دسته‌ها
Uncategorized

ابزار سئو GTmetrix برای مدتی فیلتر شد؛ اشتباه سهوی یا زنگ خطر فیلترینگ بیشتر؟


ابزار سئو GTmetrix از شب گذشته تا عصر امروز برای کاربران داخل کشور قابل دسترس نبود. کاربران و فعالان این حوزه در ابتدا شائبه تحریم‌ شدن کاربران ایرانی توسط این سرویس را مطرح کردند اما مشخص شد که این وبسایت توسط سرپرست دادسرای عمومی انقلاب ناحیه ۷ مشهد فیلتر شده است. این مشکل دقایقی است که برطرف شده اما فعالین این حوزه بیم فیلتر شدن سرویس‌های دیگر پیرامون این ابزار را دارند.

«مهدی رودکی» کارشناس سئو در گفتگو با دیجیاتو می‌گوید که این سرویس برای نسل جدید سئوکاران به شدت کاربردی است و دلیل فیلتر آن برای ساعاتی اصلا مشخص نیست. او تاکید دارد که این سرویس رایگان یک سایت کاملا فنی برای مهندسین و برنامه‌نویسان بوده و دلیل فیلترینگ آن توسط دادسرا هم مشخص نیست. این کارشناس می‌گوید ابزارهای رایگان دیگری برای این این کار وجود دارد ولی GTmetrix تبدیل به یک استاندارد برای سئوکاران امروزی شده است. او تاکید دارد که فیلترینگ GTmetrix هیچ خللی به سایت‌ها و کارکرد آنها نداشته و صرفا ابزار فیلترشکن سئوکاران را بیشتر روشن کرده است.

رودکی می‌گوید سرویس‌های داخلی هم برای این مسائل سئو وجود دارد که اغلب غیررایگان است ولی این مساله که فیلترینگ GTmetrix به خاطر یک سرویس ایرانی رخ داده است را رد می‌کند: «بعید است چنین نظریه‌ای درست باشد چرا که ابزارهای رایگان بسیاری وجود دارد که کاربران می‌توانند به آنها سر بزنند و خدماتی که GTmetrix  به آنها ارائه می‌داد را استفاده نمایند. اینکه یک سرویس ایرانی بخواهد با رانت یا هرچیز دیگری این کار را بکند شاید نظریه‌ای شدنی باشد اما با وجود سرویس‌های خارجی چندان محلی از اعراب ندارد.»

حالا که GTmetrix دقایقی است از فیلتر خارج درآمده، احتمال اینکه این موضوع یک اشتباه سهوی بوده نیز بالا گرفته اما از آنسو برخی از کاربران با اشاره به سابقه‌هایی که پیرامون فیلترینگ ابزارها و برنامه‌ها به وجود آمده، باور دارند که ممکن است این اقدام یک تست بوده و فیلترینگ‌های بیشتری در کار باشد.

چندی پیش همین اتفاق و فیلتر شدن چند ساعته برای یکی از سرویس‌های گوگل به نام AMP رخ داد که شرح کاملی از آن را در این لینک می‌توانید بخوانید. فیلترینگ GTmetrix برای عده‌ای زنگ خطری شده که سرویس‌های قدرتمندتری مانند گوگل ترندز اسیر این موضوع بشوند؛ اما با توجه به اینکه تا به این لحظه واکنش رسمی در این باره داده نشده شاید بتوان گفت که یک اشتباه سهوی در کار بوده است.

