌کنند که استفاده از تجهیزات ایمنی برای اولین‌بار در پروژه‌ی گلدن گیت انجام شد؛ اما منابع معتبر اعتقاد دارند اگرچه گلدن گیت اولین پروژه با حضور وسایلی همچون کلاه ایمنی نبود، تأکید بر استفاده از آن‌ها در پروژه‌ی مذکور قوت گرفت. 

یکی از مهم‌ترین تجهیزات ایمنی که در پروژه‌ی ساخت پل گلدن گیت استفاده شد، کلاه ایمنی موسوم به Ballard بود که پیش از آن بیشتر در پروژه‌های معدنی کاربرد داشت. ماسک تنفسی هم برای افرادی که مسئولیت اتصال میخ و پرچ‌های پل را برعهده داشتند، وسیله‌ای الزامی بود تا از تنفس سرب جلوگیری شود. عینک‌های ایمنی هم از تجهیزات مهم کارگران گلدن گیت بودند که مقاومت ویژه‌ای هم در برابر تابش مستقیم و غیر مستقیم نور آفتاب داشتند. برای درمان مشکلات گوارشی و عصبی کارگان نیز داروهای مخصوص در محل پروژه ارائه می‌شد. همچنین یک بیمارستان در منطقه‌ی فورت پوینت برای پذیرش و درمان کارگران راه‌اندازی شده بود.

استراس سخت‌گیرانه‌ترین سیاست‌های ایمنی را در فرایند ساخت گلدن گیت اجرا کرد

همان‌طور که گفته شد، وزش باد شدید یکی از چالش‌های اصلی فرایند ساخت گلدن گیت بود. استراس و تیم مدیریت فرایند ساخت با فراهم کردن کرم‌های پوستی ویژه برای صورت و دستان هر کارگر، او را در برابر صدمه‌های پوستی باد محافظت می‌کردند. از فعالیت‌های مهم دیگر می‌توان به رژیم غذایی تحت کنترل برای کارگران اشاره کرد که با هدف کاهش پیامدهایی همچون سرگیجه و تهوع به خاطر کار در ارتفاع بالا و در میانه‌ی دریا، طراحی شده بود. 

استراس و تیمش برای به حداکثر رساندن حفاظت از کارگران در برابر افتادن در آب، یک تور ایمنی در زیر بدنه‌ی اصلی پل پیاده کردند که هزینه‌ای بالغ بر ۱۳۰ هزار دلار داشت. این تور جان ۱۹ کارگر را در فرایند ساخت نجات داد. آن‌ها بعدا به‌نام گروه Halfway to Hell Club (در میانه‌ی مسیر جهنم) شناخته شدند. البته درنهایت ۱۱ نفر در جریان ساخت پل گلدن گیت جان خود را از دست دادند. اولین مرگ پروژه‌ی ساخت، در ۲۱ اکتبر ۱۹۳۶ ثبت شد. ۱۰ نفر بعدی، به‌صورت هم‌زمان در ۱۷ فوریه‌ی سال بعد به‌خاطر سقوط بخشی از سازه روی تور محافظ از دنیا رفتند. یادبودی برای این ۱۱ نفر به‌صورت یک پلاک روی ورودی جنوبی پیاده‌روی غربی پل گلدن گیت نصب شده است.

 تور ایمنی پل گلدن گیت / Golden Gate

تور محافظ کارگران در زیر پل گلدن گیت

استراس در فرایند طراحی و ساخت پل گلدن گیت با بزرگ‌ترین فعالان صنعت سازه و ساختمان در زمان خود همکاری می‌کرد. او که به‌نوعی چهره‌ی اصلی پروژه در تاریخ محسوب می‌شود، اطراف خود را با بهترین مهندسان سازه، معمارها، زمین‌شناس‌ها و بسیاری متخصصان دیگر پر کرده بود. از مهم‌ترین افرادی که در پروژه‌ی گلدن گیت درکنار استراس بودند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کلیفورد ای پین، معاون ارشد شرکت مهندسی استراس که به‌عنوان دستیار مهندس ارشد در طراحی نهایی و ساخت حضور داشت.
  • راسل جی کون که به‌عنوان مهندس مقیم در کارگاه (مهندس ناظر) پروژه در زمان ساخت فعالیت می‌کرد.
  • چارلز کلاراهان جونیور و دوایت ان وثرل که به‌عنوان مهندسان دستیار فعال بودند.
  • او اچ آمان و چارلز درلث جونیور و لئون اس موسیفکه اعضای هیئت مهندسان مشاور بودند.
  • سیدنی دبلیو تیلور که به‌عنوان مهندس مشاور ترافیک فعالیت می‌کرد.
  • اروینگ اف مارو از شرکت معماری مارو که معمار مشاور پروژه بود.
  • اندرو سی لاوسون و آلان ای سدویک که به‌عنوان مشاوران زمین‌شناسی در پروژه حضور داشتند.

استراس در سال ۱۹۳۸ و در ۶۸ سالگی از دنیا رفت. به سفارش همسرش، مجسمه‌ای از او در نزدیکی پل گلدن گیت نصب شده که در سال ۲۰۱۲ به منطقه‌ی بازدیدی در جنوب شرقی پل گلدن گیت جابه‌جا شد.

