دسته‌ها
Uncategorized

گوگل تعدادی از اپ‌های محبوب کودکان با میلیون‌ها بار دانلود را از پلی استور حذف کرد


برخی اپلیکیشن‌هایی مخصوص کودکان که داده‌های آنها را جمع آوری می‌کنند و قوانین حریم خصوصی از نقض می‌کنند از گوگل پلی حذف شدند.


اجتناب از نقض حریم خصوصی برای همه توسعه دهندگان اپلیکیشن مخصوص کودکان شاید کار ساده‌ای نباشد. به نظر می‌رسد ظاهرا تنها تعداد محدودی از توسعه دهندگان به چنین موضوعی به صورت جدی توجه نشان می‌دهند.

براساس اعلام «شورای بین المللی پاسخگویی دیجیتال» موسوم به «IDAC»، برخی اپلیکیشن‌های گوگل خط مشی‌های مربوط به حفظ حریم خصوصی را رعایت نمی‌کنند. گوگل پس از طرح این موضوع، تعدادی از اپلیکیشن‌های مخصوص کودکان که حتی 20 میلیون بار دانلود شده بودند را از گوگل پلی حذف کرد.



آگهی استخدام

در بین اپلیکیشن‌های حذف شده نام برخی برنامه‌های محبوب از جمله «Princess Salon» ،«Number Coloring» و «Cats & Cosplay» دیده می‌شود.

در این اپلیکشن‌ها از «Appodeal» و «Umeng» استفاده شده است که کیت توسعه نرم افزار، اطلاعات ID اندروید و ID تبلیغاتی اندروید (AAID) را جمع آوری می‌کند.

اگر اپلیکیشنی داده‌های مربوط به AAID را در کنار سایر داده‌ها از جمله ID اندروید را جمع آوری کند، از قوانین حریم خصوصی گوگل عدول کرده است و با کمک این داده‌های می‌تواند کاربران را شناسایی کند. مشکل اصلی اپلیکیشن‌هایی که از گوگل پلی حذف شده، جمع آوری داده کاربران نوجوان بوده است.

«کوئین پالفری» ریاست IDAC در مورد حجم داده‌های جمع آوری شده احتمالی صحبتی مطرح نکرده است. درنظر داشته باشید که هیچ نقض شناخته شده‌ای برای نسخه iOS این اپلیکیشن‌ها مطرح نشده است.

گوگل اعلام کرد که وقتی برنامه‌ای خط مشی‌های مشخص شده را رعایت نکند، به سرعت در مورد تعیین وضعیت آن اپلیکیشن وارد اقدام می‌شود. گوگل تاکید کرد که کماکان روی یکپارچه سازی رویه‌های مربوط به حفظ حریم خصوصی و رسیدگی به چنین مواردی کار می‌کند.

به‌نظر می‌رسد که برخی از موارد نقض حریم خصوصی، کاملا غیرعمدی اتفاق افتاده است. البته در بین توسعه دهندگان، اپلیکشن‌های دو توسعه دهنده «Creative Apps» و «Libii Tech» هنوز از گوگل پلی حذف نشده است.

دسته‌ها
Uncategorized

دانشمندان برای اولین بار در دمای اتاق به خاصیت ابررسانایی دست یافتند


ابررسانای دمای اتاق، یعنی ماده‌ای که قادر است بدون نیاز به سرمایش ویژه، الکتریسیته را با مقاومت صفر از خود عبور دهد. این فناوری معجزه‌آسا می‌تواند زندگی روزمره و شبکه‌های برقی را متحول کند. تا امروز ابررساناها باید در شرایط سرد و دماهای زیر صفر نگه‌داری می‌شدند این مشکل، کاربرد ابررسانا در فناوری‌های جدید را محدود کرده بود.

ده‌ها سال است دانشمندان تصور می‌کنند دستیابی به ابررسانایی دمای اتاق غیرممکن است اما در پنج سال گذشته، چند گروه پژوهشی در سراسر جهان، رقابت برای دستیابی به ابررسانایی دمای اتاق را در آزمایشگاه‌های خود آغاز کردند تا اینکه بالاخره یکی از این گروه‌ها برنده شد.