دسته‌ها
Uncategorized

آیا کووید ۱۹ خطر از دست دادن حافظه را افزایش می‌دهد؟


یکی از ترسناک‌ترین عوارض ویروس SARS-COV-2، اثر آن روی مغز است. بسیاری از مبتلایان به کووید ۱۹ علائم عصبی مختلفی نظیر از دست دادن حس بویایی، روان‌آشفتگی و افزایش خطر سکته را نشان می‌دهند. همچنین پیامدهای عصبی ماندگارتری ازجمله سندرم خستگی مزمن و سندرم گیلن-باره نیز وجود دارد. این اثرات ممکن است براثر عفونت ویروسی مستقیم بافت مغز ایجاد شوند. اما شواهدی نشان‌دهنده‌ی اثرات غیرمستقیم دیگری است که ازطریق عفونت ویروسی سلول‌های پوششی و سیستم قلبی‌عروقی یا ازطریق سیستم ایمنی و التهاب آغاز شده و در تغییرات عصبی ماندگار پس از کووید ۱۹ نقش دارند.

سیستم ایمنی و مغز

بسیاری از نشانه‌هایی که ما آن‌ها را به یک عفونت نسبت می‌دهیم، درواقع ناشی‌از پاسخ محافظتی سیستم ایمنی بدن هستند. آبریزش بینی هنگام سرماخوردگی اثر مستقیم ویروس نیست بلکه نتیجه‌ای از پاسخ سیستم ایمنی به ویروس سرماخوردگی است. همین موضوع درمورد احساس بیمار بودن نیز صادق است. کسالت عمومی، خستگی، تب و کناره‌گیری اجتماعی ازطریق فعال‌ شدن سلول‌های ایمنی تخصصی در مغز (سلول‌های عصبی ایمنی) و سیگنال‌های موجود در مغز رخ می‌دهد. این تغییرات در مغز و رفتار اگرچه برای زندگی روزمره‌ی ما آزاردهنده‌اند، بسیار سازشی و به‌شدت سودمند هستند. با استراحت کردن به پاسخ ایمنی انرژی‌خواه خود اجازه می‌دهید تا وظایف خود را انجام دهد. تب موجب می‌شود بدن مناسب ویروس‌ها نباشد و کارآیی سیستم ایمنی را افزایش می‌دهد. کناره‌گیری اجتماعی ممکن است به کاهش انتشار ویروس کمک کند.

سیستم ایمنی تخصصی مغز علاوه‌بر تغییر رفتار و تنظیم پاسخ‌های فیزیولوژیکی هنگام بیماری، نقش‌های دیگری را نیز برعهده دارد. سلول‌های عصبی ایمنی که در اتصالات میان سلول‌های مغزی (سیناپس‌ها) قرار دارند و انرژی و مقدار کمی سیگنال‌های التهابی فراهم می‌کنند، برای عملکرد طبیعی حافظه ضروری هستند. متاسفانه این همچنین راهی را فراهم می‌کند که در آن بیماری‌هایی مانند کووید ۱۹ می‌توانند موجب بروز علائم عصبی حاد و مشکلات ماندگاری در مغز شوند.

میکروگلیا سلول ایمنی مغز

میکروگلیاها سلول‌های ایمنی تخصصی مغز هستند. در وضعیت‌های سالم، آن‌ها از بازوهای خود برای آزمایش کردن محیط استفاده می‌کنند. در جریان پاسخ ایمنی، میکروگلیاها تغییر شکل می‌دهند تا پاتوژن‌ها را ببلعند. اما آن‌ها می‌توانند به نورون‌ها و اتصالات آن‌ها که خاطرات را در خود ذخیره می‌کنند، نیز آسیب برسانند.

در جریان بیماری و التهاب، سلول‌های ایمنی تخصصی در مغز فعال می‌شوند و مقادیر زیادی از سیگنال‌های التهابی را منتشر کرده و نحوه‌ی ارتباط خود با نورون‌ها را تغییر می‌دهند. برای نوعی از سلول‌ها یعنی میکروگلیاها، این به‌معنای تغییر شکل است. طی این فرایند آن‌ها بازوهای دوک‌مانند خود را کنار کشیده و به شکل سلول‌های متحرک حباب‌مانندی درمی‌آیند که پاتوژن‌ها یا بقایای سلولی موجود در مسیر خود را احاطه می‌کنند. اما با انجام این کار، آن‌ها همچنین اتصالات عصبی را که برای ذخیره حافظه بسیار اهمیت دارند، از بین برده و می‌بلعند.