افتتاح پل گلدن گیت و رویدادهای تاریخی

پس از اتمام پروژه‌ی گلدین گیت در سال ۱۹۳۷، برای افتتاح این سازه‌ی تاریخی جشنی به مدت یک هفته برنامه‌ریزی شد. در آن هفته، اکثر مدرسه‌ها و کسب‌وکارهای محلی هم تعطیل بودند تا حداکثر افراد ممکن در جشن افتتاح نماد شهر سن‌فرانسیسکو شرکت کنند. هفته‌ی افتتاح گلدن گیت در سال ۱۹۳۷، از ۲۷ مه آن سال با جشن پیاده‌روی در ساعت ۶ صبح شروع شد. در آن ساعت، حدود ۱۸ هزار نفر منظر افتتاح پل بودند. در روز مذکور، پل از طلوع تا غروب به روی بازدیدکننده‌ها باز بود و هر فرد، در روز اول برای عبور از گلدن گیت باید هزینه‌ی ۲۵ سنتی پرداخت می‌کرد. فروشگاه‌های هات‌داگ در مسیر پیاده‌روی روز اول باز بودند که حدود ۵۰ هزار هات‌داگ فروختند. در همان روز، رکوردهای متعددی همچون اولین عبور از گلدن گیت با اسکیت، با کالسکه‌ی کودک و بسیاری عناوین دیگر، ثبت شد.

جوزس استراس در ساعت ۱۰ صبح در محل پل حاضر شد و یکی از شعرهای خود به‌نام At last, the mighty task is done را قرائت کرد. در شب اولین روز از افتتاح گلدن گیت نیز جشنی با آتش‌بازی گسترده در طول پل برگزار شد.

روز دوم هفته‌ی افتتاح پل گلدن گیت، به خودروها تعلق داشت. در همان روز رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، فرانکلین روزولت یک تلگراف به سرتاسر جهان مخابره کرد که افتتاح پل گلدن گیت را اعلام می‌کرد. از رخدادهای مهم دیگر در روز دوم می‌توان به پرواز هواپیماهای نظامی بر فراز پل و نزدیک شدن کشتی‌های نظامی به سازه اشاره کرد. در روزهای بعدی نیز جشن‌های متعددی در مناطق اطراف پل گلدن گیت برگزار شد.

پس از افتتاح گلدن گیت، یکی از رویاهای همیشگی جامعه‌‌ی آمریکایی به حقیقت پیوسته بود. این دستاورد بزرگ صنعت سازه، قطعا در سال‌های بعد نیاز به ارجاع مجدد و جشن‌های سالگرد داشت. اولین سالگرد بزرگ، در ۲۵ سالگی گلدن گیت در ۲۵ مه ۱۹۶۲ در هتل سنت فرانسیس سن‌فرانسیسکو برگزار شد. تعداد زیادی از مقام‌های مشهور از ایالات متحده و کشورهای دیگر جهان در مراسم حضور داشتند تا یک ربع فعالیت گلدن گیت را جشن بگیرند. رویداد مهم بعدی، در ۳۵ سالگی و در سال ۱۹۷۲ برگزار شد که تنها هیئت‌مدیره‌ی گلدن گیت در آن حضور داشتند. در چهلمین سالگرد گلدن گیت نیز جشن ساده‌ای برگزار شد و از رخدادهای مهم آن می‌توان به عبور ۸۱۰ خودرو از روی طبق سفارش KGO TV اشاره کرد که نمادی از رادیوی باند 810AM این شبکه بود.

جشن ۵۰ سالگی گلدن گیت یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ این سازه‌ی مهم بود که به‌عنوان نمادی از به حقیقت پیوستن یک رویای شهرسازی برگزار می‌شد. مردم از سرتاسر جهان برای شرکت در جشن سال ۱۹۸۷ به ایالات متحده سفر کرده بودند. در جشن ۵۰ سالگی، پل برای چند ساعت به روی خودروها بسته شد تا تنها افراد پیاده امکان عبور از آن را داشته باشند. در جشن سال ۱۹۳۷، حدود ۲۰۰ هزار نفر پیاده از روی پل گلدن گیت عبور کرده بودند. با وجود اینکه جشن سال ۱۹۸۷ تنها چهار ساعت امکان پیاده‌روی را به مردم می‌داد، حدود ۳۰۰ هزار نفر پیاده از روی گلدن گیت عبور کردند. کل جمعیت جشن ۵۰ سالگی نیز ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. بسیاری از منابع تاریخی می‌گویند که جمعیت زیاد جشن ۵۰ سالگی، دلهره‌ی تخریب پل را در دل مدیران و مسئولان ایجاد کرد که البته حادثه‌ای رخ نداد.

جشن ۶۰ سالگی گلدن گیت با پشتیبانی شرکت پاناسونیک اینتراکتیو مدیا برگزار شد که امکان بازدید مجازی مردم را در سال ۱۹۹۷ از پل گلدن گیت فراهم کرده بود. جشن ۷۰ سالگی هم با انتشار کتابی کلکسیونی پیرامون گلدن گیت و برگزاری جشن‌های قدردانی از اولین کارگران پل همراه شد. آخرین مراسم جدی سالگرد گلدن گیت نیز در سال ۲۰۱۲ برگزار و ۷۵ سالگی این نمای تاریخی با نورافشانی و رویدادهای متنوع جشن گرفته شد.

در تاریخ پل گلدن گیت، این نمای تاریخی در چند دوره‌ی زمانی تعطیلی‌های سراسری را تجربه کرده است. در سال ۱۹۵۱ طوفان شدیدی در منطقه‌ی تنگه‌ی گلدن گیت شروع شد که حتی مهندسان پیش‌بینی می‌کردند پل را به‌صورت کامل تخریب خواهد کرد. تعطیلی در اول دسامبر آن سال از ساعت ۲ تا ۶ بعدازظهر بود. به‌خاطر همین رخداد، پیشنهاد شد که سیستم تقویتی روی کابل‌های مهار اجرا شود که در سال ۱۹۵۴ به پایان رسید. در سال ۱۹۸۲ مجددا طوفان شدید منجر به تعطیلی سه ساعته پل شد. تعطیلی دیگر در سال ۱۹۸۳ بود که باز هم به‌خاطر طوفان شدید در منطقه‌ی گلدن گیت رخ داد.