پژوهشگرها در مقاله‌ی خود در مجله‌ی Nature از دستیابی به ابررسانایی دمای اتاق در ترکیبی حاوی هیدروژن، سولفور و کربن در دماهای بالاتر خبر داد. بالاترین دمای ثبت‌شده برای ابررسانایی، منفی ۱۳/۱۵ درجه‌ی سانتی‌گراد بود که گروهی از دانشگاه واشنگتن و مؤسسه‌ی کارنینگ در سال ۲۰۱۸ به آن دست یافتند. گروهی دیگر هم در مؤسسه‌ی شیمی ماکس پلانک در ماینز آلمان به رکورد دمای منفی ۲۳ درجه‌ی سانتی‌گراد دست یافتند؛ مانند رکوردهای قبلی، رکوردهای جدید در شرایط فشار بالا به دست آمدند که دو میلیون و نیم برابر فشار هوای موردنیاز برای تنفس است. به گفته‌ی خوزه فلورس لیواس، فیزیک‌دان محاسباتی دانشگاه ساپینزای رم:

این نتیجه دستاورد بزرگی است، ما در طول چند سال گذشته از دمای منفی ۷۳ درجه‌ی سانتی‌گراد برای ابررسانایی به منفی ۲۳ درجه‌ی سانتی‌گراد و حالا به دمای ۱۶ درجه‌ی سانتی‌گراد رسیدیم. اطمینان دارم به دمای ۲۶ درجه‌ی سانتی‌گراد هم خواهیم رسید.

جریان‌های الکتریکی حامل بارهای الکتریکی اغلب از الکترون تشکیل شده‌اند. رساناهایی مثل سیم‌های مسی، دارای تعداد زیادی الکترون با پیوند ضعیف هستند. با اعمال میدان الکتریکی، الکترون‌ها نسبتا آزادانه جریان پیدا می‌کنند اما حتی رساناهای خوبی مثل مس هم دارای مقاومت هستند زیرا هنگام حمل جریان برق داغ می‌شوند.

خاصیت ابررسانایی به‌معنی جریان بدون مقاومت الکترون‌ها است. این خاصیت شاید در نگاه اول غیرممکن به‌نظر برسد و درست مانند این است که شخصی بتواند با سرعتی بسیار بالا در مرکز شلوغ شهر رانندگی کند و هیچ‌وقت به چراغ راهنما برخورد نکند؛ اما در سال ۱۹۱۱، فیزیک‌دان هلندی به‌نام هیک کامرلینگ اونس به این نتیجه رسید که اگر جیوه تا دمای چند درجه بالای صفر مطلق (منفی ۲۷۳ درجه‌ی سانتی‌گراد) سرد شود، به ابررسانا تبدیل می‌شود. او این پدیده را خیلی زود در فلزاتی مثل قلع و سرب هم مشاهده کرد.

تا ده‌ها سال پس از آزمایش اونس، ابررسانایی فقط در دماهای بسیاری پائین امکان‌پذیر بود. در اواخر ۱۹۸۶ و اوایل ۱۹۸۷، گروهی از پژوهشگران آزمایشگاه IBM در زوریخ متوجه شدند، اکسیدهای مشخصی از سرامیک می‌توانند در دماهای بالای منفی ۱۸۱ درجه‌ی سانتی‌گراد به ابررسانا تبدیل شوند. این دما از دمای جوش نیتروژن مایع (منفی ۱۹۶/۵ درجه‌ی سانتی‌گراد) بیشتر است. این پژوهش، روند بررسی ابررسانایی را متحول کرد و باعث افزایش کاربرد آن در MRI-های بیمارستانی شد، زیرا کنترل نیتروژن مایع آسان و کم‌هزینه است (هلیوم مایع سردتر اما پرهزینه‌تر است). جهش عظیم فوق در دهه‌ی ۱۹۸۰ این تصور را به وجود آورد که دستیابی به ابررسانایی در دمای اتاق هم امکان‌پذیر است؛ اما این رویا تاکنون به ثمر ننشسته بود.

تحت فشار

ابررساناها زمانی کار می‌کنند که الکترون‌های داخل آن‌ها با فونون‌ها همراه شوند. فونون به نوسان‌های موجود در شبکه‌ی اتمی ماده گفته می‌شود. به عقیده‌ی نظریه‌پردازان الکترون‌های هماهنگ با فونون‌ها می‌توانند بدون مقاومت حرکت کنند. در شرایط دمای کم، این زوج‌ها می‌توانند در انواع گسترده‌ای از مواد شکل بگیرند. نیل اشکرافت از دانشگاه کرنل در سال ۱۹۶۸، ثابت کرد هیدروژن تحت فشارهای بالا به ابررسانا تبدیل می‌شود. در فشار بالا، اتم‌ها به یکدیگر نزدیک می‌شوند و تحت برخی شرایط زوج‌های الکترونی فونونی تشکیل می‌شوند.