نوع دیگری از سلول‌های عصبی ایمنی که آستروسیت نام دارند، معمولا درجریان فعال‌شدن ناشی‌از بیماری اطراف اتصالات بین نورون‌ها را گرفته و سیگنال‌های التهابی را روی این اتصالات تخلیه می‌کنند. این سیگنال‌ها مانع‌از ایجاد تغییر در اتصالات میان نورون‌ها می‌شوند که خاطرات را ذخیره می‌کنند.

ازآن‌جایی که در کووید ۱۹ آزاد شدن گسترده‌ی سیگنال‌های التهابی رخ می‌دهد، اثر این بیماری روی حافظه مورد توجه برخی پژوهشگران قرار گرفته است. علت آن است که هم اثرات کوتاه‌مدت روی شناخت (روان‌آشفتگی) و هم پتانسیل تغییرات بلندمدت روی حافظه، توجه و شناخت وجود دارد. همچنین افزایش خطر زوال شناختی و زوال عقل ازجمله بیماری آلزایمر در هنگام پیری وجود دارد.

التهاب چگونه اثرات ماندگاری روی حافظه برجای می‌گذارد؟

مقاله‌های مرتبط:

اگر فعال‌شدن سلول‌های عصبی ایمنی محدود به دوره‌ی بیماری است، پس التهاب چگونه می‌تواند موجب مشکلات حافظه ماندگار یا افزایش خطر زوال شناختی شود؟

هم مغز و هم سیستم ایمنی بدن به‌طور خاص درجهتی تکامل یافته‌اند که درنتیجه‌ی تجربه تغییر کنند تا خطر را خنثی کرده و بقا را به حداکثر برسانند. در مغز، تغییر در اتصالات میان نورون‌ها به ما این امکان را می‌دهد که خاطرات را ذخیره کنیم و برای فرار از تهدید رفتار خود را سریعا تغییر داده یا به‌دنبال غذا یا فرصت‌های اجتماعی بگردیم.

سیستم ایمنی برای تنظیم دقیق پاسخ التهابی و تولید آنتی‌بادی علیه پاتوژن‌هایی که قبلا با آن‌ها مواجه شده است، تکامل یافته است. با‌این‌حال، تغییرات ماندگار در مغز پس از بیماری همچنین ارتباط نزدیکی با افزایش خطر زوال شناختی وابسته‌به سن و بیماری آلزایمر دارد. اقدامات مخرب سلول‌های عصبی ایمنی و سیگنال‌دهی التهابی می‌تواند حافظه را به‌طور دائم دچار اختلال کند. این امر می‌تواند ازطریق وارد آمدن آسیب دائمی به اتصالات عصبی یا خود نورون‌ها و نیز ازطریق تغییرات ظریف‌تر در نحوه‌ی عملکرد نورون‌ها رخ دهد.

ارتباط احتمالی میان کووید ۱۹ و اثرات ماندگار روی حافظه مبتنی‌بر مشاهدات مربوط به بیماری‌های دیگر است. برای مثال، بسیاری از بیمارانی که از حمله‌ی قلبی یا جراحی بای‌پس قلبی بهبود می‌یابند، نقایص شناختی ماندگاری را گزارش می‌کنند که در جریان پیری تشدید می‌شوند. یکی دیگر از بیماری‌های مهم با عوارض شناختی مشابه سپسیس است که اختلال عملکرد چندین عضو بدن بوده که با التهاب آغاز می‌شود. پژوهشگران در مدل‌های حیوانی این بیماری‌ها، شاهد اختلالاتی در حافظه و تغییراتی در عملکرد عصبی ایمنی و عصبی بوده‌اند که تا هفته‌ها و ماه‌ها پس از بیماری ادامه دارد.