در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ عملیات تعویض کابل‌های معلق پل گلدن گیت اجرا شد. برای این کار، به ممنوعیت موقت عبور و مرور نیاز بود که در هشت دوره‌ی دو ساعته در خلوت‌ترین ساعت‌ها (۲:۳۰ تا ۴:۳۰ صبح) انجام شد. از تعطیلی‌های طولانی دیگر می‌توان به سه روز تعطیی گلدن گیت در سال ۲۰۱۵ اشاره کرد که به‌خاطر نصب دیواره‌ی محافظ قابل حمل میان جاده‌ای رخ داد. این پروژه هزینه‌ای بالغ بر ۳۰ میلیون دلار داشت.

تعمیر و نگه‌داری

گلدن گیت مانند هر ساختار راه و جاده‌ای دیگر در جهان، قوانین و محدودیت‌های خاص خود را دارد. محدودیت سرعت روی پل در دوره‌های متعدد تغییر کرد و اکنون، ۷۲ کیلومتربرساعت عنوان می‌شود. در زمان عبور مرکز دریافت عوارض در مسیر شمال به جنوب پل، حداکثر سرعت مجاز به ۳۶ کیلومتربرساعت کاهش پیدا می‌کند. از قوانین اجرایی دیگر در گلدن گیت می‌توان به ممنوعیت پرواز پهپاد در نزدیکی و روی پل اشاره کرد که به‌خاطر خطر سقوط پهپاد و خسارت جانی و مالی به بازدیدکننده‌های پل، وضع شده است.

هیئت‌مدیره‌ی پروژه‌ی گلدن گیت برای بهینه‌سازی عملکرد و خدمت‌رسانی سازه و حفظ آن در طولانی مدت، برنامه‌های تعمیر و نگه‌داری متعددی را تصویب کرده است. مهندسان سازه، نقاش‌ها، مهندسان عملیات و مکانیک، مهندسان برق و ارتباطات و بسیاری گروه‌های تخصصی دیگر به‌عنوان نیروی انسانی ثابت گلدن گیت فعالیت می‌کنند که فرایندهای منظم حفظ و نگه‌داری را برعهده دارند. به‌عنوان مثال، عملیات رنگ‌آمیزی پل گلدن گیت همیشه به‌صورت منظم و طی بازرسی‌هایی که تیم نظارت انجام می‌دهند، اجرا می‌شود.

 میخ پرچ قدیمی پل گلدن گیت / Golden Gate

یکی از میخ‌پرچ‌های قدیمی فرسوده و تعویض‌شده از گلدن گیت

اطلاعات مهندسی و آماری پل گلدن گیت

پل گلدن گیت که امروز به‌عنوان یکی از عجایب جهان مدرن شناخته می‌شود، مشخصات فنی و قابلیت‌های مهمی دارد که برای علاقه‌مندان بسیار جذاب خواهد بود. در این بخش تلاش می‌کنیم تا اطلاعات مهندسی و آماری پل را به‌صورت جدول و فهرست‌های توضیحی ارائه کنیم.

طول، عرض، ارتفاع و وزن

مشخصه مقدار
طول پل از تکیه‌گاه سن‌فرانسیسکو تا مارین ۲،۷۳۷ متر
طول دهانه‌ی معلق شامل دهانه‌ی اصلی و دو دهانه‌ی کناری ۱،۹۶۶ متر
طول بخش معلق در سازه‌ی معلق بین دو برج ۱،۲۸۰ متر
طول یکی از بخش‌های معلق کناری ۳۴۳ متر
عرض پل ۲۷ متر
عرض جاده‌ ۱۹ متر
عرض هر پیاده‌رو ۳ متر
بالاترین ارتفع از سطح آب ۶۷ متر
وزن هریک از لنگرگاه‌ها ۶۰ هزار تن
مجموع وزن پل شامل تمامی بخش‌ها همچون لنگرگاه و ورودی‌ها (۱۹۳۷) ۸۹۴،۵۰۰ تن
مجموع وزن پل شامل تمامی بخش‌ها همچون لنگرگاه و ورودی‌ها (۱۹۸۶)
(وزن پل در این سال به‌خاطر بازطراحی و تغییر زیرساخت بتن مسلح کاهش یافت)
۸۸۷ هزار تن

 اطلاعات پل گلدن گیت / Golden Gate

طرح مشخصات کلی گلدن گیت

انحراف و ظرفیت تحمل بار

پل گلدن گیت امکان جابه‌جایی و انحراف ارتفاعی به میزان ۴/۸ متر دارد. در میانه‌ی پل، حداکثر انحراف به سمت پایین (که توسط مهندسان در سازه پیاده‌سازی شده است) ۳/۳ متر و به سمت بالا ۱/۸ متر گزارش می‌شود (انحراف ایجادشده بر اثر بار زنده‌ی ترافیکی و زمین‌لرزه). همچنین برای تحمل بادهای شدید منطقه‌ی گلدن گیت، پل مذکور امکان انحراف عرضی در مرکز به میزان ۸/۴ متر دارد. وزن قابل تحمل در هر فوت از طول پل، ۱،۸۱۴/۴ کیلوگرم است.

انحراف مجاز در پل گلدن گیت، به‌خاطر ماهیت معلق آن لحاظ شده است. همان‌طور که در بخش‌های قبلی گفتیم، پل معلق انعطاف‌پذیر است و عموما به‌خاطر محل نصب که ازلحاظ زمین‌شناسی شرایط دشوار (مانند زمین‌لرزه) دارد، باید امکان جابه‌جایی و انحراف از مرکز داشته باشد. درواقع انحراف مجاز به گلدن گیت امکان می‌دهد تا در شرایطی همچون طوفان و زمین‌لرزه‌های پی‌درپی منطقه‌ی کالیفرنیا، با انعطاف‌پذیری بار ناگهانی وارد شده را کنترل کند.