دانشمندان به مدت ده‌ها سال به‌دنبال درک شرایط مناسب برای تولید ابررسانایی متشکل از هیدروژن و عناصر دیگر بودند که بتواند در دماهای بالاتر و فشارهای پائین‌تر عمل کند. حالا در پژوهش جدید، پژوهشگران دانشگاه روچستر برای اولین‌بار با ترکیب کربن و سولفور با نسبت یک به یک، توپ‌های کوچکی را ساختند و سپس این توپ‌ها را با تزریق گاز هیدروژن بین دو الماس فشرده کردند. همچنین نور لیزر به مدت چند ساعت به این ترکیب تابیده شد تا پیوند بین اتم‌های سولفور شکسته شود و رفتار الکترون‌های نمونه تغییر کنند. کریستال به دست‌آمده در فشار کم پایدار نیست اما ابررساناست.

دانشمندان هنوز به جزئیات دقیقی درباره‌ی عملکرد ترکیب فوق دست نیافته‌اند؛ اما در حال توسعه‌ی ابزارهایی جدید برای محاسبه‌ی ترکیب هستند و خوشبین هستند که بتوانند ترکیب را به گونه‌ای تغییر دهند تا در فشارهای پائین‌تر هم ابررسانایی خود را حفظ کند. با فشار ۱۰۰ Gpa (گیگاپاسکال) می‌توان حسگرهای بسیاری کوچک با دقت بسیار بالا را تولید کرد. از حسگرهای دقیق مغناطیسی می‌توان در بررسی معادن و کشف احتراق نورونی در مغز انسان و همچنین ساخت حافظه‌های کامپیوتری استفاده کرد.

مقاله‌های مرتبط:

در صورتی که بتوان علاوه بر دمای اتاق در فشار محیطی هم به ابررسانایی رسید، تحولات عظیمی در فناوری شکل خواهند گرفت. به گفته‌ی رالف اسچیچر، مدل‌سازی کامپیوتری دانشگاه اپسالای سوئد، عجیب نیست اگر تمام این اتفاق‌ها در دهه‌ی آینده رخ دهند.

تقریبا ۵ درصد از برق تولیدی ایالات‌متحده در جریان توزیع و انتقال تلف می‌شود. حذف این اتلاف می‌تواند از صرف میلیاردها دلار هزینه جلوگیری کند و تأثیر مثبتی بر اقلیم دارد؛ اما ابررساناهای دمای اتاق نه‌تنها سیستم را تغییر می‌دهند بلکه به‌طور کلی زمینه‌ساز سیستمی جدید می‌شوند. علاوه بر این مبدل‌ها و ژنراتورهای کوچک‌تر، ارزان‌تر و بهینه‌تر خواهند شد. درحال‌حاضر از ذخیره‌ی انرژی ابررسانایی برای رفع نوسان‌های کوتاه‌مدت در شبکه‌های برقی استفاده می‌شود اما این فناوری هنوز در آغاز راه است زیرا سردسازی ابررساناها نیاز به انرژی زیادی دارد.

اما ابررساناهای دمای اتاق به‌ویژه اگر در برابر میدان‌های مغناطیسی قوی مقاوم باشند، روشی بهینه برای ذخیره‌سازی مقادیر بالای انرژی در درازمدت فراهم می‌کنند و منابع انرژی تجدیدپذیر مثل توربین‌های بادی یا سلول‌های خورشیدی را بهبود می‌دهند.

دسته‌ها
Uncategorized

هدفون جدید مارشال با هر بار شارژ ۸۰ ساعت دوام می‌آورد


هدفون روگوشی و وایرلس قبلی شرکت مارشال، یعنی Major III با هر بار شارژ ۳۰ ساعت عمر باتری داشت و با پیروی از زبان طراحی نمادین این شرکت سازنده گیتار، ۱۵۰ دلار روی دست کاربران هزینه می‌گذاشت. اما این کمپانی حالا تصمیم به عرضه مدل جدید از خانواده Major گرفته و هرچیزی که توانسته را نسبت به مدل‌های قبلی بهبود فراوان داده. به این ترتیب حالا هدفون Major IV را داریم که با همان قیمت ۱۵۰ دلار، می‌تواند ۸۰ ساعت عمر باتری را با هر بار شارژ برایتان به ارمغان آورد. روند شارژ نیز این بار هم به صورت وایرلس است و هم به صورت سیمی.

افزون بر طراحی و بافت مشکی رنگ به کار رفته در Major IV که کاملا برند مارشال را یادآوری می‌کنند، هدفون مورد اشاره مثل گذشته قابل تا شدن است. از آن‌جایی که این هدفون وایرلس است، گردونه کنترل روی بدنه‌اش تعبیه شده و به کمک آن می‌توانید موزیک را پخش یا متوقف کنید، به سراغ ترک‌های بعدی بروید، صدا را کم و زیاد کنید یا به تماس‌ها پاسخ بدهید.