حتی التهاب خفیف ازجمله استرس مزمن به‌عنوان عوامل خطر زوال عقل و زوال شناختی در جریان پیری شناخته می‌شود. پژوهشگران می‌گویند حتی بدون عفونت باکتریایی یا ویروسی، آغاز سیگنال‌دهی التهابی طی یک دوره‌ی کوتاه منجر به تغییرات ماندگاری در عملکرد عصبی در مناطقی از مغز می‌شود که با حافظه ارتباط داشته و اختلالات حافظه را به‌دنبال دارد.

آیا کووید ۱۹ خطر بروز زوال شناختی را افزایش می‌دهد؟

هنوز بسیار زود است که بگوییم آیا عفونت کووید ۱۹ منجر به افزایش خطر زوال شناختی یا بیماری آلزایمر می‌شود. اما این خطر ممکن است با پیشگیری و درمان کووید ۱۹ کاهش پیدا کند. پیشگیری و درمان متکی‌بر توانایی کاهش شدت و دوره‌ی بیماری و التهاب است. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند واکسن‌های متداولی مانند واکسن آنفولانزا و ذات‌الریه ممکن است خطر آلزایمر را کاهش دهند.

علاوه‌بر‌این، چندین درمان درحال ظهور برای کووید ۱۹، داروهایی هستند که فعال‌شدن بیش‌از‌حد سیستم ایمنی و حالت التهابی را سرکوب می‌کنند. چنین درمان‌هایی ممکن است بتوانند اثر التهاب روی مغز را نیز کاهش داده و اثر آن را روی سلامت بلندمدت مغز کم می‌کنند. کووید ۱۹ تا مدت‌ها پس از پایان دنیاگیری همچنان روی سلامت و بهزیستی اثر خواهد داشت. بنابراین، ضروری است به ارزیابی اثرات عصبی ماندگار کووید ۱۹ ادامه دهیم. با انجام این کار، پژوهشگران به بینش جدیدی درمورد نقش التهاب در زوال شناختی وابسته‌به سن دست خواهند یافت. این امر به توسعه‌ی راهکارهای مؤثرتر برای پیشگیری و درمان این بیماری‌های ناتوان‌کننده کمک خواهد کرد.

دسته‌ها
Uncategorized

افراد دارای گروه خونی A ممکن است درمعرض خطر ابتلای شدید به کووید ۱۹ باشند


براساس اعلام پژوهشگران اروپایی، گروه خونی و سایر عوامل ژنتیکی ممکن است با شدت عفونت کروناویروس مرتبط باشد، زیرا همچنان به‌دنبال سرنخ‌هایی هستیم تا دریابیم چرا کووید ۱۹ بسیار شدیدتر از سایر ویروس‌ها است. این نتایج که به‌تازگی در نشریه‌ی نیوانگلند منتشر شد، حاکی از آن است که افراد دارای گروه خونی نوع A بیشتر در معرض خطر ابتلا به ویروس کرونا و همچنین تجربه‌ی علائم شدیدتر قرار دارند.

پژوهشگران در اوج دنیاگیری کووید ۱۹ در اروپا، ژن‌های بیش از ۴۰ هزار نفر را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند تا به‌دنبال تفاوت‌هایی بگردند که در افراد مبتلا به نوع شدید کووید ۱۹ شایع‌تر بودند. آن‌ها دریافتند که دسته‌ای از تفاوت‌های ژنی مرتبط با واکنش‌های ایمنی در افراد مبتلا به نوع شدید کووید ۱۹ شایع‌تر است. این ژن‌ها همچنین با پروتئین سطح سلولی به‌نام ACE2 كه ویروس کرونا برای ورود و عفونی‌سازی سلول‌های بدن از آن استفاده می‌كند، مرتبط بودند.