یکی از نقاط ضعف پل‌های معلق، عدم تحمل بار ثابت شدید است. درواقع پل معلق برای رسیدن به انعطاف لازم، نیاز به سفتی کمتری در تحمل بار دارد. البته درنهایت مهندسان حداکثر انحراف و انعطاف طولی و عرضی را مشخص می‌کنند تا مدیریت ترافیک روی پل و همچنین مدیریت تعطیلی درصورت بار زیاد عرضی، مشخص شود. در طول تاریخ، پل‌‌های معلق متعددی به‌خاطر فشار بیش از حد از انحراف مجاز، دچار سانحه‌های خطرناک شده‌اند. از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • پل بروتون در سال ۱۸۳۱ به‌خاطر رزونانس ایجادشده از رژه‌ی سربازها از یک سمت تخریب شد.
  • پل یارموث به‌خاطر بار اضافی واردشده توسط بازدیدکننده‌های یک جشن عمومی، در بخش زنجیرها‌ی مهار دچار ثانحه شد (۱۸۴۵).
  • پل انجرز در سال ۱۸۵۰ به‌خاطر رزونانس جریان باد و رژه‌ی سربازهای فرو ریخت.
  • پل تاکوما نروز در سال ۱۹۴۰ به‌خاطر ضعف در طراحی مدیریت فشار باد (آئرودینامیک) دچار نوسان شدید شد و فرو ریخت.
  • پل عابر پیاده‌ی معلقی در آرکانزاس، بر اثر نوسان ایجادشده توسط عابران فرو ریخت.

اطلاعات برج‌های اصلی

پل گلدن گیت دو برج اصلی در میانه دارد که دو کابل اصلی حامل بار به آن‌ها متصل شده است.

مشخصه مقدار
ارتقا برج از سطح دریافت ۲۲۷ متر
ارتفاع برج از جاده‌ی پل ۱۵۲ متر
ابعاد پایه‌ی هر برج ۱۰*۱۶ متر
بار وارد شده به هر برج از سمت کابل‌ها ۵۶ میلیون کیلوگرم
وزن مجموع دو برج ۴۴ هزار تن
انحراف مجاز عرضی هر برج ۰/۳۲ متر
انحراف طولی مجاز هر برج ۰/۵۶ متر به سمت ساحل و ۰/۴۶ متر به سمت دریا
عمق پایه‌ی برج جنوبی در زیر آب ۳۴ متر

اطلاعات کابل‌ و بتن

دو کابل اصلی در پل گلدن گیت وجود دارد که با عبور از برج‌های اصلی در دو انتهای پل توسط لنگرگاه‌های عظیم حفظ می‌شوند. جنس کابل‌ها از فولاد کربنی گالوانیزه است که در همان محل پل در زمان نصب، پیچیده شدند و ۶ ماه و ۹ روز، فرایند ساخت آن‌ها به طول انجامید. قطر هریک از کابل‌ها با احتساب پوشش بیرونی به ۰/۹۲ متر می‌رسد. طول هرکدام نیز ۲،۳۳۲ متر گزارش می‌شود. مجموع طول سیم گالوانیزه‌ای که برای ساختن مجموع دو کابل اصلی استفاده شد، ۱۲۹ هزار کیلومتر بود. یک میلیون سیم برای ساختن کابل به کار رفت که هر کدام قطر نزدیک به پنج میلی‌متر داشتند.

پل گلدن گیت از ۲۵۰ جفت طناب عمودی بهره می‌برد که هرکدام نزدیک به ۷ سانتی‌متر قطر دارند. در طول کابل‌های اصلی پل گلدن گیت، در هر ۱۵ متر مکان‌های اتصال طناب‌های عمودی قرار دارد. در سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴ سیستم مهار جدیدی به پایین پل اضافه شد که بار وارده به طناب‌های عمودی و درنهایت پیچ‌های اتصال به کابل‌های اصلی را افزایش داد. مهندسان تخمین زدند که ۵۰ درصد بار اضافه به پیچ‌ها وارد می‌شود. در سال ۱۹۵۴ پیچ‌ها مجددا تنش‌دهی و تقویت شدند. در دهه‌ی ۱۹۷۰ نیز زمان تعویض طناب‌های عمودی پل رسیده بود که مجددا با افزایش تنش‌دهی به پیچ‌ها همراه شد.

کابل اصلی گلدن گیت / Golden Gate

برشی از سطح مقطع کابل اصلی گلدن گیت که سیم‌های بسیار زیادی در آن پیچیده شده‌اند

در زمان ساخت پل گلدن گیت، در مجموع از ۲۹۷،۴۷۵ متر مکعب بتن استفاده شد که جزئیات آن را در ادامه می‌خوانید:

  • اسکله و سپر سن‌فرانسیسکو: ۹۹،۴۰۰ متر مکعب
  • اسکله‌ی مارین: ۱۸،۰۰۰ متر مکعب
  • لنگرگاه‌ها، ستون‌ها و محل نگه‌داری کابل‌ها: ۱۳۹،۱۶۰ متر مکعب
  • ورودی‌ها: ۲۱،۸۰۰ متر مکعب
  • سنگ‌فرش: ۱۹،۱۱۵ متر مکعب

آمارهای درآمدی و عوارض

پل گلدن گیت از سال ۲۰۰۰ به‌صورت رسمی از برنامه‌ای به‌نام FasTrak برای دریافت الکترونیکی هزینه‌ها استفاده می‌کند. هزینه‌ی عبور و مرور خودروها از این بنای تاریخی در طول سال‌های گذشته دستخوش تغییرهای زیادی شد. از سال ۲۰۱۸، هزینه‌ی عوارض هر پلاک خودرو درصورت پرداخت با سیستم سنتی، هشت دلار بیان شد که درصورت استفاده از FasTrak به هفت و درصورت عضویت در کارپول به پنج دلار کاهش پیدا می‌کند. جالب است بدانید در سال ۱۹۳۷ و زمان افتتاح پل، هزینه‌ی عبور یک‌طرفه از آن ۵۰ سنت و هزینه‌ی رفت‌وآمد، یک دلار دریافت می‌شد.

