دسته‌ها
Uncategorized

لحظه فرود فضاپیمای OSIRIS-REx روی سیارک بنو [تماشا کنید]


فضاپیمای «OSIRIS-REx» ناسا دیروز و پس از سفری چند ساله توانست با موفقیت برای لحظاتی روی سیارک «بنو» فرود آمده و نمونه‌هایی از آن را جمع‌آوری کند. این اتفاق در فاصله بیش از ۳۲۲ میلیون کیلومتری زمین روی داد و حالا ناسا ویدیویی کوتاه را منتشر کرده که لحظه ملاقات فضاپیما و سیارک را به تصویر می‌کشد.


سیارک‌ها از قدیمی‌ترین بقایای منظومه شمسی هستند که از زمان ظهور سیاره‌ها تغییر چندانی به خود ندیده‌‌اند. ناسا هم با توجه به این مساله از چند سال قبل سرگرم توسعه فضاپیمایی خاص به نام  OSIRIS-REx با هدف جمع آوری نمونه‌هایی از سیارک بنو بود که در مداری بین زمین و مریخ به دور خورشید می گردد. محققین معتقدند این صخره فضایی، بقایای ۴.۵ میلیارد ساله‌ای از ابتدای پیدایش منظومه شمسی و مبدأ پیدایش حیات را در خود دارد.

فضاپیما دو سال قبل از مرکز «کیپ کاناورال» در فلوریدا و با استفاده از راکت «اطلس 5» عازم فضا شد. OSIRIS-REx برای جمع آوری نمونه‌ها مجهز به بازوی بلندی است که در ویدیوی فوق کاملا مشخص است. این فضاپیما پس از لمس سطح سیارک با آزاد کردن مقادیری گاز نیتروژن گرد و خاکی به پا کرد و ناسا امیدوار است اینکار به جمع‌آوری نمونه‌ها منجر شده باشد. «دانته لائورتا»، محقق ارشد پروژه OSIRIS-REx بر اساس تصاویر دریافتی ابراز امیدواری کرده که فضاپیما ماموریتش را به خوبی انجام داده و نمونه‌ها را به زمین بیاورد.

محققان ناسا برای اطلاع از اینکه چه میزان نمونه به فضاپیما وارد شده اینرسی چرخشی قبل و بعد از نمونه‌برداری را با یکدیگر مقایسه خواهند کرد. در صورتی که دستکم ۶۰ گرم از مواد سطح سیارک وارد فضاپیما شده باشد ماموریت موفقیت آمیز خواهد بود.  فضاپیمای ناسا قرار است سال آینده از بنو فاصله گرفته و همراه با نمونه‌های ارزشمند خود سفرش را به سمت خانه آغاز کند.

دسته‌ها
Uncategorized

ناسا روش جدیدی را برای فرود ایمن روی ماه ابداع کرد


ناسا یک سیستم کاملا جدید ساخته است که می‌تواند فرود روی ماه و مریخ را بسیار کم خطرتر کند و قصد دارد آن را برای یکی از مأموریت‌های آینده خود آزمایش کند. پروژه تکامل قابلیت‌های یکپارچه و فرود ایمن ناسا (SPLICE) قصد دارد با ترکیب مجموعه‌ای از حسگرهای لیزری، دوربین، کامپیوتری با سرعت بالا و برخی الگوریتم‌های پیچیده، ایمنی در فرود را بهبود ببخشد که همه آن‌ها، می‌توانند نیاز به خلبان انسانی را برطرف کنند.

ران سوستاریچ، مدیر این پروژه در بیانیه ناسا گفت: «آنچه ما در حال ساختن آن هستیم، سیستم فرود کامل است كه برای مأموریت‌های آینده آرتمیس به ماه مورد استفاده قرار خواهد گرفت و می‌تواند برای مأموریت‌های مریخ نیز به‌کار گرفته شود. کار ما این است که اجزای جداگانه را کنار هم قرار دهیم و اطمینان حاصل کنیم که به‌عنوان یک سیستم عملکردی درست کار می‌کند.»

این سیستم می‌تواند به کاوشگرها اجازه دهد تا دامنه بسیار گسترده‌تری از مکان‌ها، از جمله نزدیک تخته سنگ‌ها یا چاله‌ها را لمس کنند. همچنین می‌تواند مناطق امنی را که اندازه‌ای برابر با نیمی ‌از یک زمین فوتبال دارند، شناسایی کند. برای درک بهتر این مسئله، لازم است بدانید «آپولو ۱۱» دارای یک منطقه فرود تقریبا ۱۷ و ۵ کیلومتری از دو طرف بود. این محاسبات مربوط به سال ۱۹۶۸ است.

