دسته‌ها
Uncategorized

کشف دو ابرزمین با ویژگی‌های قابل توجه در فاصله ۱۱ سال نوری


گروهی از ستاره شناسان که آسمان را برای کشف سیاراتی شبیه زمین رصد می‌کنند، از کشف دو ابرزمین با ویژگی‌های قابل توجه در اطراف ستاره‌ای در همسایگی زمین خبر دادند.

این دو ابرزمین Gliese 887b و Gliese 887c نام داشته و دور ستاره‌ای به نام Gliese 887 که در فاصله ۱۱ سال نوری از زمین قرار گرفته، گردش می‌کنند. ابرزمین (Super-Earth)، به سیاراتی گفته می‌شود که جرم بیشتری نسبت به زمین داشته اما به طور چشمگیری از غول‌های یخی منظومه شمسی مثل اورانوس و نپتون کوچک ترند.

ابرزمین‌های مورد بحث علاوه بر فاصله نسبتاً نزدیک به ما، ویژگی‌های جالب توجهی دارند که آن‌ها را به گزینه‌ای هیجان انگیز برای تحقیقات بیشتر تبدیل می‌کنند. برای مثال در منطقه قابل سکونت ستاره میزبان قرار گرفته‌اند، بنابراین احتمال وجود آب به شکل مایع در آن‌ها وجود دارد. علاوه بر این ممکن است همانند زمین و مریخ در دسته بندی سیارات سنگی قرار بگیرند.

تصویر سه بعدی از شمایل احتمالی ابرزمین‌ها و کوتوله سرخ Gliese 887.

اما نکته جالب تر اینکه ستاره میزبان آن‌ها یعنی Gliese 887 که در واقع یک کوتوله سرخ است، فعالیت آرامی دارد که برای این نوع از ستاره‌ها جالب توجه است. کوتوله‌های سرخ از خورشید درخشش کمتری دارند، اما اغلب امواجی با انرژی فوق العاده بالا پخش می‌کنند که توانایی از بین بردن اتمسفر سیارات نزدیک را دارند.

بر اساس گزارش محققان دانشگاه گوتینگن، کوتوله سرخ Gliese 887 فعالیت بالایی نداشته و «این یعنی ابرزمین‌های تازه کشف شده ممکن است اتسفر خود را حفظ کرده و یا اتمسفری ضخیم تر از زمین داشته باشند، بنابراین احتمالاً قابل سکونت خواهند بود.»

همانطور که می‌بینید دانشمندان حین صحبت کردن در مورد ابرزمین‌ها زیاد از کلمات «احتمالا» و «ممکن است» استفاده می‌کنند، اما نباید خصوصیات قابل توجه این دو سیاره را فراموش کرد. محققان می‌گویند این دو ابرزمین اهداف مناسبی برای رصد توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب هستند و ممکن است به کمک آن بتوان از وجود اتمسفر در این دو سیاره مطلع شد. البته اگر تأخیرهای پی در پی اجازه پرتاب این تلسکوپ را بدهند.

«Sandra Jeffers»، محقق دانشگاه گوتینگن که مقاله او در مورد این دو ابرزمین در ژورنال Science منتشر شده، می‌گوید: «این سیارات بهترین احتمالات را برای مطالعه دقیق تر، شامل جستجو برای حیات در خارج از منظومه شمسی، فراهم می‌کنند.»

تنها خبر ناامید کننده اینکه این دو سیاره در فاصله ۱۱ سال نوری از زمین قرار گرفته‌اند و با وجودی که این مسافت در مقایس کیهانی قابل توجه نیست، اما همچنان با تکنولوژی فعلی برای بشر دست نیافتنی هستند.

دسته‌ها
Uncategorized

اختراع ماده الکترونیکی قابل کشش و خود ترمیم شونده


محققان و دانشمندان در سراسر جهان همواره در حال اختراع مواد جدید هستند که تمام آن‌ها خواص شگفت‌انگیزی دارند. موسسه «نوآوری و فناوری بخش سلامت» و بخش «علم مواد و مهندسی» دانشگاه ملی سنگاپور (NUS) موفق به اختراع ماده الکترونیکی جدیدی شده‌اند که ویژگی‌های بی‌نظیری دارد.