 جاده پل گلدن گیت / Golden Gate

خلوت‌ترین روز پل گلدن گیت در تاریخچه‌ی نزدیک به یک قرن، چهارم و پنجم ژانویه‌ی ۱‍۹۸۲ بود که به‌خاطر طوفان در منطقه‌ی خلیج سن‌فرانسیسکو، تنها ۳،۹۲۱ خودرو در یک روز از پل عبور کردند. در شلوغ‌ترین روز در ۲۷ اکتبر ۱۹۸۹ نیز ۱۶۲،۴۱۴ خودرو از روی پل عبور کردند. امروزه به‌صورت میانگین روزانه ۱۱۲ هزار خودرو از گلدن گیت عبور می‌کنند. نکته‌ی جالب‌توجه اینکه آمار رفت‌وآمد از روی پل گلدن گیت در سال ۲۰۲۰ با کاهش زیادی روبه‌رو شد که به‌خاطر چالش‌‌های پیش آمده بر اثر ویروس کرونا، کاملا طبیعی محسوب می‌شود.

منطقه‌ی ویژه‌ی پل و آزادراه گلدن گیت، آمار درآمد سالیانه‌ی خود را از دریافت عوارض در وب‌سایت رسمی خود منتشر می‌کند. درآمد پل طبق اطلاعات سالانه در سال ۱۹۳۸ (اولین سال فعالیت گلدن گیت در ۱۲ ماه کامل)، ۱،۵۹۴،۹۵۸ دلار و در سال ۲۰۱۹، بیش از ۱۵۰ میلیون دلار بیان شده است. باتوجه‌به کاهش رفت‌وآمد در سال ۲۰۲۰، می‌توان کاهش درآمد را برای منطقه‌ی اقتصادی مذکور پیش‌بینی کرد.

گالری تصاویر گلدن گیت

سخن پایانی و نکات جالب درباره پل گلدن گیت

گلدن گیت / Golden Gate

  • رنگ پل گدن گیت، به‌نام «نارنجی بین‌المللی (Internation Orange) شناخته می‌شود. پیشنهادهای اولیه، رنگ‌های راه‌راه سفید و قرمز و سفید و زرد بودند که درنهایت رنگ نارنجی به‌‌خاطر هماهنگی بهتر با محیط اطراف، انتخاب شد. فرمول RGB رنگ پل گلدن گیت از این قرار است: Cyan: 0, Magenta: 69, Yellow: 100, Black: 6
  • تا سال ۲۰۱۵، بیش از دو میلیارد وسیله‌ی نقلیه از روی پل گلدن گیت عبور کرده بودند.
  • بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های آمریکایی، از پل گلدن گیت به‌عنوان نمادی جذاب در صحنه‌های خود استفاده کرده‌اند. از مهم‌ترین نمونه‌ها می‌توان به The Maltese Falcon ،Vertigo ،Superman: The Movie, A View to a Kil و Rise of the Planet of the Apes اشاره کرد.
  • تعداد ۶۰۰ هزار میخ پرج گالوانیزه در هریک از برج‌های پل گلدن گیت به کار رفته است.
  • تصویر مه‌آلودی که در بسیاری از عکس‌های گلدن گیت دیده می‌شود، به‌خاطر خود پل است که در ایجاد مه درکنار سازه تأثیر دارد.
  • گلدن گیت تا سال ۱۹۶۴ به‌عنوان بلندترین پل معلق جهان شناخته می‌شد.
  • رنگ مبتنی بر سرب پل، در دوره‌ای ۳۰ ساله به‌مرور با رنگ جدید جایگزین شد است.

 مقایسه پل گلدن گیت / Golden Gate

مقایسه‌ی گلدن گیت با بلندترین پل‌های جهان

سازه‌های تاریخی قرن بیستم که انواع آن‌ها را در سرتاسر جهان می‌بینیم، همگی نقش نمادین مهمی در تاریخ معاصر داشته‌اند. گلدن گیت امروز به‌عنوان نمادی از سن‌فرانسیسکو یا به بیان بهتر، ایالات متحده شناخته می‌شود. پلی که در ابتدای فرایند ساخت با چالش‌ها و مقاومت‌های متعددی روبه‌رو بود؛ اما پس از اتمام پروژه، تقریبا همه‌ی آمریکایی‌ها و حتی اکثر مردم جهان، زبان به تحسین آن گشودند. پلی که ساختنش «غیرممکن» بود، اکنون عمری نزدیک به یک قرن دارد و هنوز، یکی از نمادهای مدرن شهرسازی محسوب می‌شود.

دسته‌ها
Uncategorized

باشگاه مشتریان بامن چیست و نسل سوم باشگاه مشتریان چه تفاوتی دارد؟


برنامه‌های CRM، ایجاد اتوماسیون بازاریابی و… همه در راستای حفظ مشتریان موجود طراحی شده‌اند. یکی از ایده‌هایی که در این زمینه مطرح شده و مورد استفاده قرار می گیرد، تشکیل باشگاه مشتریان است.