هدفون مارشال



از منظر بهبودهای به وجود آمده، مارشال می‌گوید از کوسن‌های نرم‌تری استفاده کرده که احساس راحتی بیشتری به گوش‌های شما خواهند داد. این بالشتک‌ها شکل متفاوتی نیز دارند که باعث می‌شود بهتر روی گوش‌تان فیت شوند. درون هدفون، درایورهای داینامیک ۴۰ میلی‌متری تعبیه شده که «بیس غرش‌آمیز، صداهای میانی روان و صداهای زیر نبوغ‌آمیز» را روانه گوش‌تان می‌کنند. اما اگر از جملات تبلیغاتی بگذریم، هدفون‌های مارشال همواره کیفیت صوتی بسیار خوبی داشته‌اند و بنابراین می‌توان ادعاهای این شرکت راجع به مدل بعدی را نیز حقیقت پنداشت.

حالا که صحبت از ادعاها و وعده‌ها شد، باید گفت که مارشال گامی بزرگ از نظر عمر باتری برداشته است. Major IV ظاهرا با هر بار شارژ ۸۰ ساعت عمر باتری خواهد داشت و این یعنی می‌توانید برای سه روز متوالی به موسیقی‌های محبوب خود گوش بسپارید. مارشال همواره در ارائه عمر باتری بالا موفق بوده است. برای مثال Major II قرار بود عمر باتری ۳۰ ساعته داشته باشد،‌ اما نقدها نشان داد که حتی با بالاترین صدا، می‌توان به عمر باتری ۳۷ ساعته در آن دست یافت.

هدفون مارشال

علاوه بر این، این دفعه شاهد پشتیبانی از شارژ وایرلس هستیم و کافیست بخش بیرونی ایرکاپ را روی پد شارژ قرار دهید و تا پر شدن باتری صبر کنید. چه مشغول استفاده از شارژ وایرلس باشید و چه شارژ سیمی، Major IV در ازای ۱۵ دقیقه شارژ، عمر باتری ۱۵ ساعته را برایتان به ارمغان خواهد آورد. Marshall Major IV اکنون برای پیش‌خرید در دسترس قرار گرفته و اواسط ماه اکتبر نیز به بازار می‌آید.

دسته‌ها
Uncategorized

برای نخستین بار یک مهندس نرم افزار خانم برنده جایزه نوآوری آفریقا شد


«شارلوت انگوسان» 26 ساله از ساحل عاج، نخستین مهندس نرم افزار زنی است که موفق به دریافت جایزه نوآوری مهندسی آفریقا از آکادمی مهندسی سلطنتی شده است.

وی مدیرعامل و بنیانگذار استارتاپ «BACE API» است که در زمینه شناسایی دیجیتالی هویت افراد با کمک فناوری تشخیص چهره و هوش مصنوعی فعالیت می‌کند و می‌تواند امنیت سایبری را در قاره آفریقا دستخوش تحولاتی بزرگ نماید.

«شارلوت انگوسان» دانش آموخته رشته مهندسی برق و نرم افزار است و در مراسمی مجازی جایزه 25 هزار پوندی ( حدودا 33 هزار دلاری ) را از آن خود کرد.

سیستم تشخیص هویت وی بدین صورت عمل می‌کند که تصویری زنده یا ویدیویی کوتاه از سوژه را با مدارک هویتی اعم از کارت ملی یا گذرنامه مطابقت می‌دهد. این سیستم می‌تواند به‌صورت حضوری یا مجازی کار کند و در نهایت تشخیص می‌دهد که تصویر متعلق به همان فرد است یا خیر.

تیم تحقیقاتی استارتاپ وی، کار خود را از سال 2018 آغاز کردند و برای شروع به سراغ بانک‌های غنا رفتند تا بتوانند با سیستم تشخیص هویت، از حجم جرایم اینترنتی بکاهند. موسسه‌های مالی غنا هر سال رقمی بالغ بر 400 میلیون دلار صرف شناسایی و تایید هویت کاربران خود می‌کنند. از این رو این موضوع مورد توجه استارتاپ آفریقایی قرار گرفت.

تیم تحقیقاتی شارلوت در حدود 8 ماه به‌صورت متمرکز روی پروژه کار کرده‌اند. فناوری‌هایی همچون تشخیص هویت از طریق تشخیص چهره از جمله موضوعات مهمی است که در آفریقا به‌شدت لزوم پرداختن به آن دیده می‌شود. این فناوری‌های نوآورانه می‌تواند چشم انداز خوبی برای ارتقا امنیت آفریقا محسوب شود.