پژوهشگران به سرپرستی دکتر آندره فرانکه از دانشگاه کیل در آلمان و دکتر تام کارلسن از دانشگاه اسلو در نروژ نیز رابطه‌ای بین شدت کووید ۱۹ و گروه خون پیدا کردند.

خطر ابتلا به ویروس کرونا در افراد دارای گروه خونی نوع A در حدود ۴۵ درصد بیشتر از سایر گروه‌های خونی بود و به‌نظر می‌رسد افراد دارای گروه خونی O تقریبا 35 درصد کمتر در معرض ابتلا به این ویروس قرار دارند. کارلسن به خبرگزاری رویترز گفت:

این یافته ها سرنخ‌هایی ویژه را ارائه می‌دهد درباره‌ی اینکه چه فرایندهایی از بیماری ممکن است در نوع شدید کووید ۱۹ درحال وقوع باشد.

فرانسیس کالینز، رئیس مؤسسه ملی بهداشت و متخصص ژنتیک در روز پنجشنبه در وبلاگ خود نوشت: «امید است که این یافته‌ها و دیگر یافته‌های موجود راهی را برای درک دقیق‌تر ویروس کووید ۱۹ از جنبه زیست‌شناسی پیدا کنند.»

پژوهشگران همچنین پیشنهاد می‌كنند كه آزمایش ژنتیك و گروه خونی فرد می‌تواند ابزارهای مفیدی برای شناسایی كسانی كه در معرض خطر بیماری شدید قرار دارند، فراهم كند.

دسته‌ها
Uncategorized

تداوم افکار منفی با خطر بروز آلزایمر مرتبط است


براساس مطالعه‌ای جدید، مداومت در افکار منفی می‌تواند خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش دهد. در این مطالعه، افراد بزرگ‌تر از ۵۵ سال بررسی شدند و بر‌این‌اساس، پژوهشگران دریافتند تفکر منفی به‌صورت مکرر (RNT) به کاهش شناخت و رسوب پروتئین‌های مضر و همچنین آلزایمر منجر می‌شود.

پژوهشگران می‌گویند هم‌اکنون تفکرات منفی مکرر باید به‌عنوان عامل خطر احتمالی برای زوال عقل و برخی عوامل آرامش‌دهنده همانند مدیتیشن نیز واکاوی شود تا تأثیر احتمالی آن بر کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مشخص شود. دکتر ناتالی مانچانت، روان‌پزشک و پژوهشگر ارشد بخش سلامت روان کالج لندن، بیان کرد:

افسردگی و اضطراب در دوران میان‌سالی و سالمندی از قبل به‌عنوان عوامل خطر زوال عقل شناخته شده‌اند؛ اما هم‌اکنون دریافته‌ایم الگوهای تفکر منفی هم ممکن است عامل خطر جدیدی برای زوال عقل باشد.

مانچانت ادامه داد:

درکنار سایر مطالعات که افسردگی و اضطراب را با خطر زوال عقل مرتبط می‌کند، انتظار داریم الگوهای تفکر منفی در طولانی‌مدت بتوانند خطر زوال عقل را افزایش دهند و تصور نمی‌شود مشکلات کوتاه‌مدت باعث افزایش خطر ابتلا به زوال عقل شود. امیدواریم یافته‌هایمان بتواند برای ایجاد استراتژی کامل به‌منظور کاهش خطر ابتلا به زوال عقل با کمک به آن‌ها برای کاهش الگوهای تفکر منفی به‌کار برده شود.