همه ما به عنوان مصرف کننده، باشگاه‌های مشتریان را در اطرافمان دیده‌ایم. ایده ایجاد باشگاه مشتریان نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ در آمریکا مطرح شد. خطوط هوایی آمریکا، پیشتاز راه‌اندازی باشگاه‌های مشتریان بوده‌اند یعنی زمانی که برنامه‌های پرواز خود (Advantage) را راه‌اندازی کردند. ریشه‌های شکل‌گیری باشگاه‌های مشتریان به اواخر دهه ۱۹۷۰ برمی گردد؛ زمانی که دولت آمریکا با تصویب قانون مقررات‌زدایی خطوط هوایی موانع این بخش را که بر اساس قوانین فدرال به وجود آمده بود کاهش داد. در نتیجه ی این مقررات‌زدایی، رقابت افزایش یافت و شرکت‌های هواپیمایی تلاش کردند خدمات جدیدی را ارائه دهند تا سهم بازار خود را افزایش دهند. در ماه مه ۱۹۸۱، خطوط هوایی آمریکایی از این مرحله فراتر رفتند و باشگاه‌های مشتریان را به وجود آورند که به مسافران اجازه می داد مایلزهای هواپیمایی (Airline miles)، یعنی میزان مایل و مسافتی که با یک خطوط هوایی پرواز می کنند را جمع آوری کرده و با بلیط هواپیما یا سایر مزایا مبادله کنند. این برنامه در حال حاضر بیش از ۶۷ میلیون عضو دارد.

باشگاه مشتریان وظیفه وفادارکردن مشتری را به عهده دارد، یعنی می‌توان گفت که بجای تمرکز به روند انجام امور در داخل شرکت، باشگاه مشتریان رفتار مشتریان را بررسی و تحلیل می کند. به تعبیر دیگر باشگاه مشتریان در طول زمان، خریدهای مختلف یک مشتری را زیر نظر دارد و پس از هر بار خرید سعی می‌کند کاری کند تا مشتری به خرید دوباره از شما تشویق شود. تعریف درست باشگاه مشتریان جذب مشتری جدید و تمرکز بر وفادارسازی مشتریان فعلی است. در یک باشگاه مشتریان حرفه ای روی موارد مختلفی تمرکز می شود و پس از تحلیل رفتار مشتریان، راهکارهای هوشمندانه و هدفمند وفادارسازی مشتریان ارائه می شود.

امکان ایجاد آفرهای متنوع، هدفمند و تاثیرگذار مهمترین بخش از یک باشگاه مشتریان است، چراکه باید بتوانید به این وسیله از تمام تلاش‌هایی که برای راه‌اندازی باشگاه مشتریان انجام داده‌اید بهترین نتیجه را بگیرید، آفرهای تاثیر گذار باید بتوانند اهداف زیر را برای شما محقق کنند:

  • حس احترام را در مشتری ایجاد و تقویت کند
  • مشتری احساس کند که هرچه به کسب‌وکار شما وفادارتر باشد از منافع بیشتری بهره‌مند می‌شود
  • مشتری را به‌صورت هدفمند و بر اساس تحلیل رفتار خودش تشویق کند
  • در مناسبت‌های مختلف شما را در ذهن مشتری یادآوری کند
  • میزان تاثیر یک آفر در بازه‌های زمانی مختلف قابل اندازه‌گیری باشد

باشگاه مشتریان دارای نسل‌های متفاوتی است

باشگاه مشتریان با من

نسل اول

نسل اول باشگاه‌های مشتریان، ابتدایی‌ترین مدل از باشگاه‌های مشتریان است و بیشتر افراد تجربه بودن و استفاده از این نسل از باشگاه مشتریان را دارند. به این شکل که شما با هر بار خرید از یک فروشگاه خاص که دارای باشگاه مشتریانی از این نسل است، مبلغی از خرید خود را برای خرید بعدی از همان فروشگاه هدیه میگیرید و البته گاهی نیز بصورت یک کد تخفیف برای خرید بعدی شما با کلی قانون و غیره است. برای مثال باید خرید شما از یک مبلغی بالاتر باشد یا در مدت زمانی خاص از آن استفاده شود و … که این خود باعث دلخوری مشتری می‌شود.

مانند باشگاه مشتریان نوین چرم، مارال چرم و همچنین بسیاری از پوشاک و برندهای دیگر ایرانی و خارجی.

نسل دوم

نسل دوم از باشگاه‌های مشتریان، که امروزه در میان کسب‌وکارهای بسیاری باب شده است و مورد استفاده‌ی بسیاری از کسب‌وکارهای آنلاین و آفلاین قرار می‌گیرد. این نسل از باشگاه مشتریان به این شکل عمل می‌کند که شما با خرید از یک کسب‌وکار خاص، که در بیشتر موارد کسب‌وکاری آنلاین است، امتیازاتی بدست می‌آورید. و می‌توانید با استفاده از این امتیازات از این باشگاه، کدهایی از کسب‌وکارهای دیگر بصورت درصد تخفیف و قوانین عجیب دریافت کنید.

مانند باشگاه مشتریان دیجی‌کالا، الوپیک، تپسی و دیگر کسب‌وکارهای آنلاین.

نسل سوم

نسل سوم از باشگاه‌های مشتریان کاملا متفاوت از دو نسل قدیمی و قبلی عمل می‌کند. این نسل از باشگاه مشتریان در خارج از کشورمان طرفداران بسیاری دارد. به‌گونه‌ای که غالب مردم جامعه در این کشورها، عضو یکی از باشگاه‌های نسل سوم هستند و به صورت کاملا جدی و محسوس در تمامی خریدها و زندگی روزمره‌ی خود از آن استفاده می‌کنند. در کشورمان نیز مجموعه به نام بامن با راه‌اندازی این نسل از باشگاه‌های مشتریان یا به اصطلاح نرم‌افزار وفادارسازی مشتریان برای اولین بار در ایران کار خود را شروع کرده است.