این زن جوان مهندس می‌تواند الهام بخش دختران و زنان بسیاری باشد که مسیرهای جدیدی را در فناوری‌های نوین و در سایر عرصه‌ها طی می‌کنند. بعد از اینکه مشخص شد وی به‌عنوان نخستین زن مهندس توانسته چنین جایزه‌ای را ببرد، اعلام کرد:

«بسیار خوشحالم که به‌عنوان نخستین زن مهندس توانستم برنده جایزه آفریقا در نوآوری شوم. سایر زنان مهندس نیز می‌توانند از داستان من الهام بگیرند.»

دسته‌ها
Uncategorized

دانشمندان برای اولین بار روش ویرایش هدفمند DNA در میتوکندری را پیدا کردند


اکثر سلول‌ها بدن ما حاوی دو کتابخانه ژنتیکی هستند که یکی از آن‌ها درون هسته و دومی درون ساختار دیگری به نام «میتوکندری» است و حالا دانشمندان برای اولین بار راهی را کشف کرده‌اند که امکان دستکاری هدفمند و دقیق DNA آن را می‌دهد.

تلاش چندین تیم تحقیقاتی در ایالات متحده آمریکا می‌تواند باعث اصلاح دستورالعمل‌های ساخت سایر ژنوم‌های سلول شود و شرایط مختلف نحوه تامین انرژی بدن را تحت تاثیر قرار دهد. اساس مولکولی این ابزار انقلابی ویرایش ژن یک ماده سمی با نام «DddA» است که توسط باکتری «بورخولدریا سپاسیا» ترشح می‌شود و در زمان رقابت برای دستیابی به منابع، میکروب‌های دیگر را نابود می‌کند.

به گزارش Science Alert، محققان دانشگاه واشنگتن از مدت‌ها قبل در حال کار روی خواص سمی این ماده بوده‌اند و دریافته‌اند که نوکلئیک اسید پایه با نام «سیتوزین» را به نوع دیگری به نام «اوراسیل» که معمولا در RNA پیدا می‌شود، تبدیل می‌کند.

محققان هم اکنون از «آدنوزین دآمیناز» برای مهندسی ژنتیک استفاده می‌کنند که البته تنها می‌توان از آن‌ برای تغییر کد در یک رشته DNA استفاده کرد. برای غلبه بر این محدودیت، یک تیم تحقیقاتی متشکل از پژوهشگران دانشگاه «MIT» و «هاروارد» قابلیت تعویض کد دآمیناز را با فناوری «کریسپر» ترکیب کردند که مستلزم استفاده از یک الگوی RNA برای شناسایی توالی و سپس استفاده از آنزیم‌ها برای جدا کردن رشته‌ها و ایجاد تغییرات در آن‌‌ها است.

چنین اقدامی زمانی که بخواهید رشته‌های دوگانه DNA را درون چیزی مانند هسته ویرایش کنید، چندان سخت نیست اما چنین کاری برای الگوی RNA از طریق غشای برگزیده میتوکندری دشوار محسوب می‌شود. با این حال محققان با استفاده از ویژگی منحصر به فرد DddA می‌توانند در رشته‌های DNA و الگوی RNA تغییر ایجاد کنند. برای بهبود عملکرد DddA از یک ابزار مهندسی قدیمی با نام «TALE» استفاده شده است.

TALE با ترکیب DddA می‌تواند توالی موردنظر را در میتوکندری پیدا کرده و هر سیتوزین را به اوراسیل تبدیل کند. در آزمایشات این تغییر تقریبا در نیمی از زمان‌ها اتفاق افتاد. در حالی که شانس ۵۰ درصدی یک موفق بزرگ محسوب نمی‌شود، پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک ابزار مهندسی دقیق دارد.

دسته‌ها
Uncategorized

ستاره‌شناسان برای اولین بار نور برخورد دو سیاهچاله را کشف کردند


برای اولین بار ستاره‌شناسان موفق به رصد نور ناشی از برخورد دو سیاهچاله شدند. این دو سیاهچاله در فاصله‌ی ۷/۵ میلیارد سال نوری و در ماده‌‌ی چرخان و داغ اطراف سیاهچاله‌ای غول‌آسا، با یکدیگر برخورد کرده و ادغام شدند.