تیمی تحقیقاتی از کالج دانشگاهی لندن و اینسرم و مک‌گیل ۲۹۲ نفر از افراد بزرگ‌تر از ۵۵ سال را دو سال زیرنظر داشت و بررسی کرد. در این دوره‌ی دوساله، شرکت‌کنندگان به سؤالاتی درباره‌ی چگونگی فکرکردن به تجربیات منفی و اتفاقات گذشته و نگرانی درباره‌ی آینده پاسخ دادند. همچنین، درحدود ۱۱۳ نفر از شرکت‌کنندگان برای اندازه‌گیری رسوبات آمیلوئید بتا و تائو، دو پروتئینی که باعث ایجاد شایع‌ترین نوع زوال عقل می‌شوند، آزمایش اسکن مغز (PET) شدند. براساس این آزمایش که در دوره‌ای چهارساله انجام گرفت، پژوهشگران دریافتند افرادی که به‌صورت مکرر تفکر منفی داشتند، یعنی در حالت کلی افراد بدبینی بودند، دچار کاهش شناختی بیشتر و درنتیجه، کاهش حافظه شدند.

همچنین، تجمع بیشتر آمیلوئید بتا و تائو حافظه‌ی ضعیف‌تر و کاهش شناختی بیشتری به‌دنبال داشت. نکته‌ی جالب این است که کاهش حافظه یکی از علائم اولیه‌ی بیماری آلزایمر است. این مطالعه میزان اضطراب و افسردگی شرکت‌کنندگان را هم آزمایش کرد و نتیجه‌ی آن کاهش شناختی بیشتر در افراد مضطرب و افسرده شد؛ اما میزان رسوبات آمیلوئید بتا و تائو در این افراد افزایش نیافته بود. این بدان‌معنا است که RNT می‌تواند علت اصلی افسردگی و اضطراب به بیماری آلزایمر باشد.

دکتر مانچانت گفت: «تصور می‌کنیم تفکر منفی تکراری ممکن است عامل خطر جدیدی برای زوال عقل باشد؛ زیرا این امر می‌تواند به‌صورت ویژه به زوال عقل کمک کند». پژوهشگران اظهار کرده‌اند RNT ازطریق تأثیر بر شاخص‌های استرس همانند فشارخون بالا، می‌تواند در بروز آلزایمر مؤثر باشد؛ زیرا سایر مطالعات نشان داده‌اند استرس فیزیولوژیکی می‌تواند در پیدایش رسوب آمیلوئید بتا و تائو دخیل باشد.

دکتر گیل چیتله اظهار کرد:

افكار ما می‌توانند تأثیر بیولوژیكی بر سلامت جسمی ما بگذارند كه این امر می‌تواند مثبت یا منفی باشد؛ البته تکرار تمرین‌های روانی همانند مدیتیشن هم می‌تواند در ارتقای تفکر مثبت مؤثر واقع شود.

وی درادامه عنوان کرد:

مراقبت از سلامت روان هم مهم است و باید به آن به‌عنوان اولویت اصلی نگاه کرد؛ زیرا نه‌تنها در کوتاه‌مدت برای سلامتی و رفاه افراد مهم است؛ بلکه می‌تواند بر کاهش خطر احتمالی زوال عقل هم تأثیر بگذارد.

پژوهشگران امیدوار هستند دریابند آیا کاهش تفکر منفی مکرر ازطریق آموزش تقویت ذهن و گفتار درمانی هدفمند می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد یا خیر. دکتر مانچانت و دکتر چتله و سایر پژوهشگران اروپایی هم‌اکنون مشغول کار روی پروژه‌ای بزرگ هستند تا ببینند آیا احتمال کاهش خطر زوال عقل ازطریق مدیتیشن و عواملی همانند آن وجود دارد یا خیر. فیونا کاراگر، مدیر تحقیقات و فرد تأثیرگذار در حوزه‌ی بیماری آلزایمر می‌گوید:

دانستن عواملی که می‌توانند خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهند، به ما برای رهایی از این وضعیت کمک می‌کند و برای پیشگیری از آن هم مؤثر است. توجه به الگوهای تفکر منفی مکرر و کاهش شناخت و رسوبات پروتئین‌های مضر نکات مهمی است و باید به آن‌ها توجه کرد؛ اگرچه برای درک بهتر این موضوع، به بررسی‌های بیشتری نیاز داریم.