در این نسل از باشگاه مشتریان، شما می‌توانید با خرید از تمامی فروشگاه‌های مورد نیاز خود امتیازی با نام مَنِکْس به دست بیاورید. لازم است بدانید در بامن شما می‌توانید با خرید از فروشگاه‌های آنلاین و یا آفلاین این امتیازات را کسب کنید. در نسل سوم از باشگاه مشتریان، شما در انجام تراکش و رفع تمام نیازهای روزمره خود از قبیل خرید شارژ اپراتورهای مختلف، درخواست تاکسی آنلاین، خرید کتاب، خشکشویی، سفارش غذا، خرید و سفارش آنلاین کالا، سفارش پیک موتوری و هر آنچه در طول روز نیاز دارید، منکس کسب می‌کنید و این امتیازات را در تمامی همین کسب‌وکارها خرج کنید و یا از فروشگاه آنلاین بامن که دارای کالاهای متفاوتی در تمامی دسته‌ها است کالای مورد نیاز خود را با منکس‌های خود خریداری کنید. به عبارت ساده می‌توان گفت، شما هیچ محدودیتی ندارید و با یک حساب سرانگشتی می‌توان فهمید که با عضویت در چنین باشگاهی می‌توانید در طول ماه به سادگی هزینه های خود را کاهش دهید و یا به نوعی پس‌انداز کنید.

در انتها می‌توان گفت با وجود پیدایش باشگاه مشتریان بامن، مسیری نو و اتفاقی شگرف در انتظار بازار کسب‌وکارها و افراد استفاده کننده خواهد بود.

دسته‌ها
Uncategorized

تظاهرات آمریکا چه تاثیری روی آینده سری GTA می‌گذارد؟


سال ۲۰۲۰ یا ۱۳۹۹ خودمان، بی‌توجه به تمام میم‌هایی که از آن می‌سازیم، به مزخرف و افتضاح بودن خودش ادامه می‌دهد. بعد از کرونا، آتش‌سوزی‌های عجیب اخیر و اتفاقات تراژدیک اجتماعی مختلف که دیگر متاسفانه انگار به آن‌ها عادت کرده‌ایم، حالا نژادپرستی پلیس آمریکا و خشونت بی‌موردش این روزها خشم مردم را برافروخته است.

اما در این مطلب نمی‌خواهم در مورد تظاهرات آمریکا یا مشکلات دیگر خودمان صحبت و آن‌ها را تحلیل کنم، هر چند به شخصه خوشحال می‌شوم در باب این مسائل هم با یکدیگر گفت‌و‌گو کنیم اما بیاید برای شروع در مورد سرگرمی مورد علاقه‌مان صحبت کنیم و اینکه چطور دولت‌مردان از آن به عنوان بهانه‌ای برای توجیه اشتباهات خودشان استفاده می‌کنند. این رویکرد به کشور خاصی و آمریکا هم محدود نمی‌شود، دیگر خودتان با موارد داخلی کاملا آشنا هستید.

در این مطلب در مورد تظاهرات آمریکا می‌نویسم چون می‌تواند روی ساخت بازی‌های مورد علاقه‌مان تاثیر بگذارد.  دیر یا زود که این تظاهرات به پایان یا نتیجه‌ای برسد، بسیار محتمل است که سیاست‌مداران تاثیر منفی بازی‌های ویدیویی را به عنوان دلیل به خشونت کشیده شدن اعتراضات معرفی کنند. همانطور که در طول سالیان مختلف ترجیح دادند مقصر اصلی تیراندازی‌های مدارس را باز‌ی‌های ویدیویی خشن بدانند و چشمشان را روی این حقیقت ببندند که به لطف متمم دوم قانون اساسی، دسترسی به سلاح گرم به اندازه خرید کنسول راحت است.

توییت اکانت راکستار

ترجمه توییت «صبر کن ببینم، درست فهمیدم؟ سازنده سری GTA که معادله مواد، شلیک به پلیس و ایجاد خشونت رو تمجید می‌کنه، می‌خواد به میراث جورج فلوید احترام بذاره؟»

راستش را بخواهید، این بار حتی قبل از آنکه نوبت به سیاست‌مداران برسد، بخشی از مردم خود این چرخه تکراری را آغاز کرده‌اند. به غیر از میم‌های بسیاری که در مورد نزدیک بودن این تظاهرات با رایگان شدن GTA V تا به امروز ساخته شده‌اند، راکستار روز گذشته تصمیم گرفت به احترام مرگ دردناک جورج فلوید و حمایت از اعتراضات اخیر، سرور‌های خودش را برای دو ساعت خاموش کند.

اما زیر این توییت راکستار، به راحتی می‌توانید ده‌ها منشن با لایک‌های قابل توجه را ببینید که می‌گویند سری GTA خود یکی از عوامل اصلی به وجود آمدن این شرایط است. اما خوشبختانه همانقدر که متمم دوم قانون اساسی ریشه بسیاری از مشکلات اصلی آمریکا به حساب می‌آید، متمم اول آن‌ها یا همان «آزادی بیان» هم عاملی است که تا به امروز به خاطرش بازی‌هایی چون GTA که سیاست‌های کشورشان را به سخره گرفتند، توانسته‌اند به حیات ادامه دهند.

اما این فشارها از سمت حکومت، رسانه‌ها و مردم بی‌تاثیر نیست و اتفاقا راکستار و باز‌ی‌هایش به شکل طعنه‌آمیزی در گذشته از این انتقادها هم آسیب دیده‌اند و هم بخش اعظمی از محبوبیتشان را مدیون آن هستند. مثال این محبوبیت را می‌توان در حواشی انتشار GTA 3 و GTA Vice City دید. زمانی که یکی از وکیل‌های معروف فلوریدا به نام جک تامپسون (Jack Thompson) تلاش داشت تا این دو بازی را به عنوان عامل تاثیرگذار در چندین پرونده قتل به دست نوجوانان کم سن و سال معرفی کند. حتی در همان روزها هیلاری کلینتون نیز بازی‌های ویدیویی و محتوای آن‌ها به خصوص سری GTA را محکوم کرد و خواستار تحقیقات بیشتر در این زمینه شد.