به بخش گرداب‌ مانند سیاهچاله، قرص برافزایشی هم گفته می‌شود. قرص برافزایشی دور افق رویداد سیاهچاله می‌چرخد. جاذبه‌ی این نقطه به قدری قدرتمند است که حتی نور هم نمی‌توان از آن فرار کند. به همین دلیل رصد برخورد دو سیاهچاله در نوع خود بی‌سابقه بوده است زیرا در غیاب نور تنها می‌توان با کشف امواج گرانشی، چنین رویدادهایی را تشخیص داد. امواج گرانشی نوسان‌هایی هستند که بر اثر برخورد اجرام سنگین به وجود می‌آیند.

برای اولین بار، آلبرت اینشتین ادغام دو سیاهچاله را پیش‌بینی کرده بود اما فکرش را هم نمی‌کرد امواج گرانشی قابل رصد باشند؛ زیرا این امواج به قدری ضعیف به نظر می‌رسیدند که امکان رصد آن‌ها از زمین به دلیل ارتعاش‌ها و نویزهای زیاد وجود نداشت.

پس از صد سال، معلوم شد حق با اینشتین بوده است؛ اما در سال ۲۰۱۵، یک زوج دستگاه در واشنگتن و لویزیانا اولین امواج گرانشی را کشف کردند: سیگنال‌هایی از ادغام دو سیاهچاله در فاصله‌ی ۱/۳ میلیارد سال نوری. این کشف منجر به گسترش زمینه‌ی جدیدی در علم نجوم شد و جایزه‌ی نوبل فیزیک را برای پژوهشگران آن به ارمغان آورد. نام رصدخانه LIGO (رصدخانه‌ی موج گرانشی تداخل‌سنجی لیزری) است. حالا برای اولین بار، دانشمندان برخورد سیاهچاله‌ای را که LIGO کشف کرده بود با نورهای جدید تطبیق دادند. این کار در گذشته غیرممکن به نظر می‌رسید زیرا سیاهچاله‌ها هیچ نوری را منتشر نمی‌کنند.

به عقیده‌ی پژوهشگرها، وقتی دو سیاهچاله با یکدیگر برخورد کنند، نیروی حاصل از برخورد، سیاهچاله‌ی جدید را به سمت گازهای قرص برافزایشی اطراف سیاهچاله منحرف می‌کند. به گفته‌ی بری مکرنان، ستاره‌شناس مؤسسه‌ی فناوری کالیفرنیا و یکی از اعضای تیم پروژه: «واکنش گاز به این گلوله‌ی پرسرعت منجر به تولید زبانه‌ای درخشان می‌شود که امکان رصد آن با تلسکوپ وجود دارد.»

پژوهشگرها یافته‌های خود را در مجله‌ی Physical Review Letters منتشر کردند. آن‌ها انتظار دارند، زبانه‌ای دیگر از همان سیاهچاله را در طول چند سال آینده ببینند. این زبانه وقتی به وجود می‌آید که سیاهچاله مجددا وارد قرص برافزایشی شود. به گفته‌ی مانسی کاسلیوال، استادیار نجوم کلتک:

با رصد چنین زبانه‌هایی می‌توان به پرسش‌های زیادی درباره‌ی اخترفیزیک و کیهان‌شناسی پاسخ داد. اگر دوباره در این کار موفق شویم و نور ادغام سیاهچاله‌های دیگر را رصد کنیم، می‌توانیم به منشان سیاهچاله‌ها پی‌ ببریم و نکات بیشتری را درباره‌ی آن‌ها بیاموزیم.

LIGO در ایالات‌متحده از دو آشکارساز موج گرانشی تشکیل‌شده است و همتای ایتالیایی آن Virgo، در می ۲۰۱۹، بی‌نظمی‌هایی را در فضا زمان تشخیص دادند. تنها چند روز بعد، تلسکوپ‌های رصدخانه‌ی پالوما در نزدیکی سن دیگو، نور درخشانی را از همان نقطه‌ی کیهان رصد کردند. با بررسی بیشتر پژوهشگران کلتک روی داده‌های آرشیوی متعلق به آن منطقه از آسمان، باز هم نور به درستی تشخیص داده شد. نور درخشان به آرامی و در طول یک ماه ناپدید شد. سیر زمانی و موقعیت پیدایش نور کاملا منطبق با مشاهدات LIGO بودند. به گفته‌ی متیو گراهام، استاد نجوم کلتک و مؤلف ارشد پژوهش:

این سیاهچاله‌ی غول‌آسا سال‌ها قبل از انتشار این نور در تلاطم بوده است. طبق نتایج ما، زبانه احتمالا حاصل ادغام دو سیاهچاله است اما نمی‌توانیم احتمال‌های دیگر را کاملا رد کنیم.»