این ماده جدید که «HELIOS» نام‌گذاری شده، یک ماده الکترونیکی قابل کشش و خود ترمیم ‌شونده است که می‌تواند نور ایجاد کند. امکان استفاده از این ماده در گجت‌های پوشیدنی و همچنین ربات‌ها وجود دارد. «بنیامین تی»، یکی از اساتید دانشگاه NUS که سرپرستی این تحقیق را برعهده داشته، اعلام کرده:

«مواد نوری قابل کشش رایج نیاز به ولتاژ و فرکانس بالا برای ایجاد روشنایی قابل دیدن دارند، که این موارد حمل و نقل و همچنین طول عمر عملیاتی آن‌ها را کاهش می‌دهند. استفاده از چنین موادی به صورت بی‌صدا و همچنین ایمن برای رابط‌های انسان و ماشین دشوار است.»

تی و تیمی متشکل از ۵ محقق NUS بدنبال اختراع ماده‌ای برای غلبه بر این مشکلات بودند. آن‌ها شروع به توسعه ماده‌ای کردند که خاصیت گذردهی دی‌الکتریک و خود ترمیم‌ شوندگی بالایی داشته باشد. این تیم برای دستیابی به هدف خود، ترکیبی منحصر به فرد از «فلورولاستومر» و «سورفکتانت» ایجاد کرد.

ماده الکترونیکی

دستگاه‌ها می‌توانند با ۴ برابر ولتاژ کمتر، به ۲۰ برابر روشنایی بالاتر نسبت به مواد رایج دست پیدا کنند. HELIOS همچنین به لطف مصرف انرژی پایین خود، طول عمر عملیاتی بیشتری دارد. این ماده برای استفاده در رابط‌های انسان و ماشین خطری ندارد و می‌توان به صورت بی‌سیم انرژی آن را تامین کرد. این ماده در برابر پارگی و سوراخ شدن مقاوم است، چرا که پیوندهای برگشت‌پذیر میان مولکول‌های آن به راحتی دوباره شکل می‌گیرند.

به گفته تی، نور ابزاری ضروری برای ارتباط میان انسان‌ها و ماشین‌ها محسوب می‌شود و با توجه به افزایش وابستگی انسان به ماشین‌ها و ربات‌ها، استفاده از HELIOS امکان ایجاد دستگاه‌های با عمر بالا و مصرف انرژی کم را فراهم می‌کند. این ماده می‌تواند در بلندمدت باعث کاهش هزینه‌ها و اتلاف انرژی شود و تولید فناوری‌های نمایشی پیشرفته، مقرون به صرفه و دوستدار محیط زیست را به همراه داشته باشد.

دسته‌ها
Uncategorized

رونمایی رزبری پای از ماژول دوربین ۱۲ مگاپیکسلی با لنز قابل تعویض


رزبری پای از ماژول دوربین جدیدی برای مشتاقان لوازم برقی دست ساز رونمایی کرده که توانایی‌های عکسبرداری لوازم ساخته‌های آنان را به طور قابل توجهی بالا می‌برد. این ماژول «High Quality Camera» نام داشته و در آن سنسور ۱۲.۳ مگاپیکسلی سونی IMX477 با اندازه پیکسل ۱.۵۵ میکرون به کار رفته است.

رزبری پای در گذشته هم ماژول‌های دروبین را عرضه کرده، ولی سنسورهای بسیار کوچک تر و رزولوشن کمتری داشتند و از لنزهای فوکوس ثابت استفاده می‌کردند. ماژول «High Quality Camera» اما از مانت لنزهای C و CS پشتیبانی کرده و بک فوکوس قابل تنظیم را نیز به ارمغان می‌آورد. قرار است لنز ۶ میلیمتری مانت CS و لنز ۱۶ میلیمتری مانت C به ترتیب با قیمت ۲۵ و ۵۰ دلار در فروشگاه‌های مجاز عرضه شوند.

ماژول یاد شده مانت CS داشته و با آداپتور مانت C به دست خریدار می‌رسد. این یعنی کاربر می‌تواند از طیف گسترده‌ای از لنزهای شرکت‌های شخص ثالث در این ماژول استفاده کند.