بازی GTA 3

هر دو نسخه GTA 3 و Vice City در زمان خودشان به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند.

این شکایت‌ها نه تنها هیچ کدام به نتیجه‌ای نرسیدند، بلکه حتی جامعه غیرگیمر دنیا را هم به سمت این سری سوق دادند چرا که همه می‌خواستند بدانند این سری بازی که سیاست‌مداران از آن این چنین انتقادهای شدید می‌کنند، چه ویژگی‌ها و محتوایی دارد. اما همان قدر که راکستار از این حواشی توانست به نفع خود استفاده کند، در چندین مورد مهم دیگر هم از ‌آن‌ها آسیب‌هایی جدی دید. فروش هر دو نسخه سری Manhaunt در بسیاری از کشورها ممنوع شد، این سری درجه سنی Adults Only را دریافت کرد و حتی راکستار مجبور شد برای ادامه فروش بازی در برخی نقاط قسمت‌های زیادی از نسخه دوم را حذف کند.

اگر با سیستم درجه‌بندی سنی ESRB آشنا باشید، احتمالا دیده‌اید که تقریبا تمامی بازی‌ها در یکی از سه رده «مناسب برای همه»، «مناسب برای بالای ۱۳ سال» و «مناسب برای بالای ۱۷ سال» قرار می‌گیرند. اما درجه‌بندی آخر این سیستم Adults Only است که کمتر عنوانی چنین درجه‌ای را کسب می‌کند. بازی‌هایی که این درجه‌بندی سنی را داشته باشند، در بسیاری از فروشگاه‌ها برای فروش گذاشته نشده و حتی روی کنسول‌های سونی و مایکروسافت نیز عرضه نمی‌شوند.

از سری من‌هانت هم که بگذریم، راکستار یکی از بزرگترین شکست‌های مالی و حقوقی‌اش را پیرو عرضه GTA San Andreas برای کامپیوترهای شخصی تجربه کرد. موضوع از این قرار بود که راکستار  ظاهرا تنها مدتی قبل از عرضه بازی تصمیم گرفته بود که برخی از قابلیت‌های بازی از جمله امکان برقراری رابطه جنسی را از GTA San Andreas حذف کند اما به دلیل کمبود وقت، کدهای مربوط به این قسمت در بطن بازی باقی ماندند و تنها دسترسی کاربران به آن‌ها محدود شد. اما با عرضه بازی روی کامپیوتر، مادسازها توانستند به این کدها دسترسی پیدا کرده و آن را به صورت یک ماد عرضه کنند.

نتیجه انتشار این ماد یک کابوس به تمام معنا برای راکستار بود. ESRB تصمیم گرفت به صورت موقت دوباره بازی را درجه‌بندی سنی کند و به آن درجه «تنها بزرگسالان» را داد تا زمانی که راکستار نسخه دوم و اصلاح شده‌ را عرضه کند. از طرفی برادران هاوزر مجبور شدند پول خرید تمامی نسخه‌های فروش رفته در آمریکا را به خریدارانش برگردانند و در نهایت شکایتی هم که از راکستار و Take-Two به خاطر این محتوا شده بود، بعد از چندین سال با یک مصالحه ۲۰ میلیون دلاری به ضرر راکستار به پایان رسید.

بیشتر بخوانید:

در واقع شاید متمم اول قانون اساسی اجازه دهد تقریبا در مورد هر موضوعی که خواستید و با هر محتوایی بازی بسازید اما تضمین نمی‌کند که بتوانید در برابر فشار انتقادها و شکایت‌ها دوام بیاورید و محصول خود را به دست بیشتر مخاطبین برسانید. تازه تمام این‌ها در مورد یک کشور خاص است.

بنابراین اگر فشار مثلث دولت، مردم و رسانه‌ها با توجه به وقایع اخیر روی بازی‌های ویدیویی و گل سرسبد همیشگی آن‌ها یعنی GTA بیشتر شود، احتمالش بسیار بالاست که آینده این سری محبوب دستخوش تغییراتی قابل توجه شود. شاید معیارهای سیستم‌های رده‌بندی سنی تغییر کند و GTA 6 با محتوایی یکسان دیگر عنوانی مخصوص بزرگسالان رده‌بندی شود. شاید راکستار در واکنش به انتقادات شدید تصمیم بگیرد این سری را به کشور یا خط زمانی متفاوتی ببرد و البته این احتمال هم وجود دارد که هیچ کدام از این اتفاقات نیافتد و نسخه بعدی GTA از گذشته هم آزادی عمل بیشتری به مخاطبینش بدهد.

خشونت و بازی‌های ویدیویی

هر اتفاقی بیافتد، به نظرم نقش ما به عنوان طرفداران و مخاطبین اصلی این بازی‌ها مشخص و بسیار حیاتی است. چطور فیلم‌های سینمایی خشن و اسلشر به عنوان مقصر شناخته نمی‌شوند؟ چون دیوار بازی‌های ویدیویی بسیار کوتاه‌تر از صنعتی چون سینما است و البته حدس می‌زنم گردش مالی بسیار بالای حوزه بازی در چند سال اخیر حداقل کمی این دیوار را بلندتر کرده باشد.

رده‌بندی سنی سری GTA اجازه تجربه و خرید بازی به هر شخصی زیر سن ۱۷ و ۱۸ سال را نمی‌دهد، همانطور که تماشای یک فیلم خشونت‌آمیز به افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمی‌شود و مسئولیت تماشای آن و عواقبش بر عهده خانواده و خود شخص است. هر انسان بالغ با سنی بیشتر از این محدوده  باید توانایی تشخیص واقعیت از خیال و بازی را داشته باشد. برای همین با اتحاد در کنار هم می‌توانیم به سیاست‌مداران نشان دهیم که بهتر است به دنبال بهانه دیگری برای تصمیمات اشتباه خودشان باشند.


.کپی شد