با این حال پژوهشگرها معتقدند نور دیده‌شده حاصل انفجارهای متداولی است که در قرص برافزایشی سیاهچاله‌های غول‌آسا رخ می‌دهند. به همین دلیل قرص به مدت ۱۵ سال قبل از زبانه کشیدن، نسبتا آرام بوده است. به گفته‌ی کاسلیوال: «سیاهچاله‌های غول‌‌آسای این‌چنینی همیشه زبانه‌هایی را از خود منتشر می‌کنند و اجرام ساکنی نیستند اما زمان‌بندی، اندازه و موقعیت این زبانه چشمگیر بود.»

LIGO چگونه برخورد سیاهچاله‌ها را کشف کرد؟

LIGO و Virgo دارای دو بازوی ۴ کیلومتری هستند. آشکارساز، اشعه‌ی لیزری را پرتاب کرده و آن را به دو قسمت تقسیم می‌کند. یکی از پرتوها به لوله‌ی ۴ کیلومتری فرستاده می‌شود و دیگری در لوله‌ای عمود با لوله‌ی قبلی وارد می‌شود. پرتوها بین آینه‌ها نوسان می‌کنند و نزدیک به تقسیم‌کننده‌ی پرتو همگرا می‌شوند. در چنین شرایطی موج‌های نوری با طول یکسان باز می‌گردند و به گونه‌ای تراز می‌شوند که در آشکارساز یکی می‌شوند.

اما وقتی موجی گرانشی با زمین برخورد می‌کند، فضا زمان را خم می‌کند. به همین دلیل یکی از لوله‌ها طویل‌تر از دیگری است. این اعوجاج انبساطی انقباضی تا زمان عبور موج ادامه پیدا می‌کند. در این شرایط، دو موج نوری با طول یکسان همگرا نمی‌شوند بنابراین یکدیگر را خنثی نمی‌کنند و آشکارساز می‌تواند زبانه‌های نور را ضبط کند.

مقاله‌های مرتبط:

فیزیکدان‌ها با اندازه‌گیری تغییرات نور می‌توانند امواج گرانشی برخوردی به زمین را کشف کنند. رصدخانه‌ها به همین روش، ادغام دو ستاره‌ی نوترونی را در اکتبر ۲۰۱۷ و بلعیده شدن ستاره‌ای نوترونی توسط یک سیاهچاله را در اوت ۲۰۱۹ کشف کردند. به طور کلی رصدخانه‌ها تا کنونی بیش از ۳۰ بار موفق به کشف امواج گرانشی شده‌اند.

به زودی با راه‌اندازی آشکارساز KAGRA (آشکارساز موج گرانشی کامیوکا)، دانشمندان انتظار کشف تعداد بیشتری از امواج گرانشی را دارند. آن‌ها انتظار دارند به کمک KAGRA، LIGO و Virgo به موقعیت دقیق برخوردها با سه برابر دقت برسند. به این ترتیب تلسکوپ‌ها به راحتی می‌توانند برخوردهای عامل امواج گرانشی را تأیید کنند و نور حاصل از آن‌ها را رصد کنند.

به گفته‌ی ویک کالوگرا، اخترفیزیکدان دانشگاه شمال غرب و LIGO، در نهایت می‌توان به شبکه‌ای جهانی دست یافت که قادر به کشف ۱۰۰ برخورد سالانه است. هرچقدر شبکه‌ی جهانی امواج گرانشی، تعداد بیشتری از برخوردها را با دقت بالاتری ثبت کند، دانشمندان به نکات بیشتری درباره‌ی ماهیت ادغام‌های غول‌آسا پی می‌برند.

دسته‌ها
Uncategorized

دانشمندان برای نخستین بار شاهد تولد یک سیاره بودند


دانشمندان باور دارند که برای نخستین بار شاهد تولد یک سیاره بوده اند. در پژوهشی که نتایج آن امروز در نشریه ستاره شناسی و اخترفیزیک منتشر شد، تیمی از ستاره شناسان توضیح دادند که چطور تصویری از یک ستاره جوان به نام AB Aurigae را با فاصله ۵۲۰ سال نوری از زمین ثبت کرده اند. محققان در صفحه ای از گازها و گرد و غبار گردان حول ستاره، یک پیچ خوردگی منحصربفرد پیدا کردند که میتواند نشان دهنده محل شکل گیری یک سیاره باشد و در نهایت یک نظریه بسیار مهم در رابطه با شکل گیری سیارات را به اثبات برساند.