جایگاه فرود آپولو ۱۱

تصویری از منطقه‌ای که آپولو 11 قرار بود روی ماه فرود آید در مقایسه بامنطقه فرودی که فضاپیمای آرتمیس در سال ۲۰۲۴ خواهد داشت

این سیستم برای تعیین مکانی که در آن قرار دارد، اطلاعات به‌دست آمده از اسکنرهای سطح زیرین خود را با پایگاه داده‌ای از نشانه‌های شناخته شده، مقایسه می‌کند. چهار کیلومتر بالاتر از سطح فرود، لیزر سه پرتویی سیستم، ایمن‌ترین محل فرود را شناسایی می‌کند. ناسا امیدوار است که این سیستم بتواند به‌عنوان بخشی از برنامه آرتمیس که از اوایل سال ۲۰۲۴ اجرا خواهد شد، امکان فرود اولین زن روی کره ماه را فراهم کند.

مقاله‌های مرتبط:

آژانس قصد دارد، ابتدا این سیستم را در حین پرواز با موشک «نیوشپرد بلو ارجین» طی یکی از مأموریت‌های آینده خود آزمایش کند. زمان انجام این مأموریت مشخص نیست. در این آزمایش‌ها، SPLICE به‌جای جست‌وجوی مکانی امن برای فرود روی ماه، به‌دنبال مکانی مناسب برای فرود موشک نیوشپرد روی زمین خواهد بود. برای تحقق کامل این سیستم، ناسا راه زیادی در پیش دارد.

جان کارسون، مدیر ادغام فنی برای فرود دقیق ناسا، در بیانیه گفت: «فرود ایمن و دقیق بر کرات دیگر هنوز هم با چالش‌های بسیاری رو‌به‌رو است.» وی افزود: «هنوز هیچ فناوری تجاری وجود ندارد که بتوانیم برای این کار تهیه کنیم، ازاین‌رو تمام مأموریت‌های آینده می‌تواند از این قابلیت فرود دقیق استفاده کنند.»

دسته‌ها
Uncategorized

آزمایش موفق تاکسی هوایی Dufour با قابلیت پرواز و فرود عمودی [تماشا کنید]


در حالی که کمپانی‌های مختلفی در حال توسعه تاکسی هوایی هستند، تا به امروز اکثر آن‌ها تنها رندرهای وسایل نقلیه خود را منتشر کرده‌اند، با این حال اخیرا محصول شرکت سوئیسی «Dufour Aerospace» فاز اول آزمایش‌های خود را با موفقیت به اتمام رسانده است.

این کمپانی مانند سایر تاکسی‌های هوایی، وسیله خود را به عنوان یک eVTOL به نمایش گذاشته که یک وسیله نقلیه الکتریکی با امکان بلند شدن و فرود به صورت عمودی است. این وسیله که نیروی خود را از باتری می‌گیرد، همانند هلیکوپتر بلند شده و فرود می‌آید، اما پس از شروع به پرواز به یک وسیله با بال ثابت تبدیل می‌شود که عملکرد بهینه‌ای دارد.

برخلاف اکثر هواپیما که در آن‌ها موتورها ثابت هستند و فقط زاویه بال‌ها عوض می‌شوند، این وسیله به بال‌ها و موتورهای با قابلیت تنظیم زاویه مجهز شده که البته روتورها و پروانه‌های آن می‌توانند به صورت مستقل از بال، تغییر زاویه دهند. Dufour با انجام آزمایشات به این موضوع پی برده که این سبک طراحی عملکرد بهتری دارد.

مدیر ارشد فناوری این کمپانی، «جزمین کنت» اعلام کرده:

«بال با قابلیت تغییر زاویه به علت انتقال بار از موتور روی بال‌ها، راندمان خود را از دست نمی‌دهد. در حقیقت موتورها جریان هوا را متصل به بال‌ها نگه می‌دارند و یک انتقال سریع‌تر و کارآمدتر میان حالت‌های مختلف انجام می‌شود. علاوه بر این، داشتن تنها یک مکانیزم، باعث کاهش وزن نیز می‌شود.»

فاز اول آزمایش این eVTOL شامل ۵۵۰ پرواز به صورت جداگانه بود که در تمام آن‌ها موفق عمل کرده. طی این آزمایش‌ها، ثبات و کنترل بالا در تمام شرایط از جمله بلند شدن از روی زمین و پرواز با آن نشان داده شده است. این تاکسی هوایی که با همکاری موسسه تحقیقات «ETH» زوریخ توسعه پیدا کرده، طول بال ۴.۵ متری دارد. در حال حاضر اطلاعات بیشتری از این وسیله نقلیه در اختیار رسانه‌ها قرار نگرفته است.