برای مثال در تصویر زیر مجهز شدن این ماژول به لنز ۲۲۰-۷۰ میلیمتری کانن با گشودگی دیافراگم f/2.8 را می‌بینید که نصب آن روی این برد کوچک چندان ایده خوبی به نظر نمی‌رسد ولی ماحصل کار جالب از آب درآمده است:

ماژول دوربین رزبری پای با لنز کانن

کاربران رایانه ربزری پای از ماژول‌های دوربین برای پروژه‌های مختلفی از جمله سیستم‌های نظارتی خانه تا پهپادهای دست ساز استفاده می‌کنند. رزبری پای راهنمای PDF استفاده از دورببین‌ها با برد Pi را در این لینک به صورت رایگان منتشر کرده است.

ماژول دوربین مورد بحث با تمام رایانه‌های رزبری پای (از مدل Raspberry Pi 1 Model B به بعد) سازگار است. ماژول ۸ مگاپیکسلی قبلی این سازنده نیز با قیمت کمتر و به عنوان گزینه کوچک تر، همچنان قابل خریداری خواهد بود.

ماژول «High Quality Camera» از هم اکنون با قیمت ۵۰ دلار از سایت رزبری پای قابل سفارش است.

دسته‌ها
Uncategorized

محققان MIT موفق به توسعه سنسورهای قابل شستشو برای ردیابی علائم حیاتی شدند


محققان MIT نوع جدیدی از سنسورهای سبک وزن را توسعه داده‌اند که می‌توانند در پار‌چه‌ها مانند پلی‌ استر که اغلب توسط ورزشکاران مورد استفاده قرار می‌گیرد، تعبیه شوند. این سنسورها علائم حیاتی مانند دما، ضربان قلب و میزان تنفس را به صورت مداوم اندازه‌گیری می‌کنند و البته قابل شستشو هستند و امکان استفاده مجدد از آن‌ها در پارچه دیگری نیز وجود دارد.

این سنسور که می‌تواند با گوشی‌های هوشمند ارتباط برقرار کند و احتمال تولید انبوه آن توسط شرکت‌های چینی وجود دارد، پتانسیل بالایی برای استفاده در صنایع بهداشت و درمان، ورزشی و حتی فضایی برای نظارت روی علائم حیاتی فضانوردان دارد. ناسا و MIT بخشی از بودجه این تحقیق را پرداخت کرده‌اند، اما استفاده اصلی از این سنسور روی کره زمین برای مبارزه با ویروس کرونا خواهد بود.

این سنسورها می‌توانند روشی راحت‌تر و ارزان‌تر برای نظارت مداوم روی وضعیت بیماران مبتلا به کرونا محسوب شوند و کاهش ارتباط مستقیم پزشکان با بیماران را در پی دارد. پزشکان می‌توانند توسط این سنسورها تمام علائم حیاتی بیماران را مورد بررسی قرار دهند و همچنین کارآمد بودن روش درمان خود را پیگیری کنند.

نیاز به بررسی وضعیت بیماران از راه دور با توجه به کاهش ریسک ابتلا به کرونا به طور چشمگیری در حال افزایش است. برخی شرکت‌ها فعالیت خود در این زمینه را آغاز کرده‌اند که برای مثال می‌توان به استارتاپ آمریکایی «فوروارد» اشاره کرد که در اختیار بیمارانی که باید در خانه مورد بررسی قرار بگیرند، سنسور قرار می‌دهد. شرکت Kinsa نیز توسط سنسور اطلاعات بیومتریک را به صورت ناشناس جمع آوری می‌کند تا بتواند یکی از علائم ویروس کرونا یعنی تب را در جامعه ارزیابی کند.

تا به امروز چندین سنسورهای قابل تعبیه در لباس توسعه پیدا کرده‌اند و حتی به تولید رسیده‌اند، اما به نظر می‌رسد محققان MIT به مدل کارآمدتری از این سنسور دست پیدا کرده‌اند و انتظار می‌رود در آینده کاربرد آن در جامعه افزایش یابد.