این کشف با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه فضایی اروپا یا به اختصار ESO’s VLT و ابزار SPHERE این تلسکوپ انجام گرفت. تصویر مذکور در سال ۲۰۱۹ و در اوایل سال ۲۰۲۰ به همت جمعی از ستاره شناسان بلژیک، فرانسه، تایوان و آمریکا ثبت شد و عمیق ترین تصویر از منظومه AB Aurigae به شمار می رود. دانشمندان بعد از بررسی تصویر ثبت شده، ضمن تایید مشاهدات قبلی از گازها و غبارهای گردان، متوجه نوعی پیچ خوردگی مهم در تصاویر شدند که فاصله آن تا ستاره اش با فاصله نپتون تا خورشید برابری می کند. حالا محققان باور دارند که این پیچ خوردگی محل شکل گیری یا تولد یک سیاره جدید است.

تولد یک سیاره

آن دوتری از مولفان این مقاله در بیانیه ای پیرامون کشف اخیر گفت:

از روی مدل های نظری شکل گیری سیارات هم انتظار مشاهده این پیچ خوردگی می رفت. این قسمت در واقع به ارتباط دو مارپیچ مربوط می شود که یکی به سمت داخل مدار سیاره پیچیده شده و دیگری به سمت بیرون و هر دوی این مارپیچ ها در موقعیت سیاره به هم می رسند. این مارپیچ ها در واقع به گازها و گرد و غبار موجود در صفحه ستاره ای اجازه می دهند تا با یکدیگر متحد شده و سیاره را بسازند و باعث رشد آن شوند.

با قدرتمندتر شدن ابزارهای رصد آسمان (همین حالا رصدخانه فضایی اروپا مشغول ساخت یک تلسکوپ فوق العاده بزرگ ۳۹ متری است) ستاره شناسان هم میتوانند به اطلاعات بیشتری در مورد منظومه AB Aurigae و نحوه شکل گیری سیارات دیگر دست پیدا کنند.

آنتونی بوکالتی مولف ارشد این مقاله در همین رابطه گفت:

ما باید بتوانیم مستقیم این منظومه ها را ببینیم تا دریابیم که چطور تحرکات گازی آنها به شکل گیری سیارات جدید منجر می شود.

دسته‌ها
Uncategorized

دادگاه سنگاپور برای اولین بار در این کشور بوسیله پلتفرم Zoom حکم اعدام صادر کرد


دادگاهی در سنگاپور برای اولین بار در این کشور با استفاده از پلتفرم ویدیوکنفرانس Zoom متهم را به مرگ محکوم کرد.

متهم ۳۷ ساله این پرونده که «Punithan Genasan» نام دارد، روز جمعه در دادگاه عالی سنگاپور به جرم نقش داشتن در قاچاق مواد مخدر در سال ۲۰۱۱ در جلسه دادگاه حاضر و به مرگ محکوم شد.

سخنگوی دیوان عالی سنگاپور می‌گوید دادگاه این کشور برای اولین بار مجازات اعدام را بوسیله ویدیوکنفرانس صادر کرده است. وکیل «Genasan» می‌گوید دادگاه از پلتفرم Zoom برای برگزاری جلسه دادگاه استفاده کرده و موکل او هیچ مشکلی در شنیدن حرف‌های قاضی نداشته است. او اضافه کرد که آن‌ها به این حکم اعتراض خواهند کرد.

صدور حکم اعدام در سنگاپور از طریق پلتفرم Zoom

سنگاپور با بیش از ۵ میلیون نفر جمعیت، قوانین بسیار سفت و سختی در رابطه با قاچاق مواد مخدر دارد و یکی از معدود کشورهای متمولی در دنیاست که همچنان مجازات اعدام در آن اجرا می‌شود.

در حال حاضر معلوم نیست محکوم کردن این متهم به مجازات اعدام با استفاده از Zoom منافاتی با قوانین این پلتفرم دارد یا خیر. Zoom تاکنون بیانیه‌ای در این زمینه منتشر نکرده، اما گروه‌های طرفدار حقوق بشر به آن واکنش تندی نشان داده‌اند.

«Phil Robertson»، دبیر کل بخش آسیایی سازمان دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای از سنگاپور به خاطر استفاده از پلتفرم Zoom برای صدور حکم اعدام انتقاد کرد و گفت بکارگیری مجازات اعدام توسط این کشور بیرحمانه و غیر انسانی است و استفاده از پلتفرم Zoom برای صدور حکم اعدام این حکم را بی رحمانه تر هم می‌کند.

سنگاپور تنها کشوری نیست که در دوران کرونا بوسیله پلتفرم Zoom حکم اعدام صادر می‌کند. اوایل ماه مه دادگاهی در نیجریه با استفاده از همین پلتفرم مردی را به اتهام قتل به مجازات اعدام محکوم